മീര എങ്ങനെയൊക്കെയോ അല്പം ഉമിനീർ ഇറക്കി ധൈര്യം സംഭരിച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു: “അത്… അത് അമ്മേ… ഇന്നലെ അലക്കി വിരിച്ചപ്പോൾ നല്ല കാറ്റുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. കാറ്റത്ത് പറന്നുപോയതാകാനേ വഴിയുള്ളൂ!”
“കാറ്റത്തോ?” അമ്മ സംശയത്തോടെ പുരികം ചുളിച്ചു. “ഇത്രയും കടുപ്പമുള്ള കാറ്റൊന്നും ഇന്നലെ അടിച്ചില്ലല്ലോ. ഇതിന്റെ കൂടെ വിരിച്ച സാരിയൊന്നും പറന്നില്ല, ഇതെങ്ങനെ അങ്ങ് ദൂരെയുള്ള കാപ്പിത്തോട്ടത്തിൽ പോയി വീണു?”
അമ്മയുടെ ആ ‘ലോജിക്’ കേട്ടതോടെ അർജുൻ വേഗം ഇടപെട്ടു. “അതമ്മേ, ഈ ചില വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരക്കുറവാണല്ലോ, കാറ്റടിച്ചാൽ വിമാനം പോലെ പറക്കും. ഇതിപ്പോ കാപ്പിത്തോട്ടത്തിൽ വീണത് ഭാഗ്യം, അപ്പുറത്തെ കുളത്തിൽ വീണില്ലല്ലോ!”
അമ്മ അവരെ രണ്ടിനെയും ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി. “എന്തോ എവിടെയോ ഒരു വശപിശക്…” എന്ന് അമ്മ പിറുപിറുത്തെങ്കിലും, മീര വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആ ‘തെളിവ്’ തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്ത് മുറിയിലേക്ക് ഓടി. പിന്നാലെ അർജുനും ‘കടയിൽ പോകാൻ സമയമായി’ എന്നും പറഞ്ഞ് സ്ഥലം വിട്ടു.
അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ച് കൈ തോർത്തുന്ന മീരയുടെ പിന്നിലൂടെ അർജുൻ ഒരു കള്ളപ്പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങിയെത്തി. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, വയറിൽ മെല്ലെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീര ഒന്ന് വിറച്ചു.
“മീരൂ… ഇങ്ങനെ തടിച്ചു നിൽക്കാതെ വാ, നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം കൂടി ഒന്ന് പോയി കിടക്കാം,” അർജുന്റെ സ്വരത്തിൽ ആ പഴയ കുസൃതിയും കാമവും ഒളിമിന്നിയിരുന്നു.
മീര അവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ തള്ളിമാറ്റി ഒന്ന് ചിരിച്ചു: “നാണമില്ലേ മനുഷ്യ! കടയിൽ പോകുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? ഇതിപ്പോ എത്രാമത്തെ തവണയാണ് നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാൻ വരുന്നത്? നിങ്ങൾക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേ? എപ്പോഴും ഇതുതന്നെയാണോ തലയിൽ?”
അർജുൻ വിടാൻ ഭാവമില്ല. അവളെ ഒന്നുകൂടി വട്ടംപിടിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി: “എന്റെ പൊന്നു മീരൂ, നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലല്ലേ? ഇതിനെയാ ഹണിമൂൺ പിരീഡ് എന്ന് പറയുന്നത്. അപ്പോൾ പിന്നെ എന്റെ ലോകം നീയും നിന്റെ ലോകം ഞാനുമല്ലേ? ഈ നേരത്ത് ഇതുതന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ മെയിൻ ജോലി!”
മീര പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തള്ളി: “ഇപ്പോൾ എന്തായാലും പറ്റില്ല ചേട്ടാ. രാത്രി ആ പറമ്പിൽ വെച്ച് കാണിച്ചു കൂട്ടിയ ആ പഴയ അഭ്യാസങ്ങളുടെ ക്ഷീണം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല. എന്റെ കാലുകളൊക്കെ ഇപ്പോഴും വേദനിക്കുന്നു. തൽക്കാലം നമുക്ക് വെറുതെ കിടക്കാം, അത്ര തന്നെ!”
മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ അർജുൻ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവക്കാരനായി. “നിൽക്ക്! ഈ ബെഡ്റൂമിന് ഒരു കർശന നിയമമുണ്ട്. ഇവിടെ പ്രത്യേകമായ ഒരു ‘യൂണിഫോം’ ഉണ്ട്. അത് ധരിച്ചാൽ മാത്രമേ ഈ കട്ടിലിൽ നിനക്ക് പ്രവേശനമുള്ളൂ.”
മീര നെറ്റി ചുളിച്ചു, “യൂണിഫോമോ? അതെന്ത് യൂണിഫോം?”
“അതിന്റെ പേരാണ് ‘എയർ ഡ്രസ്സ്’!” അർജുൻ ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
“എയർ ഡ്രസ്സോ? അതെന്താ വായു കൊണ്ട് തുന്നിയ ഉടുപ്പാണോ?” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “കൊച്ചു കള്ളാ… ഒന്നും ഇടാതെ നഗ്നയായി കിടക്കാൻ പുതിയ പുതിയ പേരുകൾ കണ്ടുപിടിച്ചതാണല്ലേ?” അവൾ അവന്റെ തന്ത്രം പിടികൂടിയെങ്കിലും ആ വികൃതി അവൾക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒട്ടും മടിക്കാതെ അവൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റി, ആ ‘വായു വസ്ത്രത്തിൽ’ കട്ടിലിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു. അർജുനും തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾക്കരികിൽ അമർന്നിരുന്നു.
അർജുൻ തന്റെ മൊബൈൽ സ്ക്രീൻ തെളിച്ചപ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് മദാലസമായ സംഗീതവും ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയും പടർന്നു കയറി. ഒരു ആണും പെണ്ണും തമ്മിലുള്ള വന്യമായ ആവേശ രംഗങ്ങളായിരുന്നു ആ വീഡിയോയിൽ. മീരയുടെ കണ്ണുകൾ ആ സ്ക്രീനിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അവരുടെ ഓരോ ചലനവും അവളുടെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തുകയായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം ആ കാഴ്ചകളിൽ മതിമറന്നു നിന്നിട്ട്, അവൾ മെല്ലെ അർജുന്റെ ചെവിയിലേക്ക് ചുണ്ട് അടുപ്പിച്ചു. ചൂടുള്ള ഒരു മന്ത്രണം പോലെ അവൾ പറഞ്ഞു: “ചേട്ടാ… ഇത് വേണ്ട. മറ്റേ വീഡിയോ ഇടൂ.”