“നിന്റെ ഒരു സോറി… നീ ആ വഴി പോയപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാണ് കല്ല്യാണിയുടെ ടെൻഷൻ ഷോപ്പിംഗിന് വന്നിട്ട് പോലും അവൾ ഒന്നും വാങ്ങിയില്ല എത്ര പ്രാവശ്യം അവൾ നിന്നേ വിളിച്ചു എന്നറിയോ നിനക്ക്….. തിരിച്ചു കാറിൽ വരുമ്പോഴും അവൾക്ക് നിന്നേ പറ്റിയുള്ള ചിന്തകൾ മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്… എന്നാൽ ഇങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ കാണുന്നത് തറയിലേ ചോര വൃത്തിയാക്കുന്ന പണിക്കാരെയും… മുറിയിൽ തലയിൽ കെട്ടുമായി കിടക്കുന്ന നിന്നെയും… അപ്പോൾ കരയാൻ തുടങ്ങിയതാ ആ പാവം…. എല്ലാരും കൂടേ ആശ്വസിപ്പിച്ചു ഇപ്പോ ഉറങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളു അവൾ…”
ചേച്ചി ഇത്രയും പറഞ്ഞു തീർത്തതും കുറ്റബോധം മനസ്സിനെ കാർന്നു തിന്നാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു….
“അവൾ ഇപ്പോൾ എവിടാ…. ”
ഞാൻ ചേച്ചിയോടായി ചോദിച്ചു….
“അവൾ ഇപ്പോ നിങ്ങടെ റൂമിൽ ഉണ്ട്….”
😳
“ഞങ്ങടെ റൂമോ…അപ്പോ ഇത് ആരുടെ മുറിയാണ്…. ”
“നിനക്ക് അടി കിട്ടിയപ്പോ ബോധം ഒക്കെ പോയോ സിദ്ധു…, നേരേ നോക്കട ഇത് മായയുടെ മുറിയാണ്…. ”
പാറു മറുപടി പറഞ്ഞു….
ഞാൻ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി വല്ലാത്ത ഒരു തരം വൃത്തി…. ഈ വൃത്തി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ മനസിലാക്കണമായിരുന്നു ഇത് ഞങ്ങളുടെ മുറിയല്ല എന്ന്….
“എന്നിട്ട് അവളെവിടെ…? ”
ഞാൻ പാറുവിനോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു…
പക്ഷേ അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ നോട്ടമാണ് നോക്കിയത്…
എനിക്കാണോ പ്രശ്നം അതോ ഇവൾക്കാണോ.. 🤔
“എന്റെ പാറു നിന്നോടല്ലേ ചോദിച്ചേ അവൾ എവിടെന്ന്… 😤”
“നോക്ക് ചേച്ചി നമ്മടെ സിദ്ധുന് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോഴല്ലേ നമ്മൾ പറഞ്ഞേ അവൾ അവന്റെ റൂമിൽ ഉണ്ട് എന്ന്…”
പാറു ദേവു ചേച്ചിയേ നോക്കി പറഞ്ഞു..
അത് പറയുമ്പോൾ പാറുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷേ എനിക്കത് കണ്ടപ്പോൾ കാലിലേ ചെറു വിരൽ മുതൽ തലയിലെ മുറി വരേ തരിച്ചു കയറി….
സിവനെ കണ്ട്രോൾ തരണേ..
എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞതു പോലേ കാർത്തു ചേച്ചി കൊടുത്തു പാറുവിന്റെ തലക്കിട്ടു രണ്ടെണ്ണം….
ശേഷം എന്നോടായി
“നീ അതൊന്നും കാര്യാക്കണ്ട ഇവൾക്ക് പ്രാന്താ….,മായ ഞങ്ങൾ ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തു പോയി…. നിന്നേ ഇവിടേ നിന്നും മാറ്റാം എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ക്ഷീണമുണ്ടാവും കിടക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ കുട്ടി മുറിയിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ സമ്മതിച്ചില്ല… ശേഷം ഞങ്ങളോടും ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു…. ”
അതുകൂടെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെയായി ഞാൻ കാരണം എല്ലാവർക്കും ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലോ… മൈര്… 😐
എനിക്ക് എത്രയും വേഗം ഈ മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് പോകണമെന്നായി…. അതിലും കൂടുതൽ എന്റെ കല്ല്യാണിയേ ഒന്ന് കാണണമെന്നായിരുന്നു മനസ്സിൽ…
ഞാൻ എണീക്കാനായി ബെഡിൽ കൈ കുത്തിയതും… എന്റെ വായിൽ നിന്നും അറിയാതെ അലർച്ച വന്നു…
“എന്തു പറ്റി…വേദനക്കുന്നുണ്ടോ… ”
നന്ദു ചേച്ചി വേദനയുള്ള കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു….
“മ്മ്… ”
ശേഷം കാർത്തു ചേച്ചിയും നന്ദുചേച്ചിയും കൂടിയാണെന്നേ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചത്…
എഴുന്നേറ്റ് നിന്നപ്പോൾ വേദനയൊന്നും തോന്നിയില്ല…
ഞങ്ങൾ മായയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…. എന്റെ മുറിയുടെ മുന്നിൽ എത്തിയതും ഞാൻ ദേവു ചേച്ചിയേ ഒന്ന് നോക്കി…
ചേച്ചിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി..
“മതി നമ്മുക്ക് പോവാം…. ”
ചേച്ചി ബാക്കിയുള്ളവരോടായി പറഞ്ഞു…
തിരിച്ചു പോവുമ്പോൾ ചേച്ചി എനിക്കൊരു കള്ള ചിരി സമ്മാനിച്ചിരുന്നു….
ഞാനും ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു….
അവർ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായതും ഞാൻ റൂമിനുള്ളിൽ കയറി ഡോർ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു…
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കാണുന്നത് വളരേ ശാന്തമായി ഒരു തലയിണയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറങ്ങുന്ന കല്ല്യാണിയേയാണ്… അവൾ പോകുമ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രസ്സ് തന്നെയാണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്.