“ആഹ് … ഡാ .. എനിക്ക് … മിണ്ടാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.”
“എന്നാൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്ക്.”
“അർജു .. ആഹ് .. നീ … പിശാചാണ്.”
“നീ എന്നെ ഇവിടെവരെ കൊണ്ടുവന്നതാണ്.”
“ഞാനോ?” അവൾ ശ്വാസം മുട്ടി ചിരിക്കാൻ നോക്കി. അടുത്ത അടിയിൽ ചിരി നിലവിളിയായി മാറി.
പിന്നെ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്ന് മൂത്രവും തേനും ചീറ്റി തെറിച്ചു …
” അആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് അആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് അആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് ”
ചൂടോടെ, പെട്ടെന്ന്, ടൈൽതറയിലേക്ക്
ഒഴുകിവന്നു. അർജുന്റെ കണങ്കാലിൽ തട്ടി. കാലുകൾക്ക് മുഴുവൻ ശക്തി പോയി. ടാപ്പിലെ പിടി വിട്ടു; മുട്ടുകൾ മടക്കി. അവൾ മുന്നോട്ട് വീണു. ശരീരം വാഷ്ബേസിന് മുകളിലൂടെ മടങ്ങി. കവിള് നനഞ്ഞ പോർസലൈനിൽ അമർന്നു. കണ്ണട മുഖത്തോട് ചേർന്ന് ചതഞ്ഞു.
അവളിൽനിന്ന് പാതി കരച്ചിലും പാതി ചിരിയുമായ ശബ്ദം വന്നു. അവളുടെ അരക്കെട്ടു തുടർച്ചയായി വിറച്ചു. വിരലുകൾ ബേസിനിൽ ചെറുതായി ഇളകി.
അർജുൻ മൂന്ന് തവണ കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളി. ഓരോ തവണയും അവൾ കാൽവിരലിൽ പൊങ്ങി. വാഷ്ബേസ് അതിന്റെ പിടിയിൽ ചെറുതായി കുലുങ്ങി.
“മതി… അർജു ….. ” അവൾ ശ്വാസംമുട്ടി പറഞ്ഞു.
അർജുൻ ചലനം നിർത്തി. “ശരിക്കും?”
അതിര കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മുഖം മുഴുവൻ ക്ഷീണവും വിയർപ്പും. പിന്നെ മെല്ലെ തലകുലുക്കി.
“ഇവിടെ. ഇങ്ങനെ… കുറച്ച് നിൽക്ക്.”
അയാൾ അവളുടെ പുറത്ത് കൈവെച്ച് താളം ശാന്തമാക്കി. ഇരുവരുടെയും ശ്വാസം മാത്രമായി.
അർജുൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു. നെഞ്ച് പുറത്ത് ചേർന്നു. താടിരോമം നനഞ്ഞ തോളിൽ അമർന്നു. ഇരുവരും വാഷ്ബേസിന് മുകളിൽ തളർന്നുകിടന്നു.
ടാപ്പ് ഇപ്പോഴും ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ടബ്ബിൽനിന്നുള്ള ആവി കട്ടിയായി ഉയർന്നു; വെള്ളം നിറഞ്ഞ് നിലത്തേക്ക് തുള്ളിത്തുടങ്ങി. ബാത്റൂമിൽ ചൂടും ചന്ദനസോപ്പിന്റെ മണവും ഉപ്പുമണവും നിറഞ്ഞു.
കുറച്ചുനേരം ആരും അനങ്ങിയില്ല.
അർജുന്റെ ഭാരം അവളെ വാഷ്ബേസിലേക്ക് അമർത്തി. പുറം അയാളുടെ ശ്വാസത്തിനൊപ്പം ഉയർന്നിറങ്ങി. കണ്ണാടിയുടെ വക്കിൽ ഉരഞ്ഞ നഖപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് ചെറിയ രക്തവരകൾ വിയർപ്പിലേക്കും ആവിയിൽ പറ്റിയ നനവിലേക്കും കലർന്നു.
മുകളിലെ ബൾബ് കത്തിയില്ല. ഫ്രോസ്റ്റഡ് ജനലിലൂടെ എം ജി റോഡിന്റെ പുലർച്ചെ വെളിച്ചം
വന്നു. താഴെയുള്ള മഞ്ഞ തെരുവുവിളക്ക് മങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്തുകൂടി ഒരു ത്രീ-വീലർ പോയി; എഞ്ചിൻശബ്ദം പതിയെ അകന്നുപോയി.
അർജുന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ തളർന്നു. വാഷ്ബേസിന്റെ വശത്തെ ചുമരിൽ പുറംതട്ടി, ടൈലിലൂടെ താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി. നിലത്ത് ഇരുന്നു. കാലുകൾ വിടർത്തി; തല ചുവരിൽ ചാരി.
അതിര കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു. പിന്നെ അവളും മെല്ലെ താഴേക്ക് വഴുതി. അര കൗണ്ടറിന്റെ വക്കിൽ തട്ടി, തോൾ ചുമരിൽ ഉരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അയാളുടെ അരികിൽ നനഞ്ഞ ടൈലിൽ ഇരുന്നു. പുറം കാബിനറ്റ് വാതിലിൽ ചാരി. തല അവന്റെ തോളിലേക്ക് വീണു.
നനഞ്ഞ ടൈലിൽ അവളുടെ കൈ അയാളുടെ കൈയെ തേടി. വിരലുകൾ പതിയെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. രണ്ടുപേരും മുറുകെപ്പിടിച്ചില്ല—വിരലുകൾ അങ്ങനെ ചേർന്നുകിടന്നു.
ടബ്ബ് നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞു. ഇളംചൂടുള്ള വെള്ളം നിലമുഴുവൻ നേർത്ത പാളിയായി പടർന്നു. ചന്ദനസോപ്പിന്റെ മണം അതോടൊപ്പം ചുറ്റി.
ശ്വാസങ്ങൾ ഒരേ താളത്തിലായി. അർജുൻ തല വശത്തേക്ക് ചരിച്ച് അവളുടെ തലയിൽ ചാരി. അതിരയുടെ വിരലുകൾ അയാളുടെ കൈയിൽ മെല്ലെ അഴഞ്ഞു. ഓടുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദവും പുറത്തുകൂടി നനഞ്ഞ റോഡിൽ ടയറുകൾ ഉരയുന്ന ദൂരശബ്ദവും ഒഴികെ ബാത്റൂം നിശ്ശബ്ദമായി.
അവർ അങ്ങനെ തന്നെ ബോധംകെട്ടുറങ്ങി, നനഞ്ഞ ടൈൽതറയിൽ, അവളുടെ തല അയാളുടെ തോളിൽ, അയാളുടെ കൈ അവളുടെ കയ്യിൽ. ഫ്രോസ്റ്റഡ് ജനലിലെ പുലർച്ചെവെളിച്ചം നീലയിൽനിന്ന് ചാരനിറമായും, പിന്നെ ഇളം പ്രഭാതമായും മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
