ഉമ്മാടെ വയറിന്റെ ഓരോ മില്ലിമീറ്റർ വലുപ്പം കൂടുന്നതും ഷാനുവിനറിയാം.
അവന്റെ ഉമ്മകൾകൊണ്ട് ഷാഹിനായുടെ തേനൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് ഇപ്പോൾ അവൻ പണ്ണുന്നത്. ഒരുദിവസം പോലും മകനില്ലാതെ ഉമ്മാക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. അവളുടെ ആവേശം കൂടി.
“ഉമ്മാ, ങ്ങടെ കന്ത് പുറത്തേയ്ക്ക് ചാടിയിരിക്കണ്. അതോണ്ട് ചപ്പി വലിക്കാൻ നല്ല സുഖോണ്ട്.”
“ആറാം മാസം ആകുമ്പോഴേയ്ക്കും അങ്ങനെയാണ് ഷാനൂ… വയറ് കൂടുമ്പോൾ കന്തും പൂറും കൂടുതൽ പുറത്തേയ്ക്കു വരും. പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് പതിയെപ്പതിയെ പഴയപോലെയാകും.”
“ഇതു നല്ല ഭംഗീണ്ടുമ്മാ… ഞാൻ ഇവിടെ ഒന്ന് ഉമ്മവെക്കട്ടെ. ഉമ്മ്മ്മ…”
“ഉമ്മ്മ്മ… എന്റെ പൊന്നുമോന്…”
“ഇങ്ങടെ മുലേം നല്ല ഭംഗീണ്ട് ഉമ്മാ…ഉരുണ്ട് വീർത്ത് നല്ല കാപ്പിപ്പൊടിനിറമുണ്ട് മൊലക്കണ്ണിന്. കുറേശെ പാൽ തുള്ളി വരണുണ്ട്.” അവൻ തലപൊക്കി നാവുനീട്ടി മുലക്കണ്ണിൽ ഒന്ന് നക്കി. ഷാഹിനായുടെ ഉടലാകെ ഒന്ന് വിറച്ചു.
“നീയ് ണ്ടായപ്പോളും ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്ന്, ഷാനൂ…”
“ങ്ങള് ഇങ്ങനെ മോളീക്കേറി ആട്ടിയാൽ നമ്മടെ കുഞ്ഞിന് വല്ല കുഴപ്പോമ്മ് ഉണ്ടോ ഉമ്മാ?”
“ഇല്ലെട മോനൂ… പേടിയ്ക്കണ്ട ന്റെ പുതിയ വാപ്പേ… നമ്മടെ കുഞ്ഞിന് ഒരു കൊഴപ്പോം പറ്റില്ല. ഹ ഹ ഹ.”
“ഉമ്മാ ഇങ്ങടെ ചിരി കാണുമ്പം എനിക്ക് കൂടുതൽ കമ്പിയാവണ്.”
“അത് ന്റെ മോന് എന്നോട് പ്രേമായോണ്ടാണ്.”
“ആണുമ്മാ. എനക്ക് ങ്ങളോട് പ്രേമാണ്! അസ്ഥിയേപ്പിടിച്ച പ്രേമം!”
“ആഹ്ഹ് എനക്ക് എന്റെ മോൻ ഷാനൂനോടും അങ്ങനെ തന്നെയാടാ കുട്ടാ. ങ്.. മ്മ്.. ങ്.. ങ്..”
***
സമയമായപ്പോൾ ആശുപത്രിയിൽ…
“ഷാഹിനാടെ ആൾ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?”
“ഉണ്ട്. ഞാൻ ഷഹിനാടെ ഇത്താത്തേണ്. ഇതു ഷഹിനാടെ മോൻ. ഇതു വാപ്പാ.”
“ദാ… ഷാഹിനാടെ കുട്ടി. മോളാണ്.”
“ന്റെ റബ്ബേ.. അൽഹംദുലില്ല. ഷാഹിനാക്ക് കൊഴപ്പോന്നും ഇല്ലല്ലോ?”
“ഇല്ല. നോർമൽ ആയിരുന്നു. ഉടനെ റൂമിലേയ്ക്ക് മാറ്റും.”
