അടുക്കളയിലെ ആ ചൂടിൽ, രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. ചായ തിളക്കുമ്പോഴും അവരുടെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങൾ അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ തിളച്ചു മറിയുകയായിരുന്നു.വിനോദ് സാർ അവളുടെ ഓരോ ചലനവും ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
മാളവിക: “സാർ… ചായയാണോ കാപ്പിയാണോ വേണ്ടത്?” അവൾ സാരിയുടെ തലപ്പ് അരക്കെട്ടിൽ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി തിരുകി തന്റെ വെളുത്ത വയർ പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
വിനോദ് സാർ: (അവളുടെ മാറിലെ പിടച്ചിലിലേക്ക് നോക്കി) “എനിക്ക് പാലാണ് ഇഷ്ടം മാളവിക… നല്ല കട്ടിയുള്ള പാൽ.”
മാളവിക ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പാൽ രണ്ട് ഗ്ലാസുകളിലേക്ക് പകർത്തി. പഞ്ചസാരയിട്ട് ഇളക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വെള്ള ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ മുലകള്തുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ഗ്ലാസുകളുമായി ഹാളിനടുത്തുള്ള ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വിനോദ് സാർ അവൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു. മാളവിക തന്റെ നഗ്നമായ കാൽ വിനോദ് സാറിന്റെ കാലുകളിൽ പതുക്കെ ഉരസാൻ തുടങ്ങി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒന്ന് വിറച്ചു.
വിനോദ് സാർ: “ടീച്ചറുടെ പാല് കൊള്ളാം കേട്ടോ… നല്ല മധുരമുണ്ട്.”
മാളവിക: (അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “സാർ എന്റെ പാല് കുടിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ… പിന്നെങ്ങനെയാ മധുരം അറിഞ്ഞത്?”
വിനോദ് സാർ: “കിട്ടിയാൽ ഞാൻ കുടിക്കും മാളവിക… ഒട്ടും ബാക്കിവെക്കാതെ.”
മാളവിക: “എന്നാൽ സാർ ഇപ്പോൾ കുടിച്ചോളൂ…” അവൾ തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ മുകളിലെ ഹുക്കിൽ പതുക്കെ വിരൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
വിനോദ് സാർ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോഴാണ് വീടിന് പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടത്. “സാർ… ഓ സാർ!”
ആ അസമയത്തുള്ള വിളി കേട്ടതും വിനോദ് സാർ പതുക്കെ ഒന്നു പിറുപിറുത്തു. മാളവികയ്ക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ ചിരി വന്നു. അദ്ദേഹം വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ പണിക്കാരനായ ഒരു ഭായ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”ഇന്ന് പണി കഴിഞ്ഞു, നാളെ വന്നാൽ മതി,” എന്ന് പറഞ്ഞ് വിനോദ് സാർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൂന്ന് അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടുകൾ എടുത്ത് അയാൾക്ക് നൽകി വേഗം പറഞ്ഞുവിട്ടു. മാളവിക അടുക്കളവാതിക്കൽ നിന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ട് രസിക്കുകയായിരുന്നു.
ഭായ് പോയതോടെ മാളവിക മുറ്റത്തിറങ്ങി അവിടെ നട്ടിരിക്കുന്ന പച്ചക്കറികൾ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പച്ചപ്പാർന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു വഴുതനങ്ങ കയ്യിലെടുത്ത് അവൾ വിനോദ് സാറിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന് സഹിക്കാനായില്ല.
വീടിന്റെ വശത്ത് തുണികൾ അലക്കി ഉണക്കാനിടുന്ന ഒരു ചെറിയ റൂം പോലെയുള്ള സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ സാരികളും തോർത്തുകളും കൊണ്ട് ചുറ്റും മറച്ചിരിക്കുകയാണ്. മാളവിക പതുക്കെ ആ തുണികൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി നിന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തെ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു.
മാളവിക: “ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ സാർ?”
വിനോദ് സാർ വേഗം അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്നു. സാരികൾ കൊണ്ട് മറച്ച ആ ചെറിയ രഹസ്യ ലോകത്ത് അവർ മാത്രമായി.
വിനോദ് സാർ: “മാളവിക… എനിക്ക് ഇനിയും കാത്തുനിൽക്കാൻ വയ്യ.”
അദ്ദേഹം അവളെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ വെള്ള ബ്ലൗസിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ചൂട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിൽ അമർന്നു.
മാളവിക: “സാർ… സാറിന് ഇത്ര ധൃതിയാണോ? ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ?”
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു. വിനോദ് സാർ അവളെ ആഞ്ഞു ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി.വിനോദ് സാർ പതുക്കെ അവളുടെ സാരിയുടെ മുന്താണി ബ്ലൗസുമായി ചേർത്തു വെച്ചിരുന്ന പിൻ അഴിച്ചു മാറ്റി. ആ നേർത്ത ഷിഫോൺ സാരി തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വഴുതി വീണു. മാളവിക കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് ആ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു. വിനോദ് സാർ അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി. അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു. ആ നീണ്ട ചുംബനത്തിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം ഉമിനീർ കൈമാറി. മാളവിക വികാരഭരിതയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു.