മീര പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അർജുനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
അർജുന്റെ വാക്കുകളിൽ പടർന്ന ആവേശം ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ വല്ലാത്തൊരു കനപ്പായി പടർന്നു. അവൻ മീരയുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുതിയ ലക്ഷ്യബോധത്തിന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
“അഭിമാനം… വെറും വാക്കുകൾ മീരാ! കടയിൽ ചെന്ന് കുറച്ച് അഭിമാനം കൊടുത്താൽ അവിടെനിന്ന് ഒരു കിലോ അരി കിട്ടുമോ? രോഗം വരുമ്പോൾ മരുന്ന് കിട്ടുമോ? പെട്രോൾ അടിക്കാൻ പറ്റുമോ? ഒന്നുമില്ല. പണത്തിന് പണം തന്നെ വേണം,” അർജുൻ ആവേശത്തോടെ തുടർന്നു. “നമ്മൾ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി ഇവിടെ രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാ? എന്റെ കൂട്ടുകാർ പിരിവെടുത്തു തന്ന പണവും, എനിക്ക് അടിച്ച ആ ലോട്ടറിയുടെ ഒരു ലക്ഷം രൂപയും കയ്യിലുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ? ആ പഴയ റൂമിന് പ്രൈവസി പോരാ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഈ ലക്ഷ്വറി റിസോർട്ടിലേക്ക് വരാൻ നമുക്ക് ധൈര്യം തന്നത് ആ പണമല്ലേ?”
അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് അവളുടെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിലെ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണത്തിൽ ഒന്ന് തട്ടി. “ആ സെബാസ്റ്റ്യനെ ഒന്ന് നോക്കിയേ. അയാൾ തന്റെ മകൾ റിയയെ വെച്ച് കാശുണ്ടാക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? പണ്ട് ആ പലചരക്ക് കടയിൽ ഇരുന്ന കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നവരാ, ഇന്ന് ലക്ഷങ്ങളാണ് അവരുടെ കയ്യിൽ. അവർ ലോകം മുഴുവൻ കറങ്ങുന്നു, ആസ്വദിക്കുന്നു. നാട്ടുകാരോ വീട്ടുകാരോ എന്ത് പറയും എന്ന് അവർ നോക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ല! ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തുറന്നു നോക്കിയാൽ എത്രയോ കപ്പിൾസിനെ കാണാം. ഭാര്യയെ ചെറിയ വസ്ത്രങ്ങളും ബിക്കിനിയും ധരിപ്പിച്ചു വീഡിയോ എടുത്ത് വൈറലാകുന്ന ഭർത്താക്കന്മാർ… സ്വന്തം മകളുടെ നഗ്നത കാണിച്ച് റീലുകൾ ഉണ്ടാക്കി പണം വാരിക്കൂട്ടുന്ന അച്ഛനമ്മമാർ. അവർ ആരെയും ഭയക്കുന്നില്ല മീരാ. അവർ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.”
അർജുന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മീര മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. അവളുടെ മൗനം അവനെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി. മുറിയിലെ ഡിം ലൈറ്റിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളെ ഒന്ന് കൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു:
“മീരാ, നീ ആ വെയിറ്റർ പെണ്ണിനെ കണ്ടില്ലേ? നമ്മൾ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ മടിച്ചു നിന്നോ? ഇല്ല. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു മാറ്റാൻ അവൾ തയ്യാറായത് നമ്മളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ള പണം കണ്ടിട്ടാണ്. ഈ ലോകം അങ്ങനെയൊക്കെയേ ചലിക്കൂ.
അഭിമാനത്തെക്കാളും മൂല്യം ഇന്ന് കറൻസി നോട്ടുകൾക്കാണ്. കാശുണ്ടെങ്കിൽ ആരെയും കൊണ്ട് എന്തും ചെയ്യിക്കാം എന്ന് അവൾ നമുക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. അവളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നോക്കിയാൽ നമ്മൾ എത്രയോ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.”
അർജുൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “നാളെ നമുക്ക് പണമില്ലാതെ വന്നാൽ ഇതേ റിസോർട്ടിൽ നിന്നും നമ്മളെ ഇറക്കിവിടും. അന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഈ ‘അഭിമാനം’ കൂടെയുണ്ടാവില്ല. അതുകൊണ്ട് കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങൾ മുതലാക്കണം. മറ്റുള്ളവർ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന് കരുതി മാറിനിന്നാൽ ദാരിദ്ര്യം മാത്രമേ മിച്ചമുണ്ടാവൂ. ആ വെയിറ്റർ പെണ്ണിനെപ്പോലെ ലോകത്തിന്റെ പൾസ് അറിഞ്ഞു പെരുമാറിയാലേ നമുക്ക് മുന്നേറാൻ കഴിയൂ.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. പണത്തിന്റെ അധികാരത്തെക്കുറിച്ചും പ്രായോഗികതയെക്കുറിച്ചുമുള്ള അർജുന്റെ ഈ പുതിയ നിലപാടുകൾ മീരയിൽ ഒരുതരം അമ്പരപ്പും ഒപ്പം ഭയവും ഉളവാക്കി. പണം മനുഷ്യനെ എത്ര വേഗത്തിലാണ് മാറ്റിമറിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ ഓർത്തുപോയി.
അർജുൻ മീരയെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. “നമ്മൾ മാത്രം എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പട്ടിണിപ്പണി എടുത്ത് നരകിക്കുന്നത്? ഇനി അത് വേണ്ട. നമുക്കും സുഖിക്കണം. ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം എന്താണെന്ന് നമുക്കും അറിയണം. നിന്റെ ഈ സൗന്ദര്യം… അത് നമുക്ക് തരുന്ന ഈ ഭാഗ്യം നാം ഉപയോഗിക്കണം. പണമില്ലെങ്കിൽ ലോകം നമ്മളെ ചവിട്ടും മീരാ, പണമുണ്ടെങ്കിൽ ലോകം നമ്മുടെ കാൽക്കീഴിലാകും.”