വൈശു അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി… എനിക്ക് ഇവരെ രണ്ടു പേരെയും രക്ഷിക്കാനാവുമോ….
“എന്താണ്…. ഇതൊക്കെ എന്നെന്നേക്കുമായി അവസാനിപ്പിക്കാൻ എന്താണ് വഴി….. ”
ഞാൻ വൈശുവിനെ കുലുക്കി ചോദിച്ചു….
അവൾ വീണ്ടും പേജുകൾ മറിക്കാൻ തുടങ്ങി…..
ഇത്തവണ അവളെന്നെ കാണിച്ചത് ഒരു കത്തിയുടെ ചിത്രമാണ്……
ഞാൻ ആ ചിത്രത്തിൽ കുറച്ചു നേരം നോക്കിയിരുന്നു…
ഞാനിത് എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട് പക്ഷേ എവിടെയാണ്…. എന്റെ കണ്ണുകളടച്ചു ആ കത്തിയെ തിരയാൻ ആരംഭിച്ചു….
എന്റെ ചിന്തകൾ എന്നേ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് വീണ്ടും ആ വീടിനു മുമ്പിലേക്കാണ്… ആ വീടിന്റെ വാതിലിന്റെ രൂപം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് തെളിഞ്ഞു വന്നു…
അതേ ഈ കത്തി ഞാൻകണ്ടിരിക്കുന്നത് ആ വീടിന്റെ ഡോറിൽ തന്നെയാണ്…. ആ വീടിന്റെ വാതിലുകൾ തമ്മിൽ ബന്ധിച്ചിരിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കത്തിയും കുറച്ചു ചരടുകളും കൊണ്ടാണ്…
ആ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ ദൃശ്യം കണ്ടതും, ഞാൻ വിയർപ്പോടെ കണ്ണുതുറന്നു.
“വൈശു… ഞാൻ…ഞാൻ ഇത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്…!”
ഞാൻ അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“എവിടെ…?”
വൈശു ഉറ്റുനോക്കി.
“ആ കാട്ടിനുള്ളിലെ പഴയ വീട്ടിൽ… അതിന്റെ വാതിൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത്… ഇതേ കത്തി ഉപയോഗിച്ചാണ്…!”
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മായയും കല്ല്യാണിയും ഒരേസമയം ഞെട്ടി.
“അതായത്… പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്ന കത്തി… ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെയുണ്ട് എന്നാണോ നീ പറയുന്നത്……?”
മായ ഭീതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“അതേ…. നമ്മുക്ക് ഇതെല്ലാം പൂർണമായും അവസാനിപ്പിക്കാനാവുമോ….? ”
വൈശുവിനോടുള്ള എന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരുപാട് സന്ദോഷമുണ്ടായിരുന്നു…..
പക്ഷേ വൈശുവിനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല….
“എന്താ പറ്റില്ലേ… ”
ഞാൻ വീണ്ടും അവളോട് ചോദിച്ചു….
“പറ്റും., പക്ഷേ…”
അതു പറഞ്ഞതും അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി….
“പക്ഷേ…. ”
“ആ ആത്മാവ് ഒരു ശരീരം സ്വന്തമാക്കണം….”
വൈശുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരേ സമയം ഞെട്ടി.
“എന്താ… ശരീരം…?”
കല്ല്യാണിയുടെ ശബ്ദം വിറച്ച് പോയി.
വൈശു പുസ്തകം വീണ്ടും അടുക്കിവെച്ചു.
“ഈ അതെ… പുസ്തകത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് — ആത്മാവിനെ പൂർണമായും അവസാനിപ്പിക്കാൻ, അതിനെ ആദ്യം ഒരു ശരീരത്തിലേക്ക് അടയ്ക്കണം. പിന്നേ ആ കത്തി ഉപയോഗിച്ച് ആ ശരീരത്തിൽ വച്ചു തന്നെ ആ ആത്മാവിനെ കൊല്ലണം എന്നാണ്…”
.
“അതിനർത്ഥം… ആരോ ഒരാൾ… സ്വന്തം ശരീരം… ആത്മാവിനേ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടി വരുമെന്നാണോ…?”
അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ മായയുടെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
വാക്കുകൾ വായിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും മുറിയിൽ ഒരു മൗനം.
എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ട്…
“വേറേ വല്ല വഴിയുമുണ്ടോ…. ”
വൈശുവിനോടതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
“പൂജ നടത്തി ആ ആത്മാവിനെ വീണ്ടും തളക്കാം എന്നത് മാത്രമാണ് അടുത്ത വഴി….”
ഇരുട്ട് എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി….
“സിദ്ധു…. സിദ്ധു…. നിനക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ….? ”
കല്ല്യാണി എന്റെ മുഖം കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു….
“നമ്മുക്ക് നമ്മുക്ക് പൂജ നടത്താം…. ഞാൻ… ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ഒന്നും വരാൻ സമ്മതിക്കില്ല…. ”
ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ തുടങ്ങി…
“ഒരു കാര്യം കൂടെയുണ്ട്…..”
വൈശു വീണ്ടും പറഞ്ഞു….
പക്ഷേ അതു കേൾക്കാനുള്ള ശക്തി എനിക്കപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…..
“ഈ ബുക്കിൽ പറയുന്നത്..”
അപ്പോഴേക്കും ഡോറിൽ ഒരു മുട്ട് ഞാൻ കേട്ടു….