മരുഭൂ വസന്തം – 7 5

അവൾ മുക്കിയും ഞരങ്ങിയും ഇടയിൽ ഉറക്കെ കരഞ്ഞും അവനെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കടിച്ചു. ഗൗണിന്റെ അകത്തേക്ക് കൈ കടത്തി നഗ്നമായ മൃദുല മാംസം തുടിച്ചു നിൽക്കുന്ന പുറത്ത് അള്ളിപ്പിടിച്ചു അരക്കെട്ട് മാത്രം വേഗത്തിൽ ആഞ്ഞിളക്കി വാഹിദ് തന്റെ പൗരഷത്തിന്റെ കുതിര ശക്തി അവൾക്ക് കാട്ടിക്കൊടുത്തു. മലദ്വാരത്തിൽ നിന്ന് വലിഞ്ഞു മുറുകിയ ഒരു ആവേഗം നട്ടെല്ലിലൂടെ തലച്ചോറിലേക്ക് മിന്നൽപിണർ പോലെ പാഞ്ഞു കയറുന്നതു രമ്യ അറിഞ്ഞു.

 

പൂറിന്റെ സഹനം കൈവിട്ട് പോവുകയും അരക്കെട്ടും പിളർത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന തുടയും വിറക്കുന്നതും താൻ കുഴഞ്ഞു മോഹലസ്യപ്പെട്ടു തളരുന്നതും അവളറിഞ്ഞു. എരിഞ്ഞു പൊങ്ങിയ വികാരത്തിന്റെ അസഹ്യമായ പൊട്ടിത്തെറിയിൽ അവൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു വായ പിളർന്നു വാഹിദിന്റെ ചുമലിൽ കഴുത്തു അമർത്തി അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.

 

“സാറേ.. മതി മതി.. ആാാാാാ… അയ്യോ നിർത്ത് നിർത്ത്.. ആാാാാ..ഹ്ഹഹ്..” അവൾ കൂവികരഞ്ഞു. പൂറിൽ ചൂടുള്ള കൂടുതൽ പളപ്പളപ്പു അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വെള്ളം പോയെന്നു അവന് മനസ്സിലായി. കുണ്ണ മകുടം തടിച്ചു കുണ്ണ വരിഞ്ഞു മുറുകി. അവൻ തന്നെ കെട്ടിവരിഞ്ഞു കാരിക്കരയുന്ന രമ്യയുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിലേക്ക് വിഴുങ്ങി ഉമിനീര് നിറച്ചു ചപ്പിനുണഞ്ഞു. രമ്യയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ രോമാഞ്ചമുണ്ടായ. അവൾ കണ്ണുകൾ കൂമ്പി മദാലാസമായ അനുഭൂതിയിൽ ബോധം മറയുന്നത് പോലെ അവന്റെ കരുത്തിൽ ഞെരുങ്ങി വിറച്ചു. പൂറിന്റെ ഉൾഭാഗം കൊണ്ട് ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ കുണ്ണയുടെ വീർപ്പുമുട്ടലിൽ നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട വാഹിദിന്റെ മലദ്വാരം വലിഞ്ഞു മുറുകി. കുണ്ണ വിജ്രംഭിച്ചു തടിച്ചു വീർത്ത് ചൂടുള്ള പൂറിലേക്ക് ശുക്ലത്തിന്റെ വലിയ തുള്ളികൾ ചീറിപ്പാഞ്ഞു.

 

“ആാാാാാ…. ആാാാാ.. ഓഓഓഓഓഹ്ഹഹ്..” അവന്റെ ഉന്മാദത്തിന്റെ കരുത്തുള്ള കെട്ടിപ്പിടിയിൽ രമ്യയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. വീണ്ടും വീണ്ടും പൂറിലേക്ക് ചുടു ജലം ചീറ്റി വാഹിദ് ഞരങ്ങി കരഞ്ഞും മൂളിയും അടിച്ചടിച്ചു തളർന്നു. ഒടുവിൽ അവന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്തു സോഫയിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു കിതച്ചു.

 

കല്ലിതുള്ളിയ മദയാനയെ കീഴ്പ്പെടുത്തി ശാന്തമാക്കിയത് പോലെ ഒരു ആത്മ നിർവൃതി രമ്യയ്ക്ക് തോന്നി. അവൾ അവനെ വാത്സല്യസത്തോടെ പുണർന്നു പുറം തടവി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഒരു കുഞ്ഞിനെ ലാളിക്കുന്നത് പോലെ കവിളിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് മുടിയിൽ വിരലോടിച്ചു. സ്നേഹം കൊണ്ടും നന്ദികൊണ്ടും ആനന്ദം കൊണ്ടും രമ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കണ്ണുനീർ അവനറിയാതിരിക്കാൻ മുഖം അവന്റെ കഴുത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചു നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുനീർ ഒളിപ്പിച്ചു നിർത്തി നിർത്താതെ ആ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

 

“എന്തോന്നാടി, തനിക്കെന്താ പ്രേമമായോ.”? വാഹിദ് അവളെ കളിയാക്കി.

“അയ്യട… പ്രേമിക്കാൻ പറ്റിയ മുതൽ.. നാട്ടിലെ മുഴുവൻ പെണ്ണിനും കളിക്കാൻ തോന്നുന്ന ഐറ്റം. ആർക്കു വേണം സാറിന്റെ പ്രേമം.” അവൾ അത് പറഞ്ഞു അവന്റെ കഴുത്തിൽ കടിച്ചു.ഒന്നുകൂടി അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ഒരു മന്ത്രം പോലെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.

“ഒന്നൂടി വേണം.. ഇപ്പൊ ഇതേ ഇരിപ്പിൽ അകത്തേക്ക് തള്ളിയെക്ക് മുത്തേ.” അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ കഴുത്തിലും കീഴ്ചെവിയിലും ഇഴഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ വാഹിദ് പതുക്കെ ഉണരാൻ തുടങ്ങി. അവൻ രമ്യയുടെ ഗൗൺ തലവഴി ഊരി പിന്നിലേക്കേറിഞ്ഞു. അത്ര നേരവും അതിനുള്ളിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു വീർപ്പു മുട്ടിയിരുന്ന വെളുത്ത രണ്ട് വലിയ മാംസം കുടങ്ങൾ മുന്നോട്ട് തള്ളി തുള്ളിതുടിച്ചു നിന്നു.

 

 

 

അദ്ധ്യായം 22

 

അനന്തതയിലേക്ക് നീണ്ടു പോകുന്ന വൃത്തിയുള്ള കറുത്ത റോഡ് വിദൂരതയിൽ ഒരു പൊട്ടുപോലെ അവസാനിക്കുന്നു. ഇരു ഭാഗത്തും ഉച്ചവെയിലിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മണൽ കൂമ്പാരങ്ങൾ ഊഷരമായ വന്യതയോടെ വിശാലമായി സ്വർണ്ണക്കടല് പോലെ പരന്നു കിടക്കുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *