ലോക്ക്ഡൗൺ ദിവസങ്ങളിൽ പുറംലോകവുമായുള്ള ബന്ധം അറ്റതോടെ വീടിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം മാറിമറിഞ്ഞു. ലിൻഡയ്ക്ക് നല്ല ഇംഗ്ലീഷ് വശമുള്ളത് കൊണ്ട് സാമുവലുമായി അവൾ വേഗത്തിൽ അടുത്തു. സാമുവൽ തന്റെ നാടിനെക്കുറിച്ചും യാത്രകളെക്കുറിച്ചും പറയുമ്പോൾ ലിൻഡ അത് കൗതുകത്തോടെ കേട്ടിരിക്കും.
അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴും ഹാളിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ നീണ്ടുപോയി.
ഐസക്ക് അച്ചായൻ ദൂരെയിരുന്ന് ഇതെല്ലാം നിരീക്ഷിക്കും. സാമുവൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ലിൻഡയുടെ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന ആ തിളക്കവും, ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വടിവൊത്ത ശരീരം കുലുങ്ങുന്നതും അദ്ദേഹം നോക്കി നിൽക്കും. ഇടയ്ക്ക് സാമുവൽ ലിൻഡയെ സഹായിക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെല്ലും. ലിൻഡ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുമ്പോൾ അവളുടെ പിന്നിലൂടെ നടന്നുപോകുന്ന സാമുവലിന്റെ കറുത്ത കൈകൾ ലിൻഡയുടെ വെളുത്ത ഉടലിന് അരികിലൂടെ പോകുമ്പോൾ ഐസക്കിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരം വൈദ്യുതി പ്രവാഹം കടന്നുപോകും.
ഒരു ഉച്ചനേരം, ലിൻഡ അടുക്കളയിൽ മീൻ കറി വെക്കുകയായിരുന്നു. സാമുവൽ അവിടേക്ക് വന്നു.
“Linda, that smells delicious! Is that Kerala fish curry?”
“Yes Samuel, it’s spicy. Hope you like it,”
ലിൻഡ സാരിയുടെ തുമ്പ് അരയിൽ തിരുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കുനിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ കഴുകുമ്പോൾ ലിൻഡയുടെ വിരിഞ്ഞ ഉടലും അല്പം ചാടിനിൽക്കുന്ന വയറും സാമുവൽ കൊതിയോടെ നോക്കി നിന്നു.
പുറത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ ചായ കുടിച്ചിരുന്ന ഐസക്ക് അച്ചായൻ ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാമുവലിന്റെ കറുത്തിരുണ്ട പർവ്വതം പോലുള്ള ശരീരത്തിന് മുന്നിൽ ലിൻഡ നിൽക്കുമ്പോൾ അവർ തമ്മിലുള്ള ആ നിറവ്യത്യാസം അച്ചായന്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങളെ കാടുകയറ്റി.
“Samuel! Come on, leave her alone. Let’s have some tea,” ഐസക്ക് അച്ചായൻ തമാശരൂപേണ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ലിൻഡ ചായയുമായി വന്നപ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് സാമുവൽ പറഞ്ഞു, “Thank you, Linda. You are a great host.”
ലിൻഡയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ചുവപ്പ് പടർന്നു. അവൾ അച്ചായനെ നോക്കിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു മൗനാനുവാദം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് വർക്കലയിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഐസക്ക് അച്ചായൻ തന്റെ മുറിയിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ഹാളിന്റെ മൂലയിലുള്ള വിൻഡോ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു ലിൻഡയും സാമുവലും സംസാരിക്കുകയാണ്. സാമുവൽ തന്റെ വലിയ ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ പടങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു.
അവരുടെ സംസാരം ലിൻഡയുടെ ദുബായ് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചായി. “നിന്റെ ഹസ്ബൻഡ് ലക്കിയാണ് ലിൻഡ, നിന്നെപ്പോലൊരു സുന്ദരിയെ കിട്ടിയതിൽ,” സാമുവൽ തന്റെ പരുക്കൻ ഇംഗ്ലീഷിൽ മന്ത്രിച്ചു. ലിൻഡ ഒന്ന് നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി. ആ നീക്കത്തിൽ അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ വെളുത്ത മാറിടത്തിന്റെ വശ്യത സാമുവലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി. സാമുവൽ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ കൈകൾ ലിൻഡയുടെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ സ്പർശിച്ചു. ലിൻഡ കൈ വലിച്ചില്ല, പകരം ആ തണുത്ത മഴയത്ത് സാമുവലിന്റെ കൈകളിലെ ചൂട് അവൾ ആസ്വദിച്ചു.
ഹാളിന്റെ മറവിൽ നിന്ന് ഐസക്ക് അച്ചായൻ ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മരുമകളും ആ വിദേശിയും തമ്മിലുള്ള ഈ നിശബ്ദമായ അടുപ്പം അദ്ദേഹത്തിന് ദേഷ്യമല്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ആവേശമാണ് നൽകിയത്.
ലിൻഡയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയും സാമുവലിന്റെ കരുത്തും തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങളെ ഉണർത്തി.
“ലിൻഡാ… സാമുവലിന് ആ ചായ എടുത്തു കൊടുക്ക്,” എന്ന് ഐസക്ക് വിളിച്ചു പറയുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു. ലിൻഡ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയുടെ ആട്ടം കണ്ട് സാമുവലിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടരുന്നത് ഐസക്ക് കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
വർക്കലയിലെ ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ കടൽക്കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലോക്ക്ഡൗൺ കാരണം റോഡുകളെല്ലാം വിജനം. പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പ് പടർന്നു. ഐസക്ക് അച്ചായൻ തന്റെ മുറിയിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ലിൻഡയും സാമുവലും ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
ലിൻഡ ഒരു ചുവന്ന സിൽക്ക് നൈറ്റിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. അവളുടെ വശ്യമായ രൂപം ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കൂടുതൽ തിളങ്ങി.