അത് കേട്ട് സെലിന് വായ് പൊളിച്ചു.
“എഹ്?”
അവള് അന്ധാളിപ്പോടെ ചോദിച്ചു.
“എന്നുവെച്ചാ? എന്നുവെച്ചാ ഒന്നിക്കൂടുതല് നീ ചെയ്തോ?”
“പിന്നല്ലാണ്ട്?”
അവന് ചിരിച്ചു.
“നാലഞ്ചു മണിക്കൂര് എടുത്ത മാരത്തോണ് കളി അല്ലാരുന്നോ? അതിങ്ങനെ കണ്മുമ്പില് എച്ച് ഡി ക്ലാരിറ്റിയില് നിന്നു പെടയ്ക്കുമ്പോള് വിടുന്ന വാണം ഒന്നോ രണ്ടോ അല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധി നിനക്കില്ലേ മണ്ടൂസേ?”
സെലിന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയുടെ മനോഹാരിതയിലേക്ക് അവന് നോക്കി നിന്നു.
“ഉം?”
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞ് അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് അവള് ചോദിച്ചു.
“ഇങ്ങനെ വേണം എപ്പോഴും…”
അവളുടെ തലമുടിയില് തഴുകിത്തലോടി അവന് പറഞ്ഞു.
“ഇതുപോലെ ഹാപ്പിയായി, ചിരിച്ച്, കിലുക്കംപെട്ടിപോലെ…അതാണ് എന്റെ മമ്മി…ഓക്കേ?”
അവള് തലകുലുക്കി.
“ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഓപ്പണായി കമ്പി പറയുന്നത് കൊണ്ട് പേടിക്കേണ്ട കേട്ടോ…പറച്ചിലും ഇതുപോലെ ഒക്കെ തൊടലും തലോടലിനുമപ്പുറമൊന്നും ഞാന് പോകില്ല….”
അവന് ഒന്ന് നിര്ത്തി അവളെ നോക്കി.
“കാരണം നീ ആരാ എന്ന് എനിക്കറിയാം…”
അവള് സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
“ഫിലിപ്പ് എബ്രാഹാമിന്റെ ഭാര്യ…ക്രിസ്റ്റി ഇമ്മാനുവേലിന്റെ ലവര്…”
അവളുടെ കണ്ണുകളില് വിസ്മയമിരമ്പി.
“അല്ലെ? അതല്ലേ നീ?”
അവള് നാണത്തോടെ മുഖം താഴ്ത്തി.
“ഡാനിയേല് ഫിലിപ്പിന്റെ മമ്മിയും…”
പിന്നെ മുഖമുയര്ത്തി അവള് പറഞ്ഞു.
ദിവസങ്ങള് കഴിഞ്ഞു പോയി. ഓരോ ദിവസവും ഡാനി വരുമ്പോള് ക്രിസ്റ്റി വന്നിട്ടില്ലന്നുള്ള അറിയിപ്പാണ് സെലിന് കിട്ടിയത്.
അവളത് കേട്ട് നിശബ്ദയായി പിന്മടങ്ങും. ഡാനിയുടെയും ഫിലിപ്പിന്റെയും മുമ്പില് നോര്മ്മലായി ഇടപഴകുവാന് അവള് പരമാവധി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവള്ക്കതിനു സാധിച്ചില്ല.
രാത്രികളില് ഉറങ്ങാതെ, പകല് സമയങ്ങളില് ദിവാസ്വപ്നം കണ്ട്, കണ്ണീരോടെ അവള് ക്രിസ്റ്റിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു.
[തുടരും]