ഹേമലത എന്റെ മേമ – 4 66അടിപൊളി 

 

പൊടുന്നനെ അവരുടെ രണ്ടു കൈകളും എൻ്റെ ഇടുപ്പിൽ വന്നു പിടിച്ചു…..!

 

 

“ഇങ്ങോട്ട് കയറിയിരിക്ക്…”

 

 

നിര്ബന്ധം നിറഞ്ഞൊരു സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരെൻ്റെ ഇടുപ്പ് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് മർദ്ദം ചെലുത്തി….!

 

 

ആ പിടുത്തത്തിൽ ശരിക്കും എനിക്കങ്ങ് ഇക്കിളിയെടുത്തുപോയി…..!

 

അറിയാതെ ഞാനൊന്ന് പുലഞ്ഞയും പിന്നിൽ നിന്നും കിലുക്കം പെട്ടിയെന്ന പോലൊരു ചിരി ഉയർന്നു….!

 

 

എനിക്കൊരു ചമ്മൽ തോന്നിയെങ്കിലും അത് പ്രകടമാക്കാനുള്ള സമയം കിട്ടിയില്ല..അപ്പോഴേക്കും അവർ വീണ്ടും എന്നെ പിന്നിലേയ്ക്ക് വലിച്ചു…..!

 

 

ഇത്തവണ ഞാൻ അറിയാതെ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങിപ്പോയി…….!

 

 

ആ ക്ഷണം അവരുടെ ആ രണ്ടു കുർത്ത പഞ്ഞിക്കുടങ്ങൾ എൻ്റെ പുറത്തു തിങ്ങിയമർന്നു…..!

 

 

എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങി. ആകൊഴുത്ത തുടകൾ രണ്ടും നെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിട്ടു കൊണ്ട് എന്റെ തുടകളിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു…..!

 

 

“ആഹ്..ഇനി ആ ചാക്കിൻ്റെ അടിയിലേക്ക് കാൽ കയറ്റി വെക്ക്…!”!!

 

 

അനുസരണയുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാനാ വാക്കുകളെ പിന്തുടർന്നു…..!

 

 

“ആഹ്..അങ്ങനെ.. നല്ലോണം തിരുകിക്കയറ്റ്…!”!!

 

 

 

അവർ അല്പം മുന്നോട്ടു കുനിഞ്ഞ് കൊണ്ട് എൻ്റെ കാൽ വണ്ണയിൽ പിടിച്ച് മർദ്ദം കൊടുത്ത് തള്ളിത്തന്നു……!

 

 

എന്റെ സപ്‌തനാഡികളും തളർന്നു പോയി. ആ പാൽകുടങ്ങൾ രണ്ടും എൻ്റെ പുറത്തുകൂടെ ഉരസി നീങ്ങുകയാണ്..! കുഴമ്പിൽ മുക്കിയ സ്പോഞ്ച് പോലെ ശരീരത്തിലൂടൊരു സുഖം മുങ്ങിയിഴഞ്ഞു പോകുകയാണ്…….!

 

 

ഓന്തിന്റെ തല പോലെ കുണ്ണ വെട്ടിവെട്ടി കളിച്ചു..ഈശ്വരാ ഷഡ്ഡിയിടാനെങ്ങാൻ മറന്നിരുന്നെങ്കിൽ…..!

 

 

അവരുടെ പ്രയതനഫലമായി കാൽപാദം ചാക്കുകളുടെ അടിയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി. അതിനു ശേഷം മറ്റേ കാലിനും അതേ രീതിയിൽ തന്നെ സ്പേസ് കണ്ടെത്തി തന്നശേഷം അവർ നേരെയിരുന്നു…..!

 

 

അപ്പോഴും ആ മുലകളും തുടകളും അലൂമിനിയം ഫോയിൽ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ബക്കറ്റ് ചിക്കൻപോലെ എന്നിലേക്ക് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു…….

 

 

“ഇപ്പൊ ശരിയായില്ലേ…”!!!

 

 

ഏതോ യുദ്ധം ജയിച്ചു വന്നതിൻ്റെ വിജയാഹ്ലാദം പോലെ അവരുടെ ശബ്‌ദമുയർന്നു…..!

 

 

ഒച്ച പൊങ്ങില്ലെന്നു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഞാനൊര്യ തലയാട്ടലിൽ സംഗതി ഫിനിഷാക്കി…..!

 

 

“ഇതൊക്കെ ഹേമയുടെ ട്രിക്കുകളാ…ഇപ്പൊ ശരിക്ക് കംഫർട്ടായില്ലേ…”!!!

 

 

“ആഹ്..ഓക്കേയാണ്..!”!!!!

 

 

‘ഇതിലും കംഫർട്ടായി ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ വണ്ടിയോടിച്ചിട്ടില്ല എൻ്റെ പൊന്ന് ചരക്കെ’ എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറയാൻ തോന്നി. അത്രയേറെ പരമാനന്ദമാണ് ഓരോ സെക്കന്റും ഞാനനുഭവിക്കുന്നത്…….!

 

 

“ദേ പയ്യെ ഓടിച്ചാ മതീട്ടോ വെയ്റ്റുള്ളോണ്ട് കണ്ട്രോൾ പോവണ്ട”.,!!!

 

 

ചെച്ചി എന്റെ കാതിൽ ഒരു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലാണ് പറഞ്ഞത്…..!

 

 

ഞാൻ തലയാട്ടി. സമയത്തെക്കുറിച്ച് അതിനിടെ മനസ്സിലൊന്ന് കണക്കു കൂട്ടി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ലിസിച്ചേച്ചി എന്ന അലുവക്കഷണം നഷ്ടമാകാൻ പാടില്ല……!

 

 

 

“എന്റെ ഈ ഇരിപ്പ് നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ആവുന്നില്ലല്ലോ..?! ഇനി പിന്നോട്ട് സ്ഥലമില്ല”..!!!!

 

 

 

ഒരു ചെറിയ കുണുങ്ങിച്ചിരിയോടെയാണ് അവർ പറഞ്ഞത്….!

 

 

“ഹേയ്…എനിക്കെന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്. അയാം ഒക്കെ…”!!!

 

 

ഈശ്വരാ..’കുറച്ച് മുന്നോട്ടിരിക്കാമോ’ എന്നൊന്നും കേൾപ്പിക്കല്ലേ എന്നൊരു പ്രാർഥനയോടെ ഞാൻ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു…..!

 

 

“അല്ലേലും കോളേജിലൊക്കെ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാവില്ലേ പോവാറ്… ബത്തേരി പോകുമ്പോ കാണാം. ഒരുത്തൻ്റെ പിന്നിൽ രണ്ടുപേരൊക്കെയാ ഇരിക്കാറ്. അതും പെമ്പിള്ളേര്”..!!!

1 Comment

Add a Comment
  1. Waiting for next part

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *