മുഹബത്ത് – 12

[ Vashalan ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

അങ്ങനെ കളി കഴിഞ്ഞിട്ട് കുറച്ചുനേരം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങി പോയി. പുറത്തെ അന്തരീക്ഷവും മുറിയിലെ ചൂടും പതിയെ തണുത്തുവന്നു.

അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലവെച്ച്, ക്ഷീണത്തോടും സംതൃപ്തിയോടും കൂടി കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അപ്പോഴും തീവ്രമായ അനുഭവങ്ങളുടെ ലഹരി ബാക്കിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിലൂടെ പതുക്കെ കൈയോടിച്ചു കൊടുത്തു.

അവൾ പതുക്കെ തല ഉയർത്തി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

“ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്? പനിയൊക്കെ മാറിയോ?”

ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു:

” എനിക്ക് എന്ത് പനി? നിന്റെ കൂടെ ഉള്ള കളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ പനിയൊക്കെ എങ്ങോട്ടോ ഓടിപ്പോയി.”

അതുകേട്ട് അവൾ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് എന്റെ തോളിൽ ചെറുതായി തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“പോടാ കള്ളാ… പനി മാറിയതും ഇപ്പോ വലിയ വർത്താനം ഒക്കെയാണല്ലോ.”

സമയം വൈകുന്നേരം ആകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും തിരികെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് വരാറാകുകയും ചെയ്യും. ആ ചിന്ത വന്നതും അവൾ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

അവൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ ശരിയാക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രഷാകാൻ വേണ്ടി ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി. രാവിലെ ഉണ്ടായിരുന്ന അവശതയും പനിയും വിട്ടുമാറിയിരുന്നു.എന്നാലും ചെറിയ ഒരു ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു.വൈകീട്ട് ആയപ്പോഴേക്കും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് തിരികെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അപ്പോ ഞാൻ സോഫയിൽ

ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അൻസിബ അടുക്കളയിലെ ജോലികൾ ഒക്കെ തീർത്ത് ഡൈനിങ് ടേബിളിനടുത്തും മറ്റുമായി തിരക്കിലായിരുന്നു.

ചേട്ടൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിവന്ന ഉടൻ തന്നെ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

ചോദിച്ചു:

“എടാ ഷാജു, ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട്? രാവിലെ ആകെ വിറച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നല്ലോ, ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട്?”ഓഫീസിൽ നല്ല തിരക്ക് ആയിരുന്നു അതാ വിളിച്ച് ചോദിക്കാൻ പറ്റാതെ ഇരുന്നേ.പിന്നെ മോളും നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ അതാ.

ഞാൻ ഒന്ന് നിവര്ന്ന് ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“ആ ചേട്ടാ…ഓഫീസിലെ തിരക്ക് അതെനിക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലേ, പിന്നെ രാവിലെയുണ്ടായിരുന്ന തീപ്പനിയും വിറയലുമൊക്കെ കംപ്ലീറ്റ് മാറി. ഇപ്പൊ നല്ല

ഉന്മേഷമുണ്ട്.എന്നാലും ചെറിയ ഒരു ക്ഷീണം ഉണ്ട്,രാവിലെ തന്ന ഗുളികയും പിന്നെ അൻസിബയുടെ കഞ്ഞിയും ശുശ്രൂഷയും ഒക്കെ ആയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ശരീരം ശരിയായി.”

അതുകേട്ട് ചേട്ടൻ സംതൃപ്തിയോടെ തലയാട്ടി:

“അത് നന്നായി… എങ്കിൽ പിന്നെ ഒരു ടെൻഷനും വേണ്ട. ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്റെ ലീവിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, നാളെയുംകൂടി വേണമെങ്കില് ഒന്ന് റെസ്റ്റ് എടുത്തേക്ക്.”

ഞാന്:അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല ചേട്ടാ, ഒഴിവ് എടുത്താല് പിന്നെ പണി പെന്റിംഗ് ആവും.

ചേട്ടൻ കയ്യിൽ ഉള്ള ചെറിയ ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട്, കുറവ് ഉണ്ടെങ്കില് നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം പോലെ എന്ന് പറഞ്ഞു അൻസിബയെ നോക്കി.

അൻസിബ അപ്പോഴും നാണത്തോടെയും ചിരിയോടെയുമാണ് ചേട്ടന്റെ അടുത്ത്

നിന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രിയും ഇന്നത്തെ പകലും നടന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വീണ്ടും ഒരു ചൂടോടെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി.

ചേട്ടൻ വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ മാറി ഫ്രഷായി വന്നതിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ മൂവരുംകൂടി ഇരുന്ന് രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കഴിക്കുന്നതിനിടയിലും ചേട്ടന്റെയും അൻസിബയുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഒളിച്ചുനോട്ടങ്ങളും ചെറിയ കുസൃതിച്ചിരികളും കൈമാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇന്നലത്തെ രാത്രി അവർക്കിടയിലുള്ള എല്ലാ അകൽച്ചകളും മാറ്റിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകി വെച്ച് അൻസിബ ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് വന്നു. ചേട്ടൻ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അൻസിബയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് പതുക്കെ അവളുടെ കാതോരം ചോദിച്ചു: