അടുക്കളയിൽ അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അച്ഛൻ തന്റെ വിചിത്രമായ കഥ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി: “പിന്നെ അവൾ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ യക്ഷി എന്റെ കുണ്ണയിൽ കേറി പിടിച്ചു അവളുടെ പൂറിൽ വെച്ചു.
നീ അകത്തുനിന്ന് വിളിച്ചപ്പോഴേക്കും അവൾ എന്നെ ഉമ്മ വയ്ക്കാനും നോക്കി!” അച്ഛന്റെ നാവിലൂടെ ഇത്തരം വാക്കുകൾ വരുന്നത് കേട്ട് പുറത്ത് മറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന മീര ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചുപോയി. തങ്ങളെക്കുറിച്ച് അച്ഛൻ ഇത്ര പരസ്യമായി വിളിച്ചുപറയുന്നത് സഹിക്കാനാവാതെ അവൾ എന്തോ ചെയ്യാൻ മുതിർന്നുവെങ്കിലും അർജുൻ അവളെ ബലമായി തടഞ്ഞു.
അമ്മയാകട്ടെ, ഈ വിവരണങ്ങൾ കേട്ട് ആകെ ഭയന്നു വിറച്ചുപോയിരുന്നു. “അത് ഉറപ്പായും യക്ഷി തന്നെയാ! നിങ്ങളുടെ ചോര കുടിക്കാൻ നോക്കിയതാവും. ഭാഗ്യത്തിന് ആ സമയത്ത് ഞാൻ വിളിച്ചത് കൊണ്ട് മാത്രം നിങ്ങൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. കാണാൻ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ആ യക്ഷിയെ?” അമ്മ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
അച്ഛൻ ആ രൂപത്തെ മദ്യലഹരിയിൽ ഒന്നുകൂടി പച്ചയായി വർണ്ണിച്ചു: “നല്ല വെളുത്ത നിറമുള്ള, മെലിഞ്ഞു കൊലുന്നനെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി. ചെറിയ കൂമ്പിയ മുലകളും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും മനോഹരമായ പൊക്കിളും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. നീണ്ട മുഖവും നല്ല മുടിയും ആ രൂപത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു.” തന്റെ മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ചയെ അച്ഛൻ ഒരു യക്ഷിക്കഥയായി മാറ്റി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയിൽ മീരയും അർജുനും ശ്വാസമടക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മ അത് വെറും മദ്യലഹരിയിലുള്ള തോന്നലാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അച്ഛൻ തന്റെ വാദത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. “അല്ല, അതൊരിക്കലും തോന്നലല്ല, സത്യമായിരുന്നു! ആ യക്ഷിയെ ഞാൻ അത്രയ്ക്കും അടുത്തുനിന്നാണ് അനുഭവിച്ചത്.
ഞാനവളുടെ പൂറിൽ വിരൽ ഇട്ടിരുന്നു! നിനക്ക് വിശ്വസമാകുന്നില്ലെങ്കിൽ ദാ മണത്തു നോക്കൂ, ആ മണം ഇപ്പോഴും എന്റെ വിരലിലുണ്ട്.” അച്ഛൻ തന്റെ വിരലുകൾ അമ്മയുടെ മൂക്കിന് നേരെ നീട്ടി.
അമ്മ അവിശ്വാസത്തോടെയാണെങ്കിലും ആ വിരലുകൾ മണപ്പിച്ചു നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു. “ശരിയാണ്, ഒരു ഉളുമ്പിയ മണം ഇതിൽ വരുന്നുണ്ട്!” അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം ഇരട്ടിച്ചു. അതൊരു യക്ഷി തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ച അമ്മ, നാളെത്തന്നെ അമ്പലത്തിൽ പോയി അച്ഛന്റെ പേരിൽ ഒരു ചരട് ജപിച്ചു കെട്ടണമെന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
അടുക്കളവാതിലിന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ ശ്വാസമടക്കി ഇതെല്ലാം കേട്ടുനിന്ന അർജുനും മീരയും ആകെ തകർന്നുപോയി. അച്ഛന്റെ പച്ചയായ വിവരണങ്ങളും അമ്മയുടെ നിഗമനങ്ങളും കേട്ട് എങ്ങനെയെങ്കിലും അവിടെനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് സ്വന്തം മുറികളിലേക്ക് മാറിയാൽ മതിയെന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ. പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ നാണക്കേടും അവരെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ ശരവർഷം പോലെ വന്നപ്പോൾ അർജുന്റെയും മീരയുടെയും ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. ആ സന്ദർഭം ഒരു രസകരമായ കഥയായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു:
അടുക്കളയിൽ അച്ഛന്റെ “യക്ഷിക്കഥ” കേട്ട് അന്തംവിട്ടിരുന്ന അമ്മ പെട്ടെന്ന് മക്കളെ ഓർത്തു. “ഈ പിള്ളേർ ഇത് എവിടെപ്പോയി കിടക്കുവാ? ക്ലബ്ബിൽ പോയവർ ഇതുവരെ വന്നില്ലല്ലോ, എനിക്ക് വല്ലാത്ത ടെൻഷനാകുന്നു!”
ഇത് കേട്ടതും അർജുനും മീരയും ഒളിഞ്ഞും പതുങ്ങിയും വീടിന്റെ മുൻവശത്തെത്തി. പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഒരു ‘സീൻ’ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യണമല്ലോ! അവർ വാതിലിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി. അമ്മ വാതിൽ തുറന്നതും കണ്ടത് ആകെ നനഞ്ഞ്, പല്ല് കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന മക്കളെയാണ്.
“എന്റെ ദൈവമേ! ഇതെന്തു പറ്റി നിങ്ങൾക്ക്?” അമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുതള്ളി.
“അമ്മേ… ക്ലബ്ബിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ നടന്നാ വന്നത്. വഴിയിൽ വെച്ച് നല്ല മഴ കിട്ടി,” അർജുൻ ഒരുവിധം തട്ടിവിട്ടു.
“അതെന്താടാ കാറെടുക്കാഞ്ഞത്?” അമ്മയുടെ അടുത്ത ചോദ്യം.