അപ്പോൾ അവളുടെ ഉദ്ദേശം അതുതന്നെ..
എന്നെ വശീകരിക്കുക…
ഇന്ന് അതിൽ അവൾ വിജയിച്ചാൽ പിന്നെ എന്നെ ഭയക്കാതെ അവൾക്ക് ഡോക്ടറുമായുള്ള ബന്ധം സധൈര്യം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാം…
ഒരുതരം സൈക്കോളജിക്കൽ മൂവ്.. എന്റെ പട്ടി പോകും അവളുടെ ഈ ക്ഷണത്തിൽ!!
പക്ഷേ മനസ്സ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞു ആണത്തം കാട്ടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും ഷെബീനയുടെ പൂർണ്ണ നഗ്നയായുള്ള ആ നിൽപ്പ് എന്റെ കുണ്ണയിലേക്കുള്ള രക്തയോട്ടം കൂടുതൽ അധികരിപ്പിച്ചു എന്നും എനിക്ക് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല!!
പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കണ്ണാടിയിലൂടെ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന, അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതിഞ്ഞത് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി മാത്രം…
പക്ഷേ അതിനുള്ളിലെ ആത്മവിശ്വാസം എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കി…
അവൾ ദേഹത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന അവസാന മറയും അകറ്റിയപ്പോൾ,
ആ നിമിഷം വരെ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന അവളുടെ പരിധികൾ പൊളിഞ്ഞുവീയുകയായിരുന്നു..
ഇത് വെറും ധൈര്യപ്രകടനം അല്ല…
ഇത് ഒരു തീരുമാനം ആയിരുന്നു.
എന്നെ നേരിട്ട് സ്പർശിക്കാതെ തന്നെ,
എന്റെ മനസ്സിലേക്കു കടന്നു കയറാനുള്ള ശ്രമം!
അവളുടെ ആ നിശ്ചലമായ നിൽപ്പ്
എന്റെ ഉള്ളിലെ സമതുലിതാവസ്ഥയെ പതുക്കെ കുലുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അത് തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ യഥാർത്ഥ വിജയവും!!
അവൾ പതുക്കെ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു…
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ശ്വാസം പിടിച്ചുപോയി..
അവളുടെ ശരീരത്തിലുടനീളം ചിതറിക്കിടന്ന അടയാളങ്ങൾ—
വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിലും ആകൃതികളിലും നഖക്ഷതങ്ങളും കടിപ്പാടുകളും…
ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടയുടൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു…
തളർന്ന മനസ്സ് ഒന്നുകൂടി വിങ്ങി… ഉദ്ധരിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്റെ കുണ്ണ ചെറുതായൊന്ന് വെട്ടിവിറച്ചു…
എല്ലാം ഒരേ നിമിഷത്തിൽ സംഭവിച്ചു…
ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. അതിനു രണ്ടു കാരണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു..
ഒന്ന്– അവളുടെ ആ നഗ്നമായ നിൽപ്പ് എന്റെ ആത്മനിയന്ത്രണത്തെ പൂർണ്ണമായി വെല്ലുവിളിക്കുന്നതായിരുന്നു…
രണ്ട്– ഡോക്ടർ ഇന്ന് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പതിപ്പിച്ച സമ്മാനങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് ത്രാണി ഇല്ലായിരുന്നു…
പക്ഷേ കണ്ണുകൾ പൂട്ടിയിട്ടും ആ കാഴ്ചകൾ എന്നിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു നിന്നില്ല…
ചിന്തകളുടെ ലോകത്ത് ഡോക്ടറുടെ ഓരോ കടിപ്പാടുകളും നഖക്ഷതങ്ങളും എന്റെ മുമ്പിൽ വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തി കൊണ്ടിരുന്നു…
ഇപ്പോഴുള്ള അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടാൽ അറിയാം ഇന്ന് ഡോക്ടർ അവളെ ശരിക്കും ഉഴുത് മറിച്ചിട്ടുണ്ട്…
അയാളുടെ എല്ലാ കൊതിയും ആർത്തിയും കെട്ടടങ്ങുന്നത് വരെ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ കയറി മേന്നിട്ടുണ്ട്…
ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ ഇന്നേവരെ ചെയ്തു കൊടുക്കാത്ത അത്രയും കാടത്തമുള്ള ഭോഗസുഖം അവളിന്ന് അയാളിലൂടെ ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം…
ആ ചിന്തകൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിലുപരി എന്റെ അഹങ്കാരത്തെ നിശബ്ദമായി ചവിട്ടിമെതിച്ചു…
അത് വെറും അസൂയയല്ലായിരുന്നു…
അത് എന്റെ തോൽവിയുടെ ബോധമായിരുന്നു!!
***************
അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ ഇരുട്ട് പടരുന്നതുവരെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു വാക്കും മിണ്ടിയിരുന്നില്ല…
പറയാൻ ഒരുപാട് ഉണ്ടെന്ന പോലെ
ഷബീന പലവട്ടം എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,, ഓരോ നോട്ടത്തിലും ഒരു തുടക്കവാചകത്തിന്റെ നിഴൽ ഉണ്ടായിരുന്നു!
പക്ഷേ അവൾക്ക് ഞാൻ അവസരം നൽകിയില്ല,, കാരണം വാദിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം എനിക്കില്ലായിരുന്നു…
അവൾ പറയുന്ന ന്യായങ്ങളോ
സാഹചര്യങ്ങളുടെ പേരിൽ ചുമത്തുന്ന വിശദീകരണങ്ങളോ കേട്ടുനിൽക്കാൻ
എന്റെ മനസ്സിന് അപ്പോൾ അത്ര ബാല്യം ഇല്ലായിരുന്നു!
എന്നിരുന്നാലും നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് തന്നെ അത്താഴം കഴിച്ചു… അവിടെ നിന്നിരുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ പതിവ് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നാടകമായിരുന്നു..
പരസ്പരം നോക്കിയില്ല,,സംസാരിച്ചില്ല.
അത് മാത്രം വ്യത്യാസം…