അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്തോ പറഞ്ഞു. പഴയതുപോലെ, നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി.
“അമ്മേ…” അവൻ പെട്ടെന്ന് വിഷയം മാറ്റി. “ഇന്നലെ… വേദനിച്ചോ?”
അവളുടെ ചിരി മാഞ്ഞു. മുഖം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമായി.
“അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഡാ… ഇനി അതെന്തിനാ ഓർക്കുന്നത്?” അവൾ പുസ്തകം സൈഡ് ടേബിളിൽ വെക്കാൻ തിരിഞ്ഞു.
“അല്ല… ആ പാട്…” അവൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ കഴുത്തിന് താഴെ, ഇടതുവശത്ത്, ആ നീലിച്ച പാട് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമായിരുന്നു.
അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈകൊണ്ട് അത് മറച്ചു. “അതൊന്നും സാരമില്ല. നീ പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക്.”
പക്ഷെ അവൻ എഴുന്നേറ്റില്ല. അവൻ കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. കട്ടിൽ ഒന്നു താഴ്ന്നു.
“ഞാൻ… ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ അമ്മേ?” അവന്റെ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ന്നതായിരുന്നു, എന്നാൽ അതിൽ ഒരു അപേക്ഷയേക്കാൾ കൂടുതൽ നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എന്ത് നോക്കാൻ? വേണ്ടാ…” അവൾ പുറകോട്ട് നീങ്ങി, തലയിണയിൽ ചാരി.
“അല്ല… മരുന്ന് വല്ലതും വേണോന്ന് നോക്കാനാ…” അവൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ കൈ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈയ്യിലേക്ക് നീണ്ടു. ആ കൈ തട്ടിമാറ്റുന്നതിന് പകരം, എന്തുകൊണ്ടോ അവൾ ഒരു നിമിഷം മരവിച്ചുപോയി. ആ ഒറ്റ നിമിഷം മതിയായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ കൈ പതിയെ മാറ്റി. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട്, നൈറ്റിയുടെ കഴുത്ത് അല്പം കൂടി വലിച്ച് താഴ്ത്തി. ആ നീലിച്ച, പല്ലുകൾ അമർന്ന പാട് അവിടെ, അവളുടെ വെളുത്ത, മൃദുവായ മാംസത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അതിലേക്ക് നോക്കി.
——-
അവന്റെ വിരൽതുമ്പ് ആ നീലിച്ച പാടിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് കുറുകി, പക്ഷെ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയില്ല.
“ഇത്… വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ അമ്മേ? സോറി… ഞാൻ… എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു.” അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറി, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
അവന്റെ ആ സങ്കടം അഭിരാമി യുടെ ഉള്ളിലെ അമ്മയെ അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു. അവൾക്ക് അത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ അവന്റെ കൈ സ്വന്തം കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളംകൈകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.
“സാരമില്ലെടാ… അതൊക്കെ പോട്ടെ. അമ്മ ക്ഷമിച്ചില്ലേ? ഇനിയത് ഓർക്കണ്ട.” അവൾ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു.
അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി, അവൾ അവന്റെ തല പിടിച്ചു തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ചു.
അതൊരു സ്വാഭാവികമായ വാത്സല്യപ്രകടനമായിരുന്നു. പക്ഷെ, അവന്റെ മുഖം ചെന്നുവീണത് വീണ്ടും ആ അപകടകരമായ ഇടത്തേക്കായിരുന്നു.
അവന്റെ കവിൾ അവളുടെ മൃദുവായ, ഭാരമേറിയ മാറിടത്തിൽ അമർന്നു. നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കപ്പുറം, അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നത് അവന് കേൾക്കാം. ‘ലബ്… ഡബ്… ലബ്… ഡബ്…’
ആ ഹൃദയമിടിപ്പിനൊപ്പം, അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം—പൗഡറിന്റെയും, വിയർപ്പിന്റെയും, മുലപ്പാലിന്റെ ഓർമ്മയുള്ള മാറിടത്തിന്റെയും ഗന്ധം—അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.
അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ അവൻ അവിടെ അനങ്ങാതെ കിടന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ, നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ആ കടിയേറ്റ പാടിന് തൊട്ടുമുകളിലായി ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ഷമിച്ച അമ്മയും, അവസരം കാത്തിരിക്കുന്ന മകനും ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ, ഒരേ ശ്വാസത്തിൽ ഇഴുകിച്ചേർന്നു.
” അമ്മാ ഉള്ളിലത്തെ പാട് നോക്കട്ടെ ” അവൻ ചോദിച്ചു
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും, അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവളുടെ വിരലുകൾ മരവിച്ചുപോയി. സമയം സ്തംഭിച്ചതുപോലെ. മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ ശബ്ദം പോലും നിലച്ചതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
“ഉള്ളിലോ…?”
അവളുടെ ശബ്ദം നേർത്തുപോയി. തൊണ്ട വരണ്ടു. ഇതൊരു സാധാരണ ചോദ്യമല്ലെന്ന് ആ നിമിഷം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അത് അമ്മയും മകനും തമ്മിലുള്ള വേലി പൊളിക്കുന്ന ചോദ്യമാണ്. പക്ഷെ, അവന്റെ മുഖം ഇപ്പോഴും അവളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്നുതന്നെയായിരുന്നു. അവന്റെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം നൈറ്റിയുടെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.