മരുഭൂ വസന്തം – 5 16

 

“വേണ്ട, നൂറ മരിക്കുന്നതിന് തുല്യമാകും അത്. അവൾക്ക് മാനസികമായി പിന്നെ അതിജീവിക്കാൻ സാധിക്കില്ല.” വാഹിദ് പറഞ്ഞു.

“അവൾ അറിയില്ല. നാളെ ഇക്കയ്ക്ക് അബുദാബി പോകാനുള്ളതല്ലേ. ഇക്കയ്ക്ക് പകരം ചുമതല അവളെ ഏൽപ്പിക്കൂ. എത്താൻ എന്തായാലും വൈകുന്നേരമാകും.” ജാസ്മിൻ പ്രതിവിധി കണ്ടെത്തി.

“നാളെയല്ലല്ലോ, മണ്ടേ അല്ലേ. നാളെ സൺ‌ഡേയല്ലേ.”

“എങ്കിൽ മൺഡേ. നാളെ നൂറയോടൊപ്പം ഒന്ന് കറങ്ങി മനസ്സൊക്കെ സെറ്റാക്കിയെടുക്കൂ. മൺഡേ കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ വിട്ട് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരും. എന്നെ പറ്റിക്കരുത്.” വാഹിദ് മറുപടി പറയുന്നതിന് മുമ്പേ ജാസ്മിൻ നൂറയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവൾ വാഹിദിനോട് പറഞ്ഞു.

“ടെൻഷൻ ആവണ്ട. നൂറ എന്നേക്കാൾ നാലഞ്ച് വയസ്സ് ചെറുപ്പം മാത്രമാണെങ്കിലും എനിക്ക് എന്റെ മകളെ പോലെയാണ്. അവൾക്ക് വേദനിക്കാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.” അതും പറഞ്ഞ് ജാസ്മിൻ റോഡ് മുറിച്ചു കടന്ന് മലയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന റോഡ് സൈഡിൽ സെറ്റ് ചെയ്ത ടെന്റിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

 

അനവധി ടെൻറ്റുകൾ അങ്ങുമിങ്ങും കൂടാരാമടിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെയൊക്കെ ചാരത്ത് അടുപ്പ് സജ്ജമാക്കി പലരും ബാർബിക്യു തയ്യാറാക്കുന്നു. ബ്ലൂട്ടൂത് സ്പീക്കറിൽ പാകിസ്ഥാനികൾ ഉച്ചത്തിൽ ഹിന്ദി സിനിമാഗാനങ്ങൾ പ്ലേ ചെയ്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓടിക്കളിക്കുന്ന കുട്ടികളും ചിരിച്ചു കുഴയുന്ന പല രാജ്യക്കാരായ സൗന്ദര്യധാമങ്ങളും അൽപ്പ വസ്ത്രദാരിണികളായ സൗന്ദര്യപ്രേമികളായ യുവതികളും ഉറക്കെ സംസാരിച്ചും തമാശ പറഞ്ഞും ചുറ്റിതിരിയുന്ന പുരുഷന്മാരും എല്ലാം ചേർന്ന് ഒരുത്സവ പ്രതീതി.

 

വാഹിദ് മൊബൈൽ എടുത്തു രമ്യയെ വിളിച്ചു. ഒന്ന് രണ്ട് തവണ റിങ് ചെയ്തപ്പോഴേക്കും അവൾ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തു.

 

“ഹെലോ രമ്യ, ഉറങ്ങിയോ.”?

“ഇല്ല സാർ. പറഞ്ഞോളൂ.” അവളുടെ മറുപടി.

“എനിക്കൊന്ന് സംസാരിക്കണം. ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട്, നോർമ്മൽ ആയോ.” അവൻ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു മൗനം സംജാതമായി. പിന്നെ ചോദിച്ചു.

“സാറിന് മനസ്സിലായല്ലേ. സുധീർ സാർ മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞോ.? ലജ്ജ കലർന്ന സ്വരം വാഹിദ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

“അതൊക്കെ അറിഞ്ഞു. ഇനി അവന്മാരെ കാണാൻ പോകുമ്പോ ഒരു തകര ഷീറ്റ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പാന്റി ഇട്ടിട്ട് പോയാൽ മതി.” അവൻ അവളെ കളിയാക്കി. അങ്ങേ തലയ്ക്കൽ അയ്യേ എന്നൊരു ലജ്ജയിൽ കലർന്ന അടക്കിപ്പിടിച്ച ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. പിന്നെ അവളുടെ ശബ്ദവും.

“മുറിവൊക്കെ ഉണങ്ങി. ബട്ട്‌ രണ്ട് ഭാഗത്തും പല്ലിന്റെ കറുത്ത പാടുണ്ട്. അതിനേക്കാൾ പ്രശ്നം മനസ്സിനാണ്. ആരോടായാലും സെക്സ് ചെയ്യാൻ തന്നെ ഭയം, എങ്ങാനും കടിക്കുമോ ന്നൊരു പേടി മനസ്സിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തേങ്ങൽ ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുള്ളത് പോലെ വാഹിദിന് തോന്നി.

 

“ഞാനിപ്പോ വിളിച്ചത് ഒരു ഹെല്പിന് വേണ്ടിയാണ്. രമ്യയ്ക്ക് മാത്രമേ എന്നെ സഹായിക്കാൻ കഴിയൂ. വാഹിദ് കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.

“എന്ത് സഹായം വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോളൂ. എന്നെക്കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നത് മാത്രമേ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടൂ എന്നെനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എനിക്കൊരു കാര്യം അറിയണം. അത് സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാൽ മാത്രേ ഹെൽപ്പുള്ളൂ ട്ടോ.” രമ്യയുടെ കണ്ടീഷൻ വാഹിദ് കേട്ടു.

“പറയൂ, എന്താണ് അറിയേണ്ടത്.”? വാഹിദ് ചോദിച്ചു.

“നൂറ.. അവൾ സാറിന്റെ വെറും ഫ്രണ്ട് മാത്രമാണോ അതോ സാർ അവരെ കളിച്ചോ.”? രമ്യ ഒരു മുഖവുരയും കൂടാതെ തുറന്നടിച്ചു ചോദിച്ചു.

 

“വെറും ഫ്രണ്ട് മാത്രമല്ല, അവളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. ഞാൻ കളിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല, ഈ നാലഞ്ച് ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ രാവും പകലും എണ്ണിത്തീർക്കാൻ പറ്റുന്നതിൽ കൂടുതൽ കളിയെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ കളിച്ചുകാണും. ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നതിന്റെ രണ്ട് മണിക്കൂർ മുമ്പും മാറിമാറി രണ്ട് തവണ കളിച്ചിട്ടാണ് വന്നത്. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇഷ്ടത്തിലാണ് രമ്യാ.” വാഹിദ് വിശദമായി പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *