നാലാമത്തേതിൽ അയാൾ പൂർണമായും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് അമർന്നു നിന്നു; ഒരു ഗർജ്ജനത്തോടെ വെള്ളം വിട്ടു. കട്ടിയുള്ള ചൂട് അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പാഞ്ഞു. മുൻപ് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നതുമായി കലർന്ന് നിറഞ്ഞു.
അതിര തലയിണയിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി ഒരു നീണ്ട ഞരക്കം വിട്ടു. പൂർ ഇപ്പോഴും അയാളുടെ ചുറ്റും ചെറിയ ചെറിയ താളത്തിൽ മുറുകി, ഒടുവിലത്തെ തുള്ളിവരെ വലിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ.
“എണീക്കണ്ട .. അങ്ങനെ കിടക്കു.. ” അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
അയാൾ ശ്വാസം വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഓടിപ്പോകുന്നില്ല.”
അവർ അങ്ങനെ തന്നെ കുറച്ചുനേരം കിടന്നു. അയാൾ ഇപ്പോഴും
അവളുടെ ഉള്ളിൽ. രണ്ടുപേരും മൈലുകൾ ഓടിയതുപോലെ ശ്വാസംവിട്ടു. മുറി മുഴുവൻ ശരീരത്തിന്റെയും വിയർപ്പിന്റെയും മുല്ലത്തിരിയുടെയും മണം നിറഞ്ഞു.
അയാൾ പതിയെ മയങ്ങാൻ തുടങ്ങി. പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ കുണ്ണ പുറത്തെടുത്തു. അതിരയുടെ ഉള്ളിൽനിന്ന് വെളുത്ത കട്ടിയുള്ള ദ്രാവകം തുടകളിലൂടെ ഒഴുകി, ഷീറ്റിൽ പടർന്നു.
അവൾ വശത്തേക്ക് തളർന്നു വീണു. കണ്ണട എവിടെയോ എവിടെയോ വീണു പോയിരുന്നു. ചുരുണ്ട മുടി തലയിണയിൽ ആകെ പടർന്നുകിടന്നു.
അർജുൻ മുട്ടുകുത്തി പിന്നോട്ടിരുന്നു. നനഞ്ഞും തളർന്നും കിടക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അവളുടെ അരയിൽ പിടിച്ച് അയാൾ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു.
“ഇനി നീ മുകളിൽ,” അയാൾ പറഞ്ഞു.
അതിര ഞെട്ടിപ്പോയി “നീ ശരിക്കും വട്ടനാണ്.”
“അതിപ്പോഴാണോ മനസ്സിലായത്?”
“ഇല്ല. പക്ഷേ ഇനിയും വേണമെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല.”
ഒരു കാൽ അയാളുടെ മറുവശത്തേക്ക് നീട്ടി അവന്റെ മുകളിലായി ഇരുന്നു. അർജുന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും അവളുടെ മുലകളിലെത്തി. ഭാരം കൈപ്പത്തിയിൽ ഒതുക്കി; വിരൽത്തുമ്പുകൾ മുലക്കണ്ണുകളിൽ ഇഴഞ്ഞു.
അവൾ അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് കൈ നീട്ടി. വഴുവഴുപ്പോടെയും ഒട്ടിപ്പിടിച്ചും വീണ്ടും കട്ടിയാവുന്ന അയാളുടെ കുണ്ണ കൈയിൽ പിടിച്ചു. സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് പതിയെ വഴിനടത്തി.
അവൾ താഴേക്ക് ഇരുന്നപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് നീണ്ട ശ്വാസം വിട്ടു.
രാത്രി തീർന്നിരുന്നില്ല.
അതിര അർജുന്റെ മുകളിൽ പതിയെ, അരക്കെട്ട് വട്ടം കറക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ നടന്നതിന്റെ പൂർണവിപരീതമായ, മെല്ലെയുള്ള ആ താളം. കൈപ്പത്തികൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ ചുരുണ്ട മുടി മുഖത്തിനുചുറ്റും വീണുകിടന്നു. ഓരോ ചെറിയ ചലനത്തിലും അർജുന്റെ താടിയെല്ല് മുറുകി; വിരലുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ പാടുവീഴും
പോലെ അമർന്നു.
കട്ടിൽ ഇപ്പോൾ ഒരേ താളത്തിൽ കരകരന്നു. വിയർപ്പിന്റെ ഉപ്പുമണം, മണിക്കൂറുകളായി ശരീരങ്ങൾ ചേർന്നുകിടന്നതിന്റെ മണം എല്ലാം ഷീറ്റിലും ചുമരിലും അവരുടെ ചർമത്തിലും പറ്റിക്കിടന്നു.
താഴെ കിടന്ന അർജുൻ അവളെ നോക്കി. കറുത്ത കണ്ണുകൾ പാതിയടഞ്ഞു. മൂക്കിലൂടെ കനത്ത ശ്വാസം പുറത്തുവന്നു. കൈകൾ തുടകളിൽനിന്ന് മുകളിലേക്ക് കയറി; മുലകളിൽ പിടിച്ചു. തള്ളവിരലുകൾ മുലക്കണ്ണുകളിൽ ഇഴഞ്ഞതും അതിരയിൽനിന്ന് പെട്ടെന്നൊരു ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു.
“ഫക്ക്… അർജുൻ, എനിക്ക്… എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല…” അവൾ പറഞ്ഞു.
അതേ സമയം അവൾ അരക്കെട്ട് കൂടുതൽ താഴേക്ക് അമർത്തി. തല പിന്നിലേക്ക് പോയി.
“പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ നിർത്തിക്കോ,” അർജുൻ പറഞ്ഞു, അറിയാമെന്നൊരു ചിരിയോടെ.
അതിര കണ്ണുതുറന്ന് താഴേക്ക് നോക്കി. “നിർത്താൻ പറഞ്ഞാൽ നീ നിർത്തുമോ?”
“നീ ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ.”
“എന്നാൽ ഞാൻ ശരിക്കും പറയില്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു. “എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെ പിടിച്ചിരിക്ക്.”
അർജുൻ അരയിൽ പിടിച്ച് അവളെ താങ്ങി. ഉച്ചസ്ഥായിയുടെ വിറയലുകൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവളെ അയാൾ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ പിടിച്ചുനിർത്തി.
“എന്നെ വിട്ടേക്കല്ലേ,” അതിര കണ്ണടച്ച് പറഞ്ഞു.
“വിടുന്നില്ല.”
“ഇനിയും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”
“നിന്റെ ശരീരം എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്.”
“എന്റെ ശരീരം നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് ഒന്ന് നിർത്താൻ പറയ്,” അവൾ ചിരിച്ചും ശ്വാസംമുട്ടിയും പറഞ്ഞു.
