കളിയാട്ടങ്ങൾ – 8 Likeഅടിപൊളി  

“എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ.?”

പെട്ടന്ന് വാഹിദിന്റെ ചോദ്യം അവളെ ആലോചനയിൽ നിന്നുണർത്തി. അവൾ ബേജാറുകലർന്ന ഭാവത്തോടെ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി.

“എന്തിന്. എന്തൊക്കെ ഭ്രാന്താണ് ഈ

ചോദിക്കുന്നത്.”

അവൾ എന്തോ അന്യായം കേട്ടതുപോലെ അവനെ തുറിച്ചുനോക്കി.

“ഒന്നൂല്ല വാവേ.”

വാഹിദ് അവളുടെ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ കറുത്ത തഴച്ചുവളർന്ന മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ഒതുങ്ങിക്കിടന്നു. വാഹിദ് തുടർന്നു.

“എനിക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല നിന്റെ അവസ്ഥ. പക്ഷേ പുറത്തേക്ക് എടുക്കാൻ മനസ്സ് വരുന്നില്ല. ഇത്ര സുഖമുള്ള പൂറിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് എടുക്കാൻ മനസ്സ് വരുന്നില്ല. അതാ അകത്തേക്ക് ഒഴിച്ചത്. സോറി.”

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. എന്റെ ഇക്കാ, ഞാൻ എന്റെ സന്തോഷം എങ്ങിനെയാണ് മനസ്സിലാക്കിത്തരേണ്ടത്. ഇക്കയുടെ സ്പർശനം അനുഭവിച്ച അനാമികയും ജൂലിയും സംഗീതയും എല്ലാം കൊതിച്ചത് ഇക്കയുടെ പെണ്ണാവാനാണ്. ഈയുള്ളവളും അതിനപ്പുറം ഒന്നും കൊതിക്കുന്നില്ല. ഇക്കയുടെ അടിമയെ പോലെ.. ഇക്കയുടെ ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു ജീവിക്കുന്നതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നും എനിക്ക് ചിന്തയില്ല. പിന്നെന്തിനു ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴിച്ചതോർത്തു സങ്കടപ്പെടണം.. അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓരോ ചിന്തകൾ കടന്നുവന്നെങ്കിലും അവൾ അതൊന്നും പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.

“ടെൻഷൻ ഉണ്ട് ഇക്കാ. അനാമികയും ജൂലിയും സംഗിയും ഇക്കയുടെ കൂടെ കളിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ അത്ര പോരെന്ന് ഇക്കയ്ക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ടല്ലേ എന്നോട് താത്പര്യം ഇല്ലാത്തത് ന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. അവരെക്കളൊക്കെ മൊഞ്ചുണ്ടല്ലോ എന്നിട്ടെന്താ നിന്നെ മൂപ്പർക്ക് വേണ്ടാത്തത് ന്ന് അനാമിക ചോദിച്ചപ്പോ എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു. അതുകൊണ്ട് എങ്ങിനെയും ഇക്കയുടെ കൂടെ ഒരുതവണയെങ്കിലും കളിക്കണം എന്ന് കരുതിയിട്ട് മാത്രമാ മനപ്പൂർവ്വം ഈ ട്രിപ്പ് പ്ലാൻ ചെയ്തത്. പക്ഷേ ഇക്കാ.. പിന്നെയാ എനിക്ക് മനസ്സിലായത് എനിക്ക് കളിക്കാൻ തോന്നിയത് വാശികൊണ്ടല്ല, ഇക്കയെപ്പോലെ ലോകത്ത് ഒരുത്തനെയും എനിക്ക് ഇഷ്ട്മില്ലെന്ന്. ഇക്ക എത്ര വേണേലും കളിച്ചിട്ട് മുഴുവൻ ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ ഒഴിച്ചോ. ഞാൻ അതൊന്നും ആലോചിക്കുന്നു പോലും ഇല്ല. എന്റെ എല്ലാമാണ്. ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ ഇക്കാ. സ്നേഹിക്കാതെ എനിക്ക് എന്റെ ശരീരം വിട്ടുതരാൻ സാധിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ..”

അത്രയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി. മൂക്കിന്റെ തുമ്പ് ചുവന്നു വിറച്ചു. കണ്ണിൽ നിന്ന് കവിലൂടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കണ്ണുനീർ ചാടിയിറങ്ങി. എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ വാഹിദ് നിശ്ചലം കിടന്നു. ഇനിയൊരു പെണ്ണിനേയും നശിപ്പിക്കരുത്. ഏതോ ഒരർത്ഥത്തിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ തന്നെ സ്നേഹിച്ചുപോകുന്നുണ്ട്. ആ സ്നേഹമാണ് തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സുഖം അവർ കൊതിച്ചുപോകുന്നത്. അവർ സ്നേഹിച്ചുകൊതിച്ചു തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ, ആ സുഖത്തിൽ നിന്ന് ശാന്തമാകുമ്പോൾ തങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ച കാര്യമോർത്തു ദുഃഖിക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്നും ചെയ്യാനാവാതെ കളിയുടെ സന്തോഷം മാത്രം ഓർത്തുകൊണ്ട് അവർ പോകുമ്പോൾ ഉള്ളിലെവിടെയോ തന്നെ പ്രണയിക്കുന്ന ഒരു മനസ്സ് ബാക്കിയാവുന്നുണ്ട്. വാഹിദിനു കുറ്റബോധം തോന്നി. നൂറയെ ഒന്ന് കാണാൻ, അവളുടെ അടുത്തു തലതാഴ്ത്തി ഇരിക്കാൻ അവന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു.

“ഇക്കാ എണീറ്റു മുഖം കഴുകിയിട്ട് വായോ. ഞാൻ ചെറുതായി ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്.”

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ

നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഉടുതുണിയില്ലാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. എന്തൊരു അഴകുള്ള പെണ്ണാണ്. ആരിൽനിന്ന് അകന്നാലും ഈ പെണ്ണിനെ കൊതിച്ചുപോകാതെ തനിക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ പറ്റുമോ? ഇല്ല, ഇവളെ കളിക്കാതിരിക്കാൻ തനിക്കാവില്ല. നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അപ്സരരൂപമായ ജസീന നടന്നു പോകുന്നതും നോക്കി അവൻ കിടന്നു. ജസീന അടുക്കളയിൽ എത്തിയതും അടക്കിപ്പിടിച്ച ഹൃദയ വേദന കടലത്തിരപോലെ ആർത്തലച്ചു പുറത്തേക്ക് ചാടി വാവിട്ടു കരഞ്ഞുപോയി. ശബ്ദം പുറത്ത് കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം ആഞ്ഞുപൊത്തി ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയോടെ കുറേനേരം കരഞ്ഞു. എഴുന്നേൽക്കാൻ മനസ്സ് വരാതെ നെറ്റിയിൽ കൈത്തണ്ട വച്ചു ആലോചനയിൽ മുഴുകി കിടക്കയിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്ന വാഹിദ് അവളുടെ നിലവിളി കേട്ടില്ല. മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു സ്വബോധം കൈവിട്ടുപോയ ജെസീന ടാപ്പ് തുറന്നുവച്ചു വലതു കൈയിൽ മുറുകിപ്പിടിച്ച കത്തി ഇടതുകൈയിലെ ഞരമ്പിലേക്ക് ചേർത്തു വച്ചതും അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *