“ഇല്ല വാവേ.. ഇക്കാന്റെ മൊഞ്ചത്തിയല്ലേ. ഒന്നും ചെയ്യില്ല മുത്തേ..”
വികാരം ഉണർന്നു പൊട്ടാൻ പാകത്തിൽ വിരിഞ്ഞുവീർത്ത് നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ ദാഹത്തിന്റെ വിങ്ങലിൽ വൈകാരികമായി വാഹിദ് മന്ത്രിച്ചു. വണ്ടിയിൽ ഒരു കാല് ചവുട്ടിനിന്നു അരക്കെട്ട് അവളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട് വണ്ണമുള്ള വെളുത്ത തുടയുടെ തുടിപ്പിലേക്ക് അമർത്തിക്കൊണ്ട് വാഹിദ് വീണ്ടും അവളുടെ തക്കാളിച്ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പറിച്ചു. അവന്റെ വായിൽനിന്ന് ഉതിർന്നു വീണ ഹൃദയത്തിന്റെ സ്വരങ്ങൾ അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ ജസ്സിയെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചു. ഭ്രാന്തമായ ഒരു ആവേശം അവളെ കീഴടക്കുകയും വാഹിദിനെ വാരിപ്പുണർന്നു നെഞ്ചിൽ പുറത്ത് കുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ തലോടി ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
“ഇക്കയ്ക്ക് ഇപ്പൊ വേണോ.? നിക്ക്, ഞാൻ ഇറങ്ങിയിട്ട് ഡ്രസ്സ് താഴ്ത്തിത്തരാം.”
അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ചുണ്ടുകൾ പുറത്തേക്കെടുത്തിട്ട് രണ്ടു ചെവിയിലും പിടിച്ചു മുരടിക്കൊണ്ട് കവിളിൽ ഉമ്മകൊടുത്തിട്ട് അവൾ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഊർന്നുറങ്ങി.
“വേണ്ട മോളൂ. നമുക്ക് പോകാം. വല്ലാതെ നനഞ്ഞു. നിനക്ക് അസുഖം പിടിക്കും.”
തന്റെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന
ജസ്സിയുടെ താടിയിൽ പുടിച്ചുയർത്തി വാഹിദ് പറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റിച്ചേർന്നു.
“ഇക്കാന്റെ ഒപ്പമുള്ള ഓരോ നിമിഷവും സ്വർഗ്ഗമാണ് മുത്തേ. ഇക്കാന്റെ വാവായല്ലേ കൂടെയുള്ളത്. ന്റെ ഖൽബല്ലേ. എന്ത് അസുഖം വേണേലും പിടിക്കട്ടെ. ഇക്കാന്റെ സാന്നിധ്യം ണ്ടല്ലോ, മറ്റൊന്നും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.”
അവൾ വിലപിക്കുകയാണെന്ന് വാഹിദിനു തോന്നി. നൂറയുടെ ഓർമ്മകൾ അവളിലൂടെ അവന്റെ വിചാരങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുകയറി. സംസാരത്തിലും ഭാവത്തിലും നൂറയുടെ സാന്നിധ്യം അവനു അനുഭവപ്പെട്ടു. നൂറയ്ക്ക് ശാരികയുടെ ചില ഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ? അതുപോലെ നൂറയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ കീഴ്പ്പെടൽ ഇവൾക്കുമില്ലേ. ഇക്കയാണ് എല്ലാം, അതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നുമില്ലാത്ത ലോകം.!
“ഇങ്ങനൊന്നും പറയല്ലേ ജസ്സീ. എനിക്ക് എന്റെ നൂറയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പോകുന്നു. എന്റെ സമനില തെറ്റും..”
“തെറ്റട്ടെ. എനിക്ക് നിങ്ങളല്ലാതെ ഒന്നും വേണ്ട. ന്റുമ്മാ.. എന്തിനാണാവോ ഞാൻ നിങ്ങടെ കൂടെ വന്നത്. എനിക്ക് കരച്ചിൽ വരുവാണല്ലോ പടച്ചോനെ.”
അവൾക്ക് പെട്ടന്ന് കരച്ചിൽ വന്നു. അടക്കിനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കാരണമറിയാതെ വാഹിദിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കവിൾ ചേർത്തുവച്ചു നിന്ന് കുറേനേരം അവൾ തേങ്ങികരഞ്ഞു. ഇന്നോളം ആർക്കും തന്റെ ഹൃദയം തുറന്നു കൊടുക്കാതെ, ഇതുവരെ തന്റെ വസ്ത്രം നീക്കി പൂറിന്റെ അരികുപോലും കാണിച്ചുകൊടുക്കാതെ, തനി നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയായ പെൺകുട്ടിയായി കാത്തുവച്ച വികാരമണ്ഡലങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞു പ്രണയത്തിന്റെ മായികമായ സ്വർഗീയ ദുഃഖത്തിൽ അവൾ നിയന്ത്രണം വിട്ടു കരഞ്ഞുപോയി.
“ഇക്ക പേടിക്കണ്ട. ഇഷ്ടമുള്ളവരെയൊക്കെ കളിച്ചോളൂ. ഇഷ്ടം പോലെ കളിച്ചോളൂ. ഞാൻ ഒന്നിനും തടസ്സമാവില്ല. അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ വെറുമൊരു കീപ് ആയിട്ട് മാത്രം എന്നെ കണ്ടാലും എനിക്ക് ഒന്നൂല്ല. പക്ഷേ.. പക്ഷേ.. എനിക്ക.. ഇക്കാന്റെ കൂടെ വല്ലാത്ത സന്തോഷമാ.”
കരഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവൾക്ക് ആദ്യപ്രണയത്തിന്റെ ആഹ്ലാദത്തിലേക്ക് കാമത്തിന്റെ സമ്മോഹനമായ സുഖംകൂടി നേരിട്ടത്തിന്റെ തളർച്ച ബാധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു അവനു മനസ്സിലായി. നനഞ്ഞ തലയിൽ തലോടിയിട്ട് അമർത്തി ചുംബിച്ചിട്ട് കുറേനേരം വാഹിദ് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു നിർത്തി. പുറത്തും മുതുകിലും തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവളെ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറ്റാൻ വണ്ടി തിരിച്ചു നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ അതിനുപകരം അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചു താഴ്ത്തി ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി കുഞ്ഞു മുലകുടിക്കുന്നത് പോലെ ചപ്പി നുണയാൻ തുടങ്ങി.
“ചെയ്തോ ഇക്കാ. ഇപ്പൊ തന്നെ എന്തൊക്കെയാ വേണ്ടേ ന്ന് വച്ചാ ചെയ്തോ. അതിനല്ലേ ഈ ഞാൻ. വാ. ഞാനാ മതിലിൽ ഇരിക്കാ.”