“മോളെ ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ വല്ല്യുമ്മാ?”
“ദാ ഡാ… നിന്നേപ്പോലെ തന്നേണ്ട്, നിന്റെനിയത്തി.”
“ഞാനൊന്ന് എടുത്തോട്ടേ?”
“പിന്നെന്താ. പൊന്നാങ്ങള എടുത്തോ. നിന്റെയല്ലേ.”
“മോളേ… ഉമ്മ്മ്മ. ”
“അവൻ കുഞ്ഞിനെ സ്വന്താക്കിക്കഴിഞ്ഞു. അല്ലേ വാപ്പാ. ഹ ഹ ഹ”
“അതേ, ഇവളേ എന്റെ സ്വന്താ… ഉമ്മ്മ്മ.”
“നീയെടുത്തോടാ കുട്ടാ. നിന്റെ മാത്രാ.”
***
ഒരാഴ്ചകഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞും, ഷാഹിനായും, ഷാനുവും വീട്ടിലെത്തി. കുറച്ചു ദിവസം വാപ്പായും സുഹറാത്തയും അവിടെ തങ്ങി. തറവാട്ടിൽ കുട്ടികളുടെ അടുത്ത് സുഹറാത്തയുടെ ഉമ്മ വന്നു നിന്നു. അവർക്ക് ക്ളാസിൽ പോകണമല്ലോ. പിന്നെ വാപ്പ തിരികെ പോയി. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് വേദനകൾ കുറഞ്ഞ് നോർമൽ ആയപ്പോൾ സുഹറാത്തയും പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ ഷാഹിന നിർബന്ധിച്ചു. അവിടെ വാപ്പയും കുട്ടികളും തനിച്ചാണല്ലോ.
യഥാർത്ഥകാരണം അതൊന്നും അല്ലായിരുന്നു.
മകനെ ഒന്ന് ഓമനിക്കാൻ അവൾക്ക് കൊതിയായി.
***
അന്നുരാത്രി.
“ഉമ്മാ… പ്രസവിച്ചപ്പോ ങക്ക് വേദനിച്ചാ?”
“കൊറച്ച്.”
“എന്നാ ഇനി വേണ്ടാ. ഉമ്മ്മ്മ.”
“സാരോല്ല്ലാടാ. നിനക്ക് ഇഷ്ടാണെങ്കിൽ ഇനീം പെറാം. ഈ വേദന ഒരു സുഖാണ്. ആ വേദനയല്ലേ നീയെന്ന പരമസുഖം എനിയ്ക്ക് തന്നത്?”
“ഉമ്മ്മ്മ…”
“ഉമ്മ്മ്മ… മുത്തേ.”
“ഉമ്മാ… ഇവൾക്ക് നമ്മൾ എന്താ പേരിടാ?”
“നിന്റെ മോൾക്ക് നിനക്കിഷ്ടോള്ള പേരിട്ടോ മുത്തേ.”
“ഷംനാ ന്ന് ഇട്ടാലോ?”
“ഷംന. നല്ല പേര്. അത് മതി.”
“ഉമ്മ്മ്മ…”
“പിന്നേയ്, മൂന്നുമാസം ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല, കേട്ടോ?”
“ശരി ഉമ്മാ…. സാരമില്ല.“
“പിന്നേയ്, ഇവിടെ കിടന്നാൽ മതി. ഞാൻ വായിലെടുത്തു തരാം.”
“വേണ്ടുമ്മാ. എനിക്ക് ഉമ്മാടേം മോളുടേം അടുത്ത് കിടന്നാൽ മതി.“
“മോളു കുടിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ബാക്കിയുള്ള മുലപ്പാൽ കുടിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ കെട്ടിനിന്ന് എനിക്ക് വേദനിക്കും. കേട്ടോ?”
“എന്നാൽ ഞാൻ ഇവിടത്തന്നേ കിടക്കൂ… ഹഹഹ“
“കള്ളൻ. കൊതി കണ്ടില്ലേ. മുലപ്പാൽ ഉണ്ടാക്കിയതും അവൻ. ഇപ്പോ കുടിച്ചു തീർക്കാനും അവൻ.”