*”അനുരാഗലോല ഗാത്രി… വരവായി നീല രാത്രി…”*
നാൻസിയുടെ പാട്ടിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ താളമുണ്ടെന്ന് തോമസിന് തോന്നി. ഒരു വൈകുന്നേരം വരാന്തയിൽ ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തോമസ് ചോദിച്ചു, “നാൻസി, നിന്നെ ഇപ്പോൾ കാണാൻ നല്ല ഐശ്വര്യമുണ്ട്. പഴയ വിഷമമൊക്കെ മാറിയല്ലേ?”
നാൻസി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ പോട്ടെ ഡാഡി. നടന്നതൊന്നും ഇനി ഓർക്കണ്ട. ദൈവം എല്ലാം ക്ഷമിക്കും.” അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്ന് ഒതുക്കി ഇരുന്നു.
തോമസ് ശ്രദ്ധിച്ച മറ്റൊരു കാര്യം, നാൻസി ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിന് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകുന്നു എന്നതാണ്.
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കുളികഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ അവൾ കൂടുതൽ ഒരുങ്ങുന്നു. പള്ളിയിൽ പോകുമ്പോൾ ഉടുക്കുന്ന സാരികളിലെ ഞൊറിവുകൾ പോലും കൂടുതൽ കൃത്യമാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ ആ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്ക് പകരം, ആഴമുള്ള ഒരു നിഗൂഢതയുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. ആ ആഘാതത്തിൽ നിന്ന് അവൾ ഇത്ര വേഗത്തിൽ കരകയറിയത് അയാളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ സംശയം ബാക്കിയാക്കി.
ചില രാത്രികളിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ നാൻസി തോമസിനോട് കൂടുതൽ അടുത്തു വന്നു.
ടൗണിലെ സെൻട്രൽ ലൈബ്രറിയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി പവർ കട്ട് ഉണ്ടായപ്പോഴാണ് തോമസ് തന്റെ സൈക്കിളുമെടുത്ത് പതിവിലും നേരത്തെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചത്. വൈകുന്നേരം ഏഴര മണിയായിട്ടേയുള്ളൂ. കൈവഴികളിലൂടെ ഒഴുകിവരുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തിയപ്പോൾ പതിവില്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത തോമസിനെ എതിരേറ്റു. ഉമ്മറത്ത് വിളക്ക് തെളിച്ചിട്ടില്ല. മുൻവാതിൽ പൂട്ടിക്കിടക്കുന്നു.
“നാൻസി…” തോമസ് വിളിച്ചുനോക്കി. മറുപടിയില്ല. അയൽവാസി പീറ്ററിനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ നാൻസിയെ കണ്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. നാൻസി കടയിൽ എങ്ങാനും പോയതാകുമെന്ന് കരുതി തോമസ് പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് കോഴിക്കൂട് തുറന്നുകിടക്കുന്നത് കണ്ടത്. സാധാരണ നാൻസി അത് മറക്കാറില്ല. കൂട് അടയ്ക്കാൻ വേണ്ടി നടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ കിടപ്പുമുറിയുടെ ജനൽപാളികