കല്ല്യാണിയുടെ തട്ടിവിളി കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നത്….
“എന്താടി…. ”
പാതി തുറന്ന കണ്ണുകളുമായി ഞാൻ അവളെ നോക്കി… റൂമിൽ ഇപ്പോഴും ഇരുട്ടാണ് നിലാവിന്റെ ഒരു ചെറിയ വെട്ടം മാത്രമേയുള്ളു….. ഇവൾക്കിതെന്തിന്റെ കേടാ നട്ടപാതിരക്ക് മനുഷ്യന്റെ ഉറക്കം കളയാൻ….
“എടാ അങ്ങോട്ട് നോക്ക്…. ”
വളരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു അവളുടെ സംസാരം…. പക്ഷേ ആ ശബ്ദത്തിലെ പേടിയും ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു….
“എങ്ങോട്ട്…. ”
മറുപടിയായി അവൾ റൂമിന്റെ ഒരു മുക്കിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി….
അവൾ ചൂണ്ടിയാ സ്ഥലത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി…. കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും പൂർണമായും തെളിച്ചം കിട്ടുന്നില്ല….. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അവിടേ ഒന്ന് കണ്ടില്ല…
“എന്റെ കല്ലു എന്താടി നിന്റെ പ്രശ്നം അവിടെയൊന്നും ഒന്നുമില്ല….. ”
ഞാൻ വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നതും അവൾ എന്റെ കയ്യിലൊന്നു നുള്ളി…
ആ നുള്ളാളോട് കൂടേ എന്റെ ഉള്ള ഉറക്കവും പമ്പ കടന്നു…
“എന്താടി മൈരേ നിന്റെ പ്രശ്നം…. ”
ഉറക്കം മുറിഞ്ഞു പോയതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു…
“അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് നോക്കടാ…. അവിടേ എന്തോ ഉണ്ട്.. എനിക്ക് വല്ലാതെ പേടിയാവുന്നു… ”
കല്ല്യാണിയുടെ ശബ്ദം ദയനീയമായി….
ഞാൻ അവൾ ചൂണ്ടിയ സ്ഥലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കി… അവിടെ ഒരു കറുത്ത രൂപം ഞാൻ കണ്ടു.ഉറക്കം പൂർണമായും പോയതുകൊണ്ട് തന്നെ നല്ല തെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു കണ്ണിനു
സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത്
കറുത്ത ഒരു മനുഷ്യ രൂപം… തല താഴ്ത്തി, ഒരു മൂലയിലെ ഇരുട്ടിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു പോലെയാണ് തോന്നിയത്..
ഹൃദയം നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ചാടി വരുന്നതുപോലെ തോന്നി.
കല്ല്യാണിയുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകളിൽ വിറച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
“സിദ്ധു… അത്… അത് ആരാ…”
അവളുടെ ശബ്ദം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ
ആ രൂപം അല്പം തല ഉയർത്തി!
രണ്ട് തീപൊരി പോലെ മിന്നുന്ന കണ്ണുകൾ!
ഞങ്ങളേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്
ആ കാഴ്ച കണ്ടതും
കല്ല്യാണി എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം കുത്തി പിടിച്ചു.
“സിദ്ധു… എനിക്ക്…എനിക്ക് അങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല… ”
വിറക്കുന്നു ശബ്ദത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു…
അപ്പോഴാണ് ഞാനും ആ കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത് കാലുകൾ രണ്ടും പൂർണമായും മരവിച്ചിരുന്നു… ഇറങ്ങി ഓടണം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ പോലും സാധ്യമല്ല…..
പുറത്തെ മഴ ശക്തിയായി വീണു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ഒരു മിന്നൽ വീണു…
മുറിയിലൊട്ടാകെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു.
ആ വെളിച്ചത്തിൽ ആ രൂപം ഉറപ്പായിട്ടും ഒരു സ്ത്രീയുടെ രൂപമായാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്…
ഇതൊരു പക്ഷേ അവളാകുമോ….
ഒരു നിമിഷം ആ വീടും അതിനുള്ളിൽ കേട്ട ശബ്ദവും എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു….
മാണിക്യൻ പറഞ്ഞതനുസരിച് ഈ രൂപം അവളാണെങ്കിൽ…. ഇവളുടെ ലക്ഷ്യം കല്ല്യാണിയുടെ ശരീരമായിരിക്കണം….
ഉള്ളിലെ സംശയം ആളികത്താൻ തുടങ്ങി…
ഞാൻ തല തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോഴേക്കും
ആ രൂപം എഴുന്നേറ്റ് മന്ദഗതിയിൽ ഞങ്ങളിലേക്കു നടന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു
എന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ എല്ലാം നിവിർന്നു നിന്നു.
തണുപ്പ് മാറി മുഴുവൻ വിയർപ്പായി.
ഹൃദയം ഉടനെ പൊട്ടുംപോലെ…
ഞാൻ കല്ല്യാണിയെ ശക്തമായി ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഇരുട്ടിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ആ സമയത്ത് ചെവിക്ക് ചുറ്റും…
“ചുുഉഉഉഉ…” എന്നൊരു ശ്വാസം…!
പിന്നെ ഇരുട്ടിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് വരുന്ന, മനുഷ്യന്റെ പോലുമല്ലാത്ത ശബ്ദം.
“സിദ്ധു….!!”
കല്ല്യാണി അലറി…
അവളുടെ ശബ്ദം മുറിയാകെ മുഴങ്ങി….
കല്ല്യാണിയുടെ കരച്ചിലിന്റെ മുഴക്കം മതിലുകൾ പോലും വിറപ്പിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.
ആ ശബ്ദം പുറത്തേക്കും പോയിട്ടുണ്ടാവും…
അതേ സമയം, പുറത്തുനിന്നും ഒരടി കാറ്റ് മുറിയിലേക്ക് കുത്തി വീണു.