“മീരാ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ ജൂലിയൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ,” അർജുൻ വിസ്മയത്തോടെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “നിന്നെ ഈ വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ കാണുമ്പോൾ എന്ത് ഭംഗിയാണെന്നോ! ആ സ്വർണ്ണശില്പം പോലെ നീ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് അഭിമാനം തോന്നുന്നു.” മീര കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ രൂപം കണ്ട് ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ചു. അവൾ അർജുനെ നോക്കി കണ്ണുചിമ്മി. “നമുക്ക് അവനൊരു ഫോട്ടോ അയച്ചാലോ?”
അർജുൻ ഫോണെടുത്തു. മീര ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വശ്യമായി ഒന്ന് ചരിഞ്ഞുനിന്നു. അർജുൻ അവളുടെ ആ നഗ്നസൗന്ദര്യവും സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന അരക്കെട്ടും ഒപ്പിയെടുത്തു. മീര ഉടൻ തന്നെ ആ ഫോട്ടോ ജൂലിയന് അയച്ചു കൊടുത്തു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജൂലിയന്റെ മറുപടി വന്നു: “ഓ മൈ ഗോഡ്, മീരാ! നിന്റെ ആ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിൽ ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം തിളങ്ങുമ്പോൾ നീ ഒരു സ്വർണ്ണശില്പം പോലെയുണ്ട്. എനിക്ക് ഈ ടാക്സിയിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി അങ്ങോട്ട് തന്നെ ഓടിവരാൻ തോന്നുന്നു!”
ജൂലിയന്റെ അടുത്ത മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ ഫോൺ അർജുന് നേരെ നീട്ടി. “നോക്കിയേ ചേട്ടാ, ജൂലിയന്റെ അടുത്ത ആഗ്രഹം!” അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ അറ്റത്തുള്ള മണി അവളുടെ പൂറിന്റെ മുന്നിൽ തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന പോസിൽ ഒരു ഫോട്ടോ വേണമെന്നാണ് അവൻ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നത്.
അർജുൻ ചിരിച്ചു. ജൂലിയൻ ചോദിച്ചതുപോലെ തന്നെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ മീര തീരുമാനിച്ചു. അവൾ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ കാലുകൾ അല്പം അകത്തി, വശ്യമായ ഒരു പോസിൽ നിന്നു. ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള ആ വലിയ സ്വർണ്ണമണി കൃത്യമായി അവളുടെ മദനപ്പൂവിന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലായി തൂങ്ങിക്കിടന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ ആ
സ്വർണ്ണമണി തിളങ്ങുന്നത് കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയായിരുന്നു. അർജുൻ ആ വന്യമായ ദൃശ്യം ക്യാമറയിൽ പകർത്തി.
മീര ആ ഫോട്ടോ ഉടൻ തന്നെ ജൂലിയന് അയച്ചു കൊടുത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവന്റെ മറുപടി വന്നു: “ഓ മീരാ… നിന്റെ ആ നഗ്നമായ തുടകൾക്കിടയിൽ ആ സ്വർണ്ണമണി ആടിക്കളിക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് സുഖമാണെന്നോ! ഈ ഫോട്ടോ എന്റെ ഫോണിൽ എന്നും ഒരു നിധി പോലെ ഞാൻ സൂക്ഷിക്കും.”
അതുകണ്ട് മീര ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അവൾ ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് വീണ്ടും കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നു. ആ ഹാൻഡ് ബാഗ് തന്റെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ വെച്ച് അവൾ അർജുനോട് ചേർന്നു കിടന്നു. കുറച്ചു നേരം ആ നിശബ്ദതയിൽ അവർ അങ്ങനെ കിടന്നു.
പെട്ടെന്ന് മീര ആ ഹാൻഡ് ബാഗിൽ തടഞ്ഞു. “ഇതിന് ശരിക്കും നല്ല ഭാരമുണ്ടല്ലോ ചേട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ ആ ബാഗിന്റെ സിപ്പ് തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
“എന്താണിത് ചേട്ടാ?” അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ആ ബാഗിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആ വസ്തു പുറത്തെടുത്തു. മീരയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചെറിയ ഹാൻഡ് ബാഗിനുള്ളിൽ ഒരു വെള്ള പേപ്പറിൽ അതീവ ജാഗ്രതയോടെ പൊതിഞ്ഞുവെച്ച ആ കെട്ട് അവൾ പുറത്തെടുത്തു. പതുക്കെ ആ പേപ്പർ മടക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവൾ തുറന്നു.
“ഇതെന്ത് നോട്ടാണ് ചേട്ടാ? ഗാന്ധിജിയുടെ പടമൊന്നുമില്ലല്ലോ… എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല,” വിസ്മയത്തോടെ മീര പറഞ്ഞു.
അർജുൻ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആ നോട്ടുകെട്ട് വാങ്ങി വെളിച്ചത്തിന് നേരെ പിടിച്ചു നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ തള്ളിവന്നു. “മീരേ… ഇത് സാധാരണ നോട്ടല്ല! ഇത് ഡോളറാണ്… അമേരിക്കൻ ഡോളർ!”
അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “അമേരിക്കൻ ഡോളറോ? അതെന്താ ചേട്ടാ?”
“എടീ, ജൂലിയൻ കൊണ്ടുവന്നതാണിത്. നോക്കിയേ, എല്ലാം അമ്പത് ഡോളറിന്റെ പുതിയ നോട്ടുകൾ. ഒരു വലിയ കെട്ടുണ്ടല്ലോ ഇതിൽ!” അർജുൻ ആവേശം അടക്കാനാവാതെ ഓരോ നോട്ടും എണ്ണിത്തുടങ്ങി. മീര ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ വിരലുകളുടെ ചലനം നോക്കിയിരുന്നു.
“ഒന്ന്… രണ്ട്… പത്ത്… നൂറ്…” എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞ് അർജുൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “മീരേ, ഇതിൽ കൃത്യം നൂറ് നോട്ടുകളുണ്ട്. അതായത് മൊത്തം അയ്യായിരം ഡോളർ!”