തനിച്ചിരുന്നാണ് അപർണ്ണ കഴിക്കുക, പക്ഷെ അന്ന് പതിവില്ലാതെ രോഹിത് അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി. വെള്ള പൂക്കൾ ഉള്ള നൈറ്റി ധരിച്ച അമ്മയെ രോഹിത് ആരാധനയോടെ നോക്കി. അവളുടെമുടിയിഴയിൽ നിന്നും ടൈൽസ് ലേക്ക് വെള്ളമിറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഉറങ്ങിയില്ലേ.?!”
“ഉഹും അമ്മയിരിക്ക്, ഞാൻ വിളമ്പാം!”
“ആഹാ ഇതെന്തു പറ്റി!”
“ഇരിക്കെന്റെ പെണ്ണെ!!” അത് മാത്രം ഒരല്പം പേടിയും വെപ്രാളവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ രോഹിത് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. അവന്റെ നോട്ടത്തിലും പിടച്ചിലുണ്ടായിരുന്നു. അപർണ്ണയുടെ കവിളുകൾ തുടുത്തു വന്നത് കണ്ടതും രോഹിതിന് ആശ്വാസമായി. തന്നെ പെണ്ണെ എന്ന് അവന് വിളിച്ചതും അപർണ്ണയുടെ ചുണ്ടിലൊരു ചെറുപുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിച്ചു. അവൾ മകനെ ആരാധനയോടെ നോക്കി. അമ്മയെ ശെരിക്കും കഴിപ്പിച്ചാണ് രോഹിത് എണീറ്റത്. ശേഷം കിച്ചൻ ക്ളീൻ ചെയ്യാൻ അവൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചു. അപർണ്ണ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കുന്ന നേരം രോഹിത് ഭംഗിയായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
“കഴിച്ചോ നീ” രാജീവൻ ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്നു ചോദിച്ചു.
“ആഹ് ഏട്ടാ.. എന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ!”
“റിസോർട്ടിന്റെ റെനോവേഷൻ നടക്കുവാ..”
“ഹ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ വിളിക്കുമ്പോ.”
“നീ പറഞ്ഞില്ലേ നിനക്ക് അവിടേമൊക്കെ കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന്!”
“അത് അത്, കഴിഞ്ഞ വർഷം ഞാൻ ചുമ്മ പറഞ്ഞതല്ലേ!!”
“ആ അന്ന് നല്ല തിരക്കുള്ള സമയമായിരുന്നല്ലോ! ഇപ്പൊ ഗെസ്റ്റ് ഉണ്ടാകില്ല. അധികവും ഞാനും റിസോർട് ഓണറും പിന്നെ കുറച്ചു പണിക്കാരും മാത്രം!”
“സത്യാണോ..?! എനിക്ക് ലീവ് എടുക്കാൻ കുഴപ്പമില്ല, രാജീവേട്ടാ.”
“ഉം എന്നാൽ നീ, രോഹിത്തിനോട് ചോദിക്ക്! അവനു കുറച്ചൂസം ലീവ് കിട്ടുമോന്ന്.?!”
“ഇപ്പൊ ചോദിക്കട്ടെ..!”
“ആ ചോദിച്ചോ.!”
അപർണ്ണ ആ നിമിഷം തന്നെ രോഹിതിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. വാതിൽ ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. സ്റ്റഡി ടേബിളിൽ ഇരുന്നു എന്തോ നോക്കുകയാണ് രോഹിത്. അപർണ്ണ പമ്മി വന്നിട്ട് പയ്യെ അവനെന്താണ് നോക്കുന്നതെന്നു കാണാൻ ശ്രമിച്ചതും, അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് എടുത്ത തന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. സെറ്റ് സാരിയിലെ ഫോട്ടോയാണ്. അപർണ്ണ ശ്വാസം വിടാതെ സീമന്ത പുത്രൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നുനോക്കി, സെറ്റ് സാരിയിൽ തന്റെ മുലകളെ അവനെ സൂം ചെയ്തു നോക്കുന്നു.
അപർണ്ണയത് കണ്ടതും ഞെട്ടി വാപൊളിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം രോഹിതിന്റെ ചെവിയിൽ അവൾ വിരൽകൊണ്ട് പിടിച്ചു. “അമ്മെ വിട്!”
രോഹിത് അപർണ്ണയെ നോക്കി കെഞ്ചിയതും അവൾ ടേബിളിന്റെ അരികിലുള്ള ബെഡിൽ നിതംബം അമർത്തിയിരുന്നു. എന്നിട്ടവന്റെ ചെവിയിലെ പിടിത്തം വിട്ടു.
“മോനൂ..നീ എന്താടാ ചെയ്യുന്നേ?”
“ആഹ്ഹ ഹമ്മേ ഹമ് വേദനിച്ചു…”
“വേദനിക്കട്ടെ, കുറുമ്പ് കാട്ടിയിട്ടല്ലേ…!”
“ഞാനെന്തു ചെയ്തു…” രോഹിത് വേദനകൊണ്ട് ചിണുങ്ങുന്ന നേരം, അപർണ്ണ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കവിളിൽ തലോടി.
“മോനൂ അച്ഛൻ പറയുവാ അച്ഛന്റെ റിസോർട്ടിൽ റെനോവേഷൻ നടക്കുവല്ലേ, ഇപ്പൊ വേണേൽ നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും കുറച്ചു ദിവസം അവിടെ പോകാം എന്ന്!”
“സത്യാണോ?!” രോഹിത് അമ്മയുടെ തോളിൽ ഇരുകയ്യും അമർത്തി ചോദിച്ചു.
“ഉം!”
“ലീവ് കിട്ടുമോ നിനക്ക്?!”
“ഉം എന്റെ പെണ്ണിന് വേണ്ടിയല്ലെ എടുക്കാം!”
“ഛീ പോടാ!” അപർണ്ണ രോഹിതിന്റെ മുടിയിൽ കോതി. അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചുണ്ടു വിടർത്തി.
“പെണ്ണെ!!” മകന്റെ കാമുകിയാകുന്ന നേരം അവളുടെ മനസ് ചിറകടിച്ചുയർന്നു. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. നുണകുഴികൾ തെളിഞ്ഞു.
“അയ്യടാ പെണ്ണെന്നു വിളിക്കുമ്പോ എന്തൊരു നാണം!”
“ഡാ ചെറുക്കാ നീ ഒരുപാടു ആവുന്നുണ്ട്! പാവമല്ലേ പോട്ടെന്നു വെക്കുമ്പോ നീ തലേ കേറുവാ.!?”
“അയ്യോ ഇല്ലമ്മേ, എന്റെ പുന്നാര മുത്തല്ലേ. ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ.”
അപർണ്ണയുടെ മനസ്സിൽ മകനോടുള്ളത് മറ്റെന്തോ ആയി മാറുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മോഹങ്ങളെ അഴിച്ചു വിടാൻ അവൾക്കു കൊതിയായി തുടങ്ങി. മകന്റെ കൂടെ ചിലവിടുന്ന നേരം അവളറിയാതെ, അവനെ കാമുകനായി സങ്കല്പിക്കുന്നതിൽ അവളുടെ മനസ് ചെറുപ്പമാകുന്നതും ഒരു വാത്സല്യലഹരി അവളുടെയുള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ദേഹത്തൂടെ അവളറിയാതെ വിരലുകൾ ഒഴുകി നടന്നു.