പാറുവിന്റെ ഉള്ളിലെ കുടിലബുദ്ധി ആ നിമിഷം ഉണർന്നു. അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി. “അയ്യോ ഗോകുൽ, ചിത്ര രാവിലെ തന്നെ വർക്കലയ്ക്ക് പോയി. നീയും കൂടെ ഉണ്ടെന്നാണല്ലോ ഞാൻ കരുതിയത്. എന്ത് പറ്റി?”
ഗോകുൽ: ഏയ് ഒന്നുമില്ല.. അവൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി..
ഗോകുലിന്റെ കാതുകളിൽ ആ വാക്കുകൾ ഇടിത്തീ പോലെ വന്നു വീണു. അവൾ മറ്റാരോടൊപ്പം വർക്കലയിൽ പോയിരിക്കുന്നു! സംശയവും ദേഷ്യവും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആളിപ്പടർന്നു. അവൻ പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. ഉടനെ തന്റെ ബൈക്കെടുത്ത് വർക്കലയുടെ ദിക്കിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
.
ബീച്ചിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ചിത്രയുടെ മനസ്സിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ ആയിരുന്നു … വർക്കലയിലെ ആ ചുവന്ന പാറക്കെട്ടുകളും ഇരമ്പുന്ന കടലും… ഇവിടെ വെച്ചായിരുന്നു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഗോകുൽ ആദ്യമായി അവളുടെ കൈ പിടിച്ചത്. അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യ സാക്ഷികൾ ഈ കടൽ തീരം മാത്രം ആയിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ ഓരോ കാറ്റിലും അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ മണമുണ്ട്…
താൻ പണ്ട് ഗോകുലിനോടൊപ്പം നടന്ന അതേ വഴിയിലൂടെ ഇന്ന് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി. വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം അവളുടെ നെഞ്ചിൽ കല്ലുപോലെ വന്നു തറച്ചു. അവളുടെ മൗനം ശ്രദ്ധിച്ച ഫവാസ് പതുക്കെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. അവൻ അവളിലേക്ക് ഒട്ടിനിന്ന് അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു: “എന്താ ചിത്രേ… നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഇവിടെ എത്തിയത് നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?”
ഒന്നുമില്ല… ഞാൻ ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ആലോചിച്ചതാ,” ഫവാസിന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി അവൾ ഒന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ നനഞ്ഞ മണലിലൂടെ തിരമാലകളെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
കടലിന്റെ വന്യത കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് മടിച്ചുനിന്നു. പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന തിരമാലകൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെ നനയ്ക്കുമോ എന്ന ഭയത്തേക്കാൾ, ഈ സാഹചര്യം തന്നെ എങ്ങോട്ടാണ് എത്തിക്കുക എന്ന ഭീതിയായിരുന്നു അവൾക്ക്. ആ നിമിഷം ഫവാസ് അവളുടെ കൈകളിൽ വീണ്ടും മുറുകെ പിടിച്ചു.
“നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കാതെ ചിത്ര… ഞാൻ കൂടെയില്ലേ?” അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആത്മവിശ്വാസം അവൾക്ക് ഒരു താങ്ങായി തോന്നി.
അവൻ അവളെ വലിച്ചു തിരമാലകൾക്കിടയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. തണുത്ത വെള്ളം അവളുടെ കാലുകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് തുള്ളിച്ചാടി. അവർ തിരമാലകൾക്കിടയിലൂടെ അവിടെ കുറച്ചുനേരം നടന്നു.. ആ വെള്ളത്തുള്ളികൾക്കിടയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം വെള്ളം തെറിപ്പിച്ചും മറ്റും സമയം ചിലവഴിച്ചു തുടങ്ങി. കുറച്ചു മുൻപ് വരെ തന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ഗോകുലിന്റെ മുഖവും, കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഭാരവും ആ തിരമാലകളിൽ ഒലിച്ചുപോയതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഫവാസിന്റെ സാമീപ്യം ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. താൻ അവനെ തൊടാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്നും, അകലം പാലിക്കുമെന്നും സ്വയം എടുത്ത പ്രതിജ്ഞകൾ ഓരോന്നായി തകരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. തിരമാലകളിൽ നിന്നും വഴുതി വീഴാതിരിക്കാൻ അവൾ അവന്റെ കരുത്തുള്ള കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. പതുക്കെ അത് അവന്റെ കൈകളിൽ തൂങ്ങിയുള്ള നടത്തമായി മാറി.
അവൾ അറിയാതെ തന്നെ ഫവാസിനോട് ചേർന്നു നിന്നു. ഇടയിലൂടെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ചുരിദാർ അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് കിടന്നപ്പോൾ ഫവാസിന്റെ നോട്ടം ആകെ മാറി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തീക്ഷ്ണതയും മാറിലേക്കുള്ള നോട്ടവും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കിലും, അവൾക്കത് ഇപ്പോൾ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കിയില്ല. മറിച്ച്, ആ നോട്ടം അവൾ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി.
ഒരു വശത്ത് ഗോകുൽ തന്നെ തിരഞ്ഞ് വർക്കലയുടെ മണ്ണിലേക്ക് പാഞ്ഞുവരുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം അറിയാതെ, ചിത്ര ഫവാസിന്റെ വശീകരണവലയിൽ പൂർണ്ണമായും കുടുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു
ഫവാസ് അവളെ പതുക്കെ അരയിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “നീ ഇപ്പോൾ ശരിക്കും റിലാക്സ്ഡ് ആണ് ചിത്ര. നിനക്ക് ഇതാണ് വേണ്ടത്… ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം,” അവൻ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മാറ്റി ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.