💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 9 108അടിപൊളി 

 

അഖിൽ : അതൊക്കെ നടന്നോളും

 

ശ്രുതി :എന്ത് നടക്കും… പഠിക്കാതെ ഒന്നും നടക്കില്ല…

 

അഖിൽ : എനിക്ക് ഒന്നും അറിയത്തില്ലെടി ജയിച്ചില്ലെങ്കിലും പ്രശ്നമില്ല

 

ശ്രുതി : അത് പറ്റില്ല ജയിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനാ കോളേജിൽ വരുന്നെ… ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം പഠിക്കാൻ പറ്റുവോ

 

അഖിൽ : എടി…

 

ശ്രുതി : വലിയ മാർക്ക് ഒന്നും വാങ്ങണ്ട ജസ്റ്റ്‌ ജയിച്ചാൽ മതി… സിംപിളാടാ ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാനുള്ളതൊക്കെ പറഞ്ഞു തരാം അധികം കാഷ്‌ടപെടുകയൊന്നും വേണ്ട

 

അഖിൽ : ശരി… പറ്റുമോന്ന് നോക്കാം

 

ശ്രുതി : നോക്കാൻ ഒന്നുമില്ല പറ്റും…

 

അഖിൽ : ശെരി പറ്റും പോരെ.. ( ഇവളോട് ഇന്നലത്തെ കാര്യം ചോദിച്ചാലോ… എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് അറിയാലോ… ഇനി വേറെ വല്ലതും വിചാരിക്കുമോ.. ഹേയ് ഇല്ല)

 

ശ്രുതി : ( ഇവൻ എന്താ ആലോചിക്കുന്നെ… ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യത്തെ പറ്റി ഒന്ന് ചോദിച്ചാലോ…എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് അറിയാലോ… വേണോ.. ചോദിക്കാം അല്ലെ)

 

“അതെ ”

 

രണ്ട് പേരും ഒരേ സമയം പരസ്പരം പറഞ്ഞു

 

ശ്രുതി : എന്താ…

 

അഖിൽ : അല്ല നീ എന്തോ പറയാൻ വന്നു

 

ശ്രുതി : നീയും എന്തോ പറയാൻ വന്നല്ലോ

 

അഖിൽ : ആദ്യം നീ പറയ്

 

ശ്രുതി : അല്ല നീ പറയ്…

 

അഖിൽ : ലേഡീസ് ഫസ്റ്റ് എന്നല്ലേ നീ തന്നെ പറയ്

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ… ഇന്നലെ..

 

“ഹലോ…ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കച്ചവടമൊക്കെ നടത്തുന്നെ ”

 

പെട്ടെന്നാണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് ഒരു പോലീസുകാരൻ വന്നത്

 

ശ്രുതി : എന്താ പ്രശ്നം

 

“ഇവിടെ കച്ചവടം നടത്താൻ പെർമിറ്റ് വല്ലതും ഉണ്ടോ ”

 

ശ്രുതി : ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വർഷങ്ങളായി കച്ചവടം നടത്തുന്നതാ

 

” അതാ ചോദിച്ചത് പെർമിറ്റ് വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന് ഇവിടെ ഇതൊന്നും പറ്റില്ല… ഫുഡ്‌ സേഫ്റ്റി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ… ഇല്ലെങ്കിൽ വേഗം പൂട്ടികെട്ടി പോകാൻ നോക്ക് ”

 

ശ്രുതി : പൂട്ടനോ… അതൊന്നും നടക്കില്ല സാറേ… ഈ ചെറിയ തട്ട് ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആർക്കാ പ്രശ്നം…

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായില്ലേ… ഇത് പറ്റില്ല…”

 

ശ്രുതി : പേടിപ്പിക്കാൻ നോക്കണ്ട സാറെ… ഞാൻ ഇത് കുറേ കണ്ടിട്ടുള്ളതാ

 

“മര്യാദക്ക് പറഞ്ഞാൽ നിനക്കൊന്നും മനസ്സിലാകില്ല അല്ലെ…”

 

“സാറെ… സാറെ…”

 

അഖിൽ വേഗം അവരുടെ ഇടയിലേക്ക്‌ കയറി

 

“നീ ഏതാ ”

 

അഖിൽ : പാവങ്ങൾ അല്ലെ സാർ വിട്ടൂടെ…

 

“അതൊന്നും പറ്റില്ല നിയമം ഉള്ളതാ ”

 

അഖിൽ : എന്ത് നിയമം സാർ കപ്പലണ്ടിക്ക്‌ എന്ത് ഫുഡ്‌ സേഫ്റ്റി

 

“അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല ”

 

അഖിൽ : സാർ ഇങ്ങ് വന്നെ

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അയാളെ മാറ്റി നിർത്തിയ ശേഷം അഖിൽ ഒരു 500 രൂപ അയാൾക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു

 

അഖിൽ : പ്ലീസ് സാർ

 

“ഉം… അവളോട് മര്യാദക്ക്‌ ഇരുന്ന് കച്ചവടം ചെയ്യാൻ പറയ് ”

 

ഇത്രയും പറഞ്ഞു അയാൾ അവിടെ നിന്നും പോയി അഖിൽ പതിയെ ശ്രുതിയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരികെ എത്തി

 

ശ്രുതി : അയാള് പോയോ… നീ എന്താ അയാളോട് പറഞ്ഞെ

 

അഖിൽ : ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് വിരട്ടി… എനിക്ക് നല്ല പിടിപാട് ഉണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു…

 

ശ്രുതി : ഇങ്ങനെ കുറേ എണ്ണം ഉണ്ട്… പൈസക്ക് വേണ്ടി വരുന്നതാ… പിച്ച ചട്ടിയിൽ കൈയിട്ടുവാരുന്നവമ്മാര് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയാ ജീവിക്കുന്നെ എന്ന് ഞങ്ങൾക്കേ അറിയാവു അതിനിടയിലാ..

 

അഖിൽ :ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ… അയാള് പോകുകയും ചെയ്തു പിന്നെ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ… ശെരി നീ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതല്ലേ എന്താ അത്

 

ശ്രുതി : അത് പിന്നെ… എനിക്ക് മറന്നു പോയി.. നീ പറയ്

 

അഖിൽ : എനിക്കും മറന്നു പോയി..

 

സമയം പിന്നെയും കടന്നുപോയി ശ്രുതി കപ്പലണ്ടി വറുക്കുകയായിരുന്നു എന്നാൽ അപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്തെ വിഷമം മാറിയിരുന്നില്ല

 

അഖിൽ പതിയെ അവളെ നോക്കിയ ശേഷം കടലിൽ നോക്കി പാടാൻ തുടങ്ങി