അർജ്ജുൻ: “34B… അത് ശരിക്കും ഒരു ‘പെർഫെക്റ്റ്’ സൈസ് ആണ് ചേച്ചി. ആ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അത് കാണുമ്പോൾ ആർക്കായാലും ഒന്ന് പിടിക്കാൻ തോന്നും.”
മാളവിക: “പിടിക്കാൻ തോന്നിയാൽ പോരല്ലോ… അതിനുള്ള ധൈര്യം കൂടി വേണം. നിന്നെപ്പോലെയുള്ള പിള്ളേർക്ക് അത് നോക്കി നിൽക്കാനേ കഴിയൂ.”
അവൾ പതുക്കെ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ തന്റെ കാലുകൾ അവന്റെ തുടകളിൽ അമർത്തി. അർജ്ജുൻ ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒന്ന് വിറച്ചു.മാളവിക തന്റെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവനെ ഉഴിഞ്ഞുനോക്കി.
മാളവിക: “അർജുൻ… നിന്റെ ആ പഴയ കാമുകി അർച്ചന ഇപ്പോഴും വിളിക്കാറുണ്ടോ? അതോ അവളെ നീ മറന്നോ?”
അർജുൻ ഒന്ന് മടിച്ചു, പിന്നെ പതുക്കെ ചായക്കപ്പിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു.
അർജുൻ: “അയ്യോ ചേച്ചി… അവളുമായി ഇപ്പോൾ വലിയ ബന്ധമൊന്നുമില്ല. വല്ലപ്പോഴും സ്റ്റാറ്റസോ സ്റ്റോറിയോ കണ്ടാൽ ഒരു ‘ഹായ്, ബൈ’ അത്രമാത്രം. അതിനപ്പുറം ഒന്നുമില്ല.”
മാളവിക: (കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അപ്പോൾ പിന്നെ വേറെ ആരെയും വളക്കാൻ നോക്കിയില്ലേ? നിന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു സുന്ദരൻ പയ്യൻ ഇങ്ങനെ വെറുതെ ഇരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.” അർജുൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി.അർജുൻ: “സത്യമായിട്ടും ഇല്ല ചേച്ചി. അർച്ചന പോയതിന് ശേഷം എനിക്ക് ആരോടും അങ്ങനെ ഒരു അറ്റാച്ച്മെന്റ് തോന്നിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ… സത്യം പറയട്ടെ, അവൾക്ക് ശേഷം എന്റെ ആ ‘സാധനം’ പൂർണ്ണമായിട്ട് കാണുന്നത് ചേച്ചിയാണ്.”
അവൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചോരത്തിളപ്പ് പടർന്നു.മാളവിക: (കളിയാക്കിക്കൊണ്ട്) “പോടാ… അതിനു മുൻപ് നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ അത് കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ? നീയെന്താ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്?”
അർജുൻ: (നാണത്തോടെയും ഗൗരവത്തോടെയും) “അതല്ല ചേച്ചി… ഞാൻ വലുതായതിന് ശേഷം, ഒരു ആൺകുട്ടിയായതിന് ശേഷം… അത് ഇങ്ങനെ ഒരാൾക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നു കാണിക്കുന്നത് ആദ്യമായാണ്.”
മാളവികയ്ക്ക് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.അവൾ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും വെയിറ്റർ ബില്ലുമായി അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു.
അർജുൻ ബില്ല് വാങ്ങി പൈസ കൊടുത്തു. പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു സങ്കടം നിഴലിച്ചു. താൻ ഒരുപാട് തുറന്നു സംസാരിച്ചു പോയോ എന്നൊരു പേടി അവനെ പിടികൂടി. അവൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റു.
അർജുൻ: “വാ ചേച്ചി… നമുക്ക് പോകാം. നേരം വൈകുന്നു.”
അവൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവികയ്ക്ക് അവന്റെ ആ മാറ്റം പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. അവൾ തന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് അവന് പിന്നാലെ ഇറങ്ങി.മാളവിക: “നീ എന്തിനാ സങ്കടപ്പെടുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, അത് നമുക്കിടയിലുള്ള രഹസ്യമാണെന്ന്.”
അർജുൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. മാളവിക പിന്നിൽ കയറി അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു. അവന്റെ ഷർട്ടിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അർജുന്റെ സങ്കടം പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങി.മാളവിക: “അർജ്ജുൻ, എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനുണ്ട്. നമുക്ക് ആ വലിയ സൂപ്പർമാർക്കറ്റ് വരെ ഒന്ന് പോകാം.”
അവർ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിലെത്തി. മാളവിക മുന്നിലും അർജ്ജുൻ ട്രോളിയുമായി പുറകിലും നടന്നു. അവൾ ഓരോ സാധനങ്ങൾ എടുക്കാനായി കുനിയുമ്പോഴും അവളുടെ ആ വെള്ള ടോപ്പിനുള്ളിലെ വടിവുകളിലേക്കും, ട്രയൽ റൂമിൽ വെച്ച് അവൻ കണ്ട ആ നഗ്നതയുടെ ഓർമ്മകളിലേക്കും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആർത്തിയോടെ പാഞ്ഞു. അവളുടെ ടോപ്പിന്റെ വിടവിലൂടെ ബ്രായുടെ അരികുകൾ കാണുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിന്നു.
പെട്ടെന്ന് മാളവിക തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അർജ്ജുൻ അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി.
മാളവിക: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ദേഷ്യത്തോടെ) “നീയെന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? പെണ്ണുങ്ങളെ ഇതിനു മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ലേ? കണ്ടത് പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്നത്? എനിക്ക് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നുണ്ട്.”