“ആരാണ് ശരത്. അവൻ എവിടെയുണ്ട്.? വിൻസെന്റിന്റെ മുഖം തനിക്ക് അഭിമുഖമായി പിടിച്ചു വാഹിദ് പരുഷമായി ചോദിച്ചു. നാവു കുഴഞ്ഞു സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്ത പരുവത്തിലേക്ക് അവൻ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അത് മനസ്സിലായ വാഹിദ് അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചു കുലുക്കി.
“എനിക്ക്… അറിയില്ല. അവിടെ എവിടെയോ.. ഉണ്ട്. ജീവനോടെ.” വിൻസെന്റ് തീർത്തും അവശനായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വാഹിദ് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി വണ്ണമുള്ള ഒരു കയറിന്റെ ഭാഗവുമായി വന്നു വിൻസെന്റിന്റെ നഗ്നമായ തുടയിടുക്കിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് കടത്തി രണ്ട് ഭാഗവും ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്തു വലിച്ചു പിടിച്ചു വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടും പിന്നോടും വലിച്ചു.
ചുക്കിതൂങ്ങിയ കുണ്ണയുടെ മൃദുല ചർമ്മത്തെ ചതച്ചരച്ചു കൊണ്ട് പലവട്ടം കയർ ഉരഞ്ഞു നീങ്ങിയപ്പോൾ വിൻസെന്റ് വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. നിലവിളിക്കാനുള്ള ബോധമില്ലാതെ അവൻ ഞരങ്ങി. ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന മദ്യം കുറേകൂടി അവന്റെ വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തിയിട്ട് മിച്ചം വന്നത് മുഴുവൻ ജോർജിനെ കൊണ്ട് കുടിപ്പിച്ചു.
വിൻസെന്റിന് നേരിടേണ്ടി വന്ന പീഡനം കണ്ടു നടുങ്ങിയ ജോർജിന്റെ മുഖം ഭീതികൊണ്ട് വിറളി. അയാൾ കൈകൂപ്പി ഉപദ്രവിക്കരുതെന്നു യാചിച്ചു കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് എലിസബത്തിന്റെ മനോഹരമായ പൂറിലേക്ക് തള്ളിക്കയറുന്ന കയറിന്റെ ദൃശ്യം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അർദ്ധമയക്കത്തിൽ ഞരങ്ങിക്കൊണ്ട് പിടയുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിയെ ഓർത്തപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു.
ക്രൂരമായൊരു ആനന്ദത്തോടെ വാഹിദ് ആ കയർ ജോർജിന്റെ കുണ്ണ വലിച്ചു പിടിച്ചു ചുറ്റിയിട്ട് രണ്ട് വശത്തേക്കും ആഞ്ഞു വലിച്ചു. കുണ്ണ പിരിഞ്ഞു കറങ്ങി തൊലി പൊളിഞ്ഞു. അയാൾ ഉറക്കെ അമറികരഞ്ഞു. വീണ്ടും വീണ്ടും വാഹിദ് അത് തുടർന്നു. ആ കറുത്ത ലിംഗം രക്തം പുരണ്ടു ചുവന്നു.
“എഴുന്നേറ്റ് നടന്നോ. അല്ലെങ്കിൽ ഈ കയർ കൊണ്ട് ഞാൻ കൊന്നുകളയും രണ്ടിനെയും.” അവൻ അവരോടായി പറഞ്ഞു. ഏതോ ഗുഹയുടെ അങ്ങേ അതിരിൽ നിന്ന് വരുന്ന കുഴഞ്ഞ ശബ്ദം പോലെ അവന്റെ സ്വരം അവർ കേട്ടു. നഗ്നരായ രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റ് ആടിയാടി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വാഹിദ് അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് കൊടുത്തു, ധരിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ കൂടാരത്തിനു പിന്നിലെ അനന്തമായ മരുഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളിലേക്ക് അവരെ ആട്ടിയകറ്റി, ഉച്ചവെയിലിന്റെ ചൂടിലേക്ക് ചുടു മരുഭൂമിയിലേക്ക് വേച്ചു വേച്ചു നടന്ന് പോകുന്നതും ഓരോരുത്തരായി തളർന്നു മണലിലേക്ക് വീഴുന്നതും കണ്ട് നിറമിഴികളോട് കൂടാരത്തിലേക്ക് കയറി.
“അയ്യേ നായകൻ കരയുന്നത് കണ്ടില്ലേ. സൂപ്പർ ഹീറോ ആണെന്നല്ലേ ഞങ്ങൾ കരുതിയത്.” തളർച്ചയോടെ കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്ന വാഹിദിനെ ജാസ്മിൻ കളിയാക്കി. രമ്യ വെറുതെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കികൊണ്ട് അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു. ജാസ്മിൻ അവന്റെ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് വഷിദിന്റെ മുഖം അവളുടെ മുലയിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു മൂർദ്ധാവിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.
“ഇക്കായ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഞാനെന്റെ മാനം കളഞ്ഞു അന്യർക്ക് തുണിയഴിച്ചു നിന്നു കൊടുത്തത്. എന്നിട്ട് സെന്റിയടിച്ചു കുത്തിയിരിക്കുവാണോ.” അവൾ അവനെ അശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു. അവൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു. മറുകൈ കൊണ്ട് രമ്യയെയും.
“നമുക്ക് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാം. ഇവിടം എനിക്ക് വെറുപ്പാണ്.” അവൻ പതുക്കെ അവരോട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവർ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരെയും കൊണ്ട് കാറിൽ കയറി വന്നവഴിയേ മടങ്ങി. ദാഹിച്ചു തൊണ്ടവരണ്ടു എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ മരുചൂടിൽ കിടന്ന് ജോർജിന്റെയും വിൻസെന്റിന്റെയും ആത്മാവ് പതിയെ ശരീരം വെടിയുമ്പോൾ ആ കാർ പൊടിപടലങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് അതിവേഗം അകന്നു പോയി.