പുനർജനി

Punarjanani | Author : Veda

ഭാഗം 1: മനു

എൻ്റെ പേര് മനു. 34 വയസ്സ്. പുറത്തുനിന്നുള്ളവർക്ക് ഞാൻ വെറുമൊരു പരാജിതൻ മാത്രമാണ്. ജോലിയില്ല, സുഹൃത്തുക്കളില്ല, ഭാവിയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു തരിമ്പുപോലുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. വിഷാദം എന്നെ കാർന്നുതിന്നാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി. ഓരോ ദിവസവും തള്ളിനീക്കുന്നത് തന്നെ വലിയൊരു ഭാരമായാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

എന്നാൽ എൻ്റെ മനസ്സിനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടുന്നത് എൻ്റെ ഏകാന്തതയും ലൈംഗികമായ നിരാശയുമാണ്. കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചിലധികം വർഷങ്ങളായി ഒരു സ്ത്രീയുമായും എനിക്ക് അടുപ്പമുണ്ടായിട്ടില്ല. എൻ്റെ കൗമാരത്തിൽ സംഭവിച്ച ആ മനോഹരമായ കാലഘട്ടത്തിന് ശേഷം എൻ്റെ ശരീരം മറ്റൊരു സ്പർശനം അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.

എൻ്റെ കൗമാരത്തിൽ, തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ മീന ആൻ്റി മാത്രമായിരുന്നു എൻ്റെ ലോകം. എന്നെക്കാൾ പ്രായമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയതും എനിക്ക് സ്നേഹം തന്നതും അവർ മാത്രമായിരുന്നു. അവർ എനിക്ക് ഒരേസമയം ഒരു അമ്മയും ചേച്ചിയും കാമുകിയും ആയിരുന്നു. എൻ്റെ വിഷാദങ്ങളിലും കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളിലും അവർ എനിക്ക് താങ്ങും തണലുമായിരുന്നു. അവരുടെ ഭർത്താവ് വിദേശത്തായിരുന്ന ആ നാളുകളിൽ ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം വളർന്നു. അതായിരുന്നു എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏക വസന്തം.

എന്നാൽ വിധി ഞങ്ങളെ അകറ്റി. അവർ പോയതോടെ എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ വെളിച്ചവും അണഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഈ 34-ാം വയസ്സിൽ, ജീവിതം വഴിമുട്ടി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ വീണ്ടും ആ പഴയ കാലത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു. എനിക്ക് സമാധാനം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ, എൻ്റെ ജീവിതം തിരിച്ചുപിടിക്കണമെങ്കിൽ, എനിക്ക് മീന ആൻ്റിയെ കണ്ടെത്തിയേ തീരൂ. അവരിലൂടെ മാത്രമേ എനിക്ക് വീണ്ടും ജീവിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് എൻ്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു.

ഭാഗം 2: അന്വേഷണം

ആ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വെറുതെ ഇരിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. നഷ്ടപ്പെട്ട എൻ്റെ ജീവിതം തിരിച്ചുപിടിക്കണമെങ്കിൽ മീനച്ചേച്ചിയെ കണ്ടേ തീരൂ എന്നൊരു തോന്നൽ എന്നിൽ ശക്തമായി. ഞാൻ അവരെ അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഫേസ്ബുക്കിലും മറ്റ് സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലും ഞാൻ രാപ്പകലില്ലാതെ പരതി. പ്രാദേശികമായി അന്വേഷിച്ചു. പക്ഷേ, എവിടെയും മീന എന്ന പേര് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ ഈ ലോകത്തുനിന്നു തന്നെ മാഞ്ഞുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ഒടുവിൽ, എൻ്റെ കഠിനശ്രമത്തിനൊടുവിൽ വിദേശത്തായിരുന്ന അവളുടെ മുൻ ഭർത്താവിൻ്റെ നമ്പർ എനിക്ക് എങ്ങനെയോ സംഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അതൊരു വലിയ കടമ്പയായിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെയാണ് ഞാൻ ആ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തത്. മറുതലയ്ക്കൽ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ എൻ്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയിരുന്നു.

“ഹലോ, ഞാൻ മീനയുടെ ഒരു പഴയ സ്കൂൾ സുഹൃത്താണ്,” ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു. “അവളെക്കുറിച്ച് കുറേക്കാലമായി വിവരമൊന്നുമില്ല. ഒന്ന് സംസാരിക്കാനായിരുന്നു.”

എൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അയാൾ ക്ഷുഭിതനായി. “അവളെക്കുറിച്ച് എന്നോട് ചോദിക്കരുത്. ഞങ്ങൾ വിവാഹമോചനം നേടിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി,” അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. “അവൾ എവിടെയാണെന്നോ എന്ത് ചെയ്യുന്നുവെന്നോ എനിക്കറിയില്ല.”

എനിക്ക് ഞെട്ടലുണ്ടായെങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടുനൽകാൻ തയ്യാറായില്ല. ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു, അവൾ എവിടെയാണെന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ എൻ്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി, മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അയാൾ ഒരു വിവരം തന്നു. അവൾ അടുത്തുള്ള ജില്ലയിലെ ഒരു സ്ഥലത്താണ് ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്നത് എന്നൊരു അറിവ് അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ആ ചെറിയ വിവരം എനിക്ക് വലിയൊരു പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു. എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുട്ട് മാറിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഇനി സമയം കളയാനില്ല. ഞാൻ എൻ്റെ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്തു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, എൻ്റെ ‘ചേച്ചിയെ’, എൻ്റെ പ്രണയത്തെ തേടി ഞാൻ യാത്ര തിരിച്ചു.