“പേടിക്കണ്ട കാക്കു… നമ്മളെ ആരും കണ്ടിട്ടല്ല. ഇന്ന് അഞ്ചു മണിക്ക് ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരെ ആദരിക്കാൻ വേണ്ടി പത്തു മിനിറ്റ് എല്ലാവരും പാത്രങ്ങൾ കൊട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കണം എന്ന് സർക്കാർ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ ശബ്ദമാ ഇത്.”
ഫൈസി ആശ്വാസത്തോടെ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
“മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ ആയിട്ട്. ഈ പാത്രം കൊട്ടിയാൽ കൊറോണ പോവൊന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ.?”
“അതൊന്നും ഞാൻ നോക്കിയില്ല ഇക്കു…
എന്തായാലും അവരെ ആദരിക്കുന്നത് നല്ലൊരു കാര്യമല്ലേ…. “
അവൾ പറഞ്ഞു…പുറത്ത് കൊട്ടും ബഹളവും മുറുകുകയാണ്. അവൻ ഐഷുവിനെ നോക്കി ഒരു വികൃതി ചിരി ചിരിച്ചു. “എന്നാ പിന്നെ… നമുക്കും കൂടെ അവരെ ഒന്ന് ആദരിച്ചാലോ ഐഷൂ?”
ഐഷു അല്പം നിരാശയോടെ അവനെ നോക്കി.
കാരണം അവളുടെ പൂറിൽ ഇപ്പൊ തേൻ ഒളിച്ചു കിടപ്പാണ്..
“അതിനിപ്പോ പാത്രം എടുക്കാൻ അകത്തേക്ക് പോണോ കാക്കു? നമ്മൾ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുകയല്ലേ?”
ഫൈസി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന്, അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി.
“ആദരിക്കാൻ പാത്രം തന്നെ വേണമെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു? പാത്രം കൊണ്ട് മാത്രമാണോ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുക?” അവൻ അവളുടെ കാതോരത്ത് മന്ത്രിച്ചു.
ഐഷുവിന് പെട്ടെന്ന് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവന്റെ ആഞ്ഞടിക്കലിൽ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ “ഠപ് ഠപ്” ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളിൽ കാമം കത്തുന്ന ഒരു ചിരി വിടർന്നു. അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മി. ആ കൊട്ടും ബഹളത്തിനിടയിൽ തങ്ങളുടെ ശാരീരികമായ ആദരവ് ആരും കേൾക്കില്ലെന്ന ഉറപ്പിൽ അവർ വീണ്ടും ആ വന്യതയിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തയ്യാറെടുത്തു.
പുറത്ത് പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന ശബ്ദവും ജയവിളികളും ആകാശത്തോളം ഉയരുകയാണ്. ആ ബഹളത്തെ തങ്ങളുടെ മറയാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഫൈസി ഐഷുവിനെ വീണ്ടും ആ ഇരുമ്പ് കമ്പികളിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി.
അവളുടെ പച്ച ചുരിദാർ അവൻ നെഞ്ചിന് മുകളിലേക്ക് തെറുത്തു വെച്ചു. ചുവന്ന ഷോർട്സ് ഇപ്പോൾ അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ ഒരു തടസ്സമായി കിടപ്പുണ്ട്.
ഫൈസി തന്റെ ലിംഗം അവളുടെ ആ നനഞ്ഞ വിടവിലേക്ക് പതുക്കെ അമർത്തി. കൊട്ടും ബഹളവും മുറുകുന്നതിനൊപ്പം അവനും തന്റെ താളം കൂട്ടി. ഓരോ ആഞ്ഞടിക്കലിലും അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദം ആ പാത്രക്കൊട്ടിനൊപ്പം അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
”ആഹ്… ഇക്കു… അങ്ങോട്ട് തന്നെ… ആഞ്ഞടിക്കടാ…!” ഐഷു ആവേശത്തോടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
തുടക്കത്തിൽ താളാത്മകമായിരുന്ന ചലനങ്ങൾ പതുക്കെ വന്യമായി മാറി. ഫൈസി ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ പുറകിൽ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ഫൈസിയുടെ ഓരോ പ്രഹരത്തിലും ഐഷുവിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൾ തന്റെ സിൽക്കാര ശബ്ദങ്ങൾ ഒട്ടും കുറച്ചില്ല.
”ഉഫ്ഫ്… ആഹ്… ഉമ്മാ… ഇക്കു… കൊല്ലുന്നേ…!
ആാാാ….. ഹ്
ആാാാ…. ഹ്….. അള്ളാ…..
ഊൗ….. ഹ്….. മ്മ്മ്…മം…. മ്മ്മ്…. മ്മ്മ്…
അടിക്ക് അടിക്ക്…
ബേഗം ഇക്കു…..
പൊളിക്ക്….. ആഹ്……. ആഹ്….”’
അവളുടെ ശബ്ദം ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും പുറത്തെ വായുവിലേക്ക് അലയടിച്ചു.
പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതോടെ പുറത്തെ പാത്രക്കൊട്ടലുകൾ പതുക്കെ അവസാനിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഇവരുടെ വന്യത അതിന്റെ കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷം ശാന്തമായതോടെ ഐഷുവിന്റെ ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിലുള്ള മൂളലുകൾ അടുത്തുള്ള ഫ്ലാറ്റുകളിലെ ചിലരിലേക്ക് എത്തിത്തുടങ്ങി. ബാൽക്കണിയുടെ ഉയർന്ന ഭിത്തിയുടെ മറവിലായതിനാൽ അവർക്ക് ഇവരെ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.
”അല്ല… ഇതാര് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നതാ? ആരാണത് അവിടെ?”
അപ്പുറത്തെ ഏതോ ഒരു ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും ഒരു പുരുഷന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
”എന്താ അവിടെ നടക്കുന്നത്? ഏതാ റൂം?
ശ്ശേ…. വൃത്തികേട്……”
മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ സംശയകരമായ ചോദ്യവും അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി.
ഐഷു ഒരു നിമിഷം പേടിച്ചുപോയി. അവൾ തന്റെ കൈകൊണ്ട് വായ പൊത്തിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.