ഞാൻ ചേട്ടനെ ഒന്നുകൂടി ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “സാരമില്ല ചേട്ടാ… എനിക്ക് ചേട്ടനോട് ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോ എനിക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ വ്യക്തതയില്ല. മനസ്സ് വലിയൊരു ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്.”
ഞാൻ അൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് വെറുതെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നിമിഷത്തിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ
ചിന്തകൾ
ഉണർത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ ഭാവത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അവളോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനോ മിണ്ടാനോ നിന്നില്ല. പൂർണ്ണമായും മൗനം പാലിച്ച് കിടക്കയുടെ ഒരു വശത്ത് ഇരുന്നു.
എന്റെ ആ മൗനവും അൻസിബയുടെ മുഖത്തെ മാറ്റവും ശ്രദ്ധിച്ച ചേട്ടൻ പതുക്കെ എന്നിലേക്ക് അടുത്തിരുന്നു. എന്നെ പൂർണ്ണമായും കാര്യങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെടുത്തണമെന്ന രീതിയിൽ ചേട്ടൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
“ഷാജു… നീ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്,” ചേട്ടൻ വളരെ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. “ഞാൻ നിന്നെക്കൊണ്ട് ബലമായി ഒരു തീരുമാനം എടുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയല്ല. പക്ഷേ നീ തന്നെ ആലോചിച്ചു നോക്ക്, നമ്മൾ എത്രത്തോളം ദൂരം മുന്നോട്ട് വന്നു?
നിന്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു ആഗ്രഹമാണെങ്കിൽ നീ അൻസിബയെ എന്റെ അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നോ? അവളുടെ
സന്തോഷം കാണുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ആവേശം… അത് വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ തോന്നലല്ല.”
ചേട്ടൻ ഒന്ന് നിർത്തി എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“ഒരു അതിര് കടക്കാൻ നിനക്ക് ഭയമുണ്ട്, അത് സ്വാഭാവികമാണ്. പക്ഷേ ആ അതിര് കടക്കുമ്പോഴാണ് ഈ അനുഭവത്തിന്റെ പൂർണ്ണത നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്.
ഞാൻ അൻസിബയെ പൂർണ്ണമായി സ്വന്തമാക്കുകയല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. ഇതിൽ നിന്റെ നിയന്ത്രണമാണ് പ്രധാനം.
നീ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിർത്തിക്കോളാൻ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിൽക്കും. ആ ഒരു ഉറപ്പ് ഞാൻ തരുമ്പോൾ പിന്നെന്തിനാണ് നീ ഭയപ്പെടുന്നത്?”
ചേട്ടന്റെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിലെ വിചാരങ്ങളെ വീണ്ടും ഇളക്കിമറിക്കാൻ
തുടങ്ങി.
ചേട്ടന്റെ ആ വാക്കുകൾ മുറിയിൽ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് നിശബ്ദത സൃഷ്ടിച്ചു. പുള്ളി പറഞ്ഞ
കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നും എന്റെ തലച്ചോറിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഞാൻ മൗനമായിരുന്നെങ്കിലും, എന്റെ ഉള്ളിൽ ചിന്തകളുടെ ഒരു വലിയ പോരാട്ടം തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ചേട്ടൻ എന്റെ ഭാവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ഷാജു, ഒരു ഭർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ മടിയെ ഞാൻ നൂറു ശതമാനം ബഹുമാനിക്കുന്നു. പക്ഷേ, നമ്മൾ ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയത് പരസ്പരം എല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്.
ഇത്രയും നാൾ നമ്മൾ അനുഭവിച്ച സന്തോഷങ്ങളൊന്നും പെട്ടെന്നുണ്ടായതല്ല. അൻസിബയുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന ആ സംതൃപ്തിയും ആ സന്തോഷവും നിന്റെ
കൂടെ സമ്മതത്തിന്റെ ഫലമാണ്.”
ചേട്ടൻ പതുക്കെ അൻസിബയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു, പിന്നീട് വീണ്ടും എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“നിനക്ക് പേടിയുള്ളത് ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ള അപകർഷതാബോധത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ‘മറ്റൊരാൾ എന്റെ ഭാര്യയെ പൂർണ്ണമായി സ്വന്തമാക്കി’ എന്ന ചിന്ത നിന്നെ അലട്ടുമെന്ന് നീ കരുതുന്നു.
എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം അതല്ല ഷാജു. ഇതിന്റെ നിയന്ത്രണം എപ്പോഴും നിന്റെ കയ്യിലാണ്. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയത്ത്, നിന്റെ കൺമുന്നിൽ വെച്ച്, നിന്റെ അനുവാദത്തോടെ മാത്രം നടക്കുന്ന ഒന്നാണിത്.
ഇവിടെ നിന്നെ മാറ്റിനിർത്തുകയല്ല, മറിച്ച് ഈ അനുഭവം പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കാൻ നീ തന്നെ നിനക്ക് അവസരം നൽകുകയാണ്.”
ഞാൻ കട്ടിലിൽ നിവർന്നിരുന്നു. ചേട്ടൻ പറഞ്ഞതിലെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ വശങ്ങൾ
എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെ പതുക്കെ കുറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനത്തിലേക്ക് എത്തുന്നതിന്റെ മടി എന്നെ വീണ്ടും നിശബ്ദനാക്കി.