മംഗല്യധാരണം 3

Mangaallyadharanam Part 3 | Author : Nishinoya

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

എന്നെ തേടി വന്ന കാർത്തി കാണുന്നത് നിറക്കണ്ണുകളോടെ വരുന്ന എന്നെയാണ്.

 

 

“… എവിട പോയിരുന്നട മൈരേ. നിന്നെ എവിടെയെല്ലാം നോക്കി…” എന്നെ കാണാത്തതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചതാ.

 

 

“…നിന്റെ കണ്ണ് എന്താടാ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നെ. എന്താ പ്രശ്നം…”

 

 

“… ഒന്നും ഇല്ലടാ…” ഞാൻ ഒഴിയാൻ നോക്കി.

 

 

“…ഒന്നും ഇല്ലാതെയാണോ ഇങ്ങനെ നിന്ന് മോങ്ങുന്നേ. കാര്യം പറയടാ മൈരേ 😡…” അവനോട് കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു.

 

 

“… നീ വന്നേ ആ അരുണിനെ ഇന്ന് ഞാൻ…”കാർത്തി എന്നെയും വിളിച്ചോണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോവാൻ തുടങ്ങി.

 

 

“… വേണ്ടടാ വിട്ടേക്ക് നമുക്ക് പോവാം…”

 

 

“… നീ എന്നെ വിട്ടേ എനിക്ക് ഇത് ചോദിച്ചേ മതിയാവു…”

 

 

“…എന്ത് ചോദിക്കാനാടാ. വീണ്ടും അവരുടെ മുന്നിൽ കോമാളി ആവാൻ വയ്യ …” എന്റെ നിസ്സഹായത കണ്ടിട്ടാവണം പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നെയും കൂട്ടി വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

 

 

“…വണ്ടി ബാറിലേക്ക് എടുക്ക്…” ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽ കയറിയ ഞാൻ കാർത്തിയോട് പറഞ്ഞു.

 

 

“… ടാ അത് വേണോ..?” സംശയരൂപേണ അവൻ എന്നെ നോക്കി.

 

 

എന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും അവനു മനസിലായി അത് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം ആണെന്ന് പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ നേരെ വണ്ടി ബാറിലേക് വിട്ടു.

 

 

ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൂടി കൂടി വന്നു. അതനുസരിച്ചു പെഗ്ഗിന്റെ എണ്ണവും കൂടികൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

“… എടാ മതിയാക്കട ഇപ്പൊ തന്നെ ഇത് എത്രമത്തേതാ…” കാർത്തി എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

 

 

“… പറ്റുന്നില്ലടാ മനസ്സിലെ സങ്കടം മാറുന്നില്ല. നിനക്ക് അറിയോ ഞാൻ അവളെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചെന്ന്…” ഒരു പെഗ്ഗ് കൂടി അകത്താക്കി.

 

 

“… ആ പന്ന നായിന്റെ മോന്റെ വിലപോലും അവൾ എനിക്ക് തന്നില്ലല്ലോടാ…”

 

 

“… എടാ പോട്ടെടാ അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞതല്ലേ…”

 

 

“… അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്തന്നോ എന്നിട്ടും ആ പട്ടികഴുവേറി പറയുന്നതാ അവൾക്ക് വിശ്വാസം. അപ്പൊ ഞാൻ പെട്ടനാണോ..?” കാർത്തിയോട് ചോദിച്ചു

 

 

“… അതെ ഞാൻ പൊട്ടനാ പൊട്ടൻ. നീ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞതാ വാ കൊണ്ട് പറഞ്ഞാലേ ഇഷ്ടവും ഇഷ്ടക്കേടും മനസ്സിലാവൂ എന്ന്. അപ്പൊ പുരിയലെ ഇപ്പൊ പുരിയിത്…” കണ്ണീർ തുടച്ചോണ്ട് വീണ്ടും കുടിച്ചു .

 

 

“… ആദി പോട്ടെടാ. നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ…”

 

 

“…അവളെ ഓർത്തുള്ള എന്റെ അവസാന കണ്ണീരാടാ ഇത് . ഇ ആദി ഇനി അവൾക്ക് വേണ്ടി കരയില്ല…” എന്റെ വിഷമം എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞപ്പോ ചെറിയ ഒരു ആശ്വാസം.

 

 

വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ രാത്രിയായി. എന്നെ വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്ത് കാർത്തി എന്റെ ബൈക്കും കൊണ്ട് പോയി. ബെൽ അടിച്ചു വാതിൽ തുറക്കുന്നതിനായി കാത്തുനിന്നു. അമ്മയാണ് വാതിൽ തുറന്നെ.

 

 

“…എന്താടാ ഇത്രയും താമസിച്ചേ…”അമ്മ ചോദിച്ചു

 

 

“… ലേറ്റ് ആയി പോയി…”അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ റൂമിലേക്കു നടന്നു.

 

 

“… ആദി നിന്നെ അവിടെ…”അമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

“… നീ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ..?” മുന്നിൽ കേറി നിന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു.

 

 

അതെ എന്ന് മൂളി. കിട്ടി കരണം പോളക്കെ ഒന്ന്.

 

 

“… എന്ന് തുടങ്ങിയടാ ഇ ശീലം…” അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

 

“…നിന്നെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ എത്രമാത്രം വിഷമിച്ചെന്നോ. ചാരുമോള പറഞ്ഞെ നീ നേരുത്തേ കോളേജിൽ നിന്നും പോയെന്നു…”

 

 

ഓഹോ അവൾ ആണ് അമ്മക് മൂട്ടികൊടുത്തത്. ഇതെല്ലാം നോക്കി നിന്നിരുന്ന ശരണ്യയെ ഞാൻ കണ്ടു എന്റെ കണ്ണിൽ അവളോടുള്ള ദേഷ്യം കത്തി ജ്വലിച്ചു.