മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ – 4 20

​”നാല് ദിവസം… ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തീർന്നുപോയോ ഐഷൂ?”

ഫൈസി ജനാലയ്ക്കൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. പുറത്തെ ലോകം അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ആ ലോകത്ത് അവർക്ക് ഇങ്ങനെ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടാകുമോ എന്ന ചോദ്യം രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി.

​മുറിയിലെ അടച്ചിട്ട അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ഒരു മാറ്റത്തിനായി ഫൈസി ബാൽക്കണിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ഇളം വെയിൽ ആ ചെറിയ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷു അവന്റെ കൈപിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ദൂരെയുള്ള മരങ്ങൾക്കും കെട്ടിടങ്ങൾക്കും മുകളിലൂടെ സൂര്യൻ മെല്ലെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുകയാണ്.
​”ഇനി വെറും നാല് ദിവസം…” ഐഷു ആ പഴയ റെയിലിംഗിൽ പിടിച്ച് ദൂരേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു. “നാട്ടിലെത്തിയാൽ കാക്കുവിനെ കാണാൻ പോലും ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും?”

​ഫൈസി അവളുടെ പിന്നിൽ ചേർന്നുനിന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈകൾ വെച്ചു. “നിന്റെ വീട്ടിൽ ഉമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എന്റെ വീട്ടിൽ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ ഐഷൂ. ഉമ്മയുണ്ട്, പിന്നെ നിന്റെ അതേ പ്രായമുള്ള എന്റെ അനിയനും. ഉപ്പ ഗൾഫിൽ ബിസിനസ് തിരക്കുകളിലാണെങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് വിളിക്കും. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് നമുക്ക് എങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റും?”

​ഐഷു പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൈകൾ വെച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു വാശിയായിരുന്നു.

“എനിക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ല ഇക്കു. ഈ പതിനാല് ദിവസം കൊണ്ട് നീ എന്നെ ഒരു വലിയ ലഹരിക്ക് അടിമയാക്കി. ഇനി ഇത് കിട്ടാതെ എനിക്ക് ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ല. എന്റെ വീട്ടിൽ ഉമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നത് നമുക്ക് അനുകൂലമായ കാര്യമാണ്. ഉമ്മ ഉറങ്ങുന്ന നേരത്തോ അല്ലെങ്കിൽ ഉമ്മ അയൽപക്കത്ത് പോകുന്ന നേരത്തോ നിനക്ക് വരാം.”

​”എടി… അതൊക്കെ വലിയ റിസ്ക് അല്ലേ? ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ തീർന്നു,” ഫൈസിക്ക് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു.

​”റിസ്ക് ഇല്ലാതെ എന്ത് പ്രണയമാ കാക്കു? നിന്റെ അനിയൻ കോളേജിൽ പോകുന്ന നേരത്ത് എനിക്ക് നിന്റെ വീട്ടിലേക്കും വരാം. നമ്മൾ ആരും അറിയാതെ പ്ലാൻ ചെയ്യണം. ഫോൺ ഉണ്ടല്ലോ… ഓരോ നിമിഷവും നമ്മൾ കോണ്ടാക്റ്റിൽ ഉണ്ടാകണം,” അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺസിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് കളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​ഒന്നും നടക്കുമോ എന്ന ഉറപ്പില്ലെങ്കിലും, ആ നിമിഷം അവർ തങ്ങളുടെ ഭാവിയിലെ രഹസ്യ കൂടിക്കാഴ്ചകളെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങി. വേലിക്കൽ വെച്ചുള്ള ഉമ്മകളും, രാത്രിയിലെ ഒളിച്ചോട്ടങ്ങളും അവർക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ ആവേശം നിറച്ചു.

​സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഫൈസി അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. വൈകുന്നേരത്തെ ആ വെയിൽ തട്ടി ഐഷുവിന്റെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും ചെറിയ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അവളുടെ പച്ച ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ ആ വിയർപ്പ് പതുക്കെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് അവൻ ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു. വെയിലേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കവും ആ വിയർപ്പിന് വല്ലാത്തൊരു വശ്യഗന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നു.

​”ഐഷൂ…” ഫൈസിയുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ മാറി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ മാറ്റം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​”എന്താ കാക്കു?” അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

​”നീ… നീ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ട്,” അവൻ പതുക്കെ തന്റെ വിരൽ അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ വിയർപ്പുതുള്ളിയിലൂടെ ഓടിച്ചു.

ആ സ്പർശനത്തിൽ അവളൊന്ന് വിറച്ചു. ബാൽക്കണിയിലെ ആ വെളിച്ചത്തിൽ, വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും ചേർന്നപ്പോൾ ഫൈസിയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും കാമം പതുക്കെ പുകയാൻ തുടങ്ങി. പീരിയഡ്‌സ് ആകുന്നതിന് മുൻപുള്ള ആ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ പരമാവധി ആഘോഷിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.

30

അവൻ അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഐഷു പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.
​”ഇക്കു… വേണ്ട… ഇത് പുറത്തല്ലേ? ആരെങ്കിലും കാണും. നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോകാം,” അവൾ അവന്റെ കൈകൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *