അർജുൻ അല്പം പിന്നോട്ട് വലിഞ്ഞു. ഒരു കൈ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം വശത്തേക്ക് തിരിച്ചു.
“തിരിഞ്ഞുനിൽക്ക്,” അയാൾ പറഞ്ഞു.
അവൾ അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി.
“ആർ യു കമ്മാണ്ടിങ് മി .”
“അനുസരിക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലേ?”
അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ക്ഷീണിച്ച ചിരി വന്നു. “ഇഷ്ടമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കുമോ?”
“ഇല്ല.”
“എന്നാൽ ചോദിക്കാതെ ചെയ്യ്.”
അവൾ കൗണ്ടറിൽനിന്ന് താഴെയിറങ്ങി. കൈപ്പത്തികൾ തണുത്ത പോർസലൈനിൽ തട്ടി. പുറം അയാൾക്ക് നേരെ. കണ്ണാടിയിൽ അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. അവളുടെ പ്രതിബിംബത്തിന് പിന്നിൽ അർജുന്റേത്.
അയാൾ കുണ്ണയുടെ തുമ്പു അവളുടെ കുണ്ടിത്തുളയിൽ അമർത്തി.
അതിരയുടെ വിരലുകൾ വാഷ്ബേസിന്റെ വക്കിൽ മുറുകി. മുട്ടുകൾ ഒന്ന് വിറച്ചു.
“അർജുൻ… നോ .. നീ എന്താ ചെയ്യുന്നേ .. പ്ളീസ് ” അവളുടെ ശബ്ദം മാറി.
“എന്നെ നോക്ക്,” കണ്ണാടിയിലൂടെ അയാൾ പറഞ്ഞു.
“ഡാ. അവിടെ വേണ്ട .. പ്ളീസ് …?”
“നിനക്ക് വേണ്ടേ ?”
അവൾ കണ്ണടയുടെ മങ്ങിയ ലെൻസിലൂടെ സ്വന്തം മുഖവും അയാളുടെ മുഖവും നോക്കി.
ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം മുട്ടി നിന്നു.
“എനിക്ക് പേടിയാടാ ” അവൾ പറഞ്ഞു. “പതുക്കെ ചെയ്യുമോ ?.”
“ശരി,” അയാൾ പറഞ്ഞു.
അയാൾ ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളി.
അവളിൽനിന്ന് വന്നത് ഞരക്കമല്ല. നെഞ്ചിന്റെ അടിത്തട്ടിൽനിന്ന് പൊട്ടിവന്ന ഒരു മൂർച്ചയേറിയ നിലവിളി. കൈമുട്ടുകൾ മടക്കി, നെഞ്ച് വാഷ്ബേസിന്റെ വക്കിൽ തട്ടി. പോർസലൈൻ നെഞ്ചെല്ലിൽ അമർന്നു. കണ്ണട മൂക്കിലൂടെ മുന്നോട്ട് വഴുതി. കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം മുഖം വലിഞ്ഞുപോയത് അവൾ കണ്ടു. വായ തുറന്നിരുന്നു. മങ്ങിയ ലെൻസുകൾക്കുപിന്നിൽ കണ്ണുകൾ മുറുകിയടഞ്ഞു.
“ഫക്ക്… ഫക്ക്… അർജുൻ… ഫക്ക്…അയ്യോ അമ്മെ … ആഹ്ഹഹ്ഹ ആഹ്ഹ്ഹ് … വേണ്ടാ … അയ്യോ … ആഹ് ” നിലവിളികൾക്കിടയിൽ വാക്കുകൾ തുണ്ട് തുണ്ടായി പുറത്തുവന്നു.
അയാൾ പതിയെ, പക്ഷേ നിർത്താതെ, കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ശരീരം ആദ്യം എതിർത്തു; പിന്നെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി വഴങ്ങി. ആ വലിവ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ തീപോലെ പടർന്നു. കാൽവിരലുകൾ ടൈലിൽ ചുരുണ്ടു. ഒരു കാൽ പിന്നോട്ട് വന്ന് അയാളുടെ കാലിൽ തട്ടി.
“എന്താടി ” അയാൾ അവളുടെ അരയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അർജു .. എന്നെ കൊല്ലല്ലേ .. ആഹ് ” അവൾ വിറച്ച് ചോദിച്ചു. “നീ ഇങ്ങനെ… ആഹ്…അമ്മെ ”
“എന്നെ വിട്ടു പോകുമോ ആതിര ”
“വിട്ടുപോകാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ എനിക്ക്.”
അയാൾ രണ്ട് കൈകൊണ്ടും അവളുടെ അരയിൽ പിടിച്ചു. വിരലുകൾ മാംസത്തിലേക്ക് ആഴത്തിൽ അമർന്നു. പിന്നെ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പതുക്കെ അല്ല. സൂക്ഷിച്ചും അല്ല. ഓരോ അടിയിലും അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം മുന്നോട്ട് തള്ളി. പോർസലൈൻ വക്ക് വയറിലും നെഞ്ചിലും ഉരഞ്ഞു.
ടാപ്പ് വാരിയെല്ലിൽ തട്ടി. ചെറിയ ബാത്റൂം മുഴുവൻ അയാളുടെ അരക്കെട്ട് അവളുടെ ചന്തിയിൽ ഇടിക്കുന്ന നനഞ്ഞ, കനത്ത ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ടൈൽചുമരുകളിൽ തട്ടി അത് കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിലായി.
അതിര നിലവിളിച്ചു.
” ആഹ് ആഹ് അആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് ആആആആആഹ്ഹഹ്ഹ ”
ഇപ്പോൾ വാക്കുകളൊന്നുമില്ല. പച്ചയായ, നിയന്ത്രണംവിട്ട ശബ്ദങ്ങൾ മാത്രം. കൈകൾ വാഷ്ബേസിൽ വഴുതി. ഒടുവിൽ ടാപ്പിൽ പിടിച്ചു; രണ്ടു കൈകളും ലോഹത്തിൽ മുറുകി. അവളുടെ ഭാരത്തിൽ ടാപ്പ് ചെറുതായി കുലുങ്ങി.
ടബ്ബിലെ ചൂടുവെള്ളത്തിൽനിന്നുള്ള ആവി മുറി നിറച്ചു. വിയർപ്പുമായി കലർന്ന് ഇരുവരുടെയും ചർമം നനഞ്ഞു. കണ്ണട മുഴുവൻ മങ്ങിപ്പോയി. മുഖം വാഷ്ബേസിൽ അമർന്നതുകൊണ്ട് വയർഫ്രെയിം മൂക്കിന്റെ മുകളിൽ ചുവന്ന പാടുവിട്ടു.
അർജുന്റെ ശ്വാസം ഓരോ അടിക്കും ഒപ്പമുള്ള കരകരപ്പായിരുന്നു. പുറത്തെ നഖപ്പാടുകൾ കണ്ണാടിയുടെ വക്കിൽ ഉരഞ്ഞു. തണുത്ത ഗ്ലാസ് പൊട്ടിയ ചർമത്തിൽ തട്ടി. അയാൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. താളം വീണ്ടും കൂടി—വേഗം, കരുത്ത്, ശബ്ദം; ചെറിയ ബാത്റൂമിലെ എല്ലാ ഉപരിതലങ്ങളിലും തട്ടി ഇരട്ടിയായി തിരികെവന്നു.
“അർജുൻ… ഞാൻ… എനിക്ക്…” അതിര സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു
“പറ,” അയാൾ പറഞ്ഞു.
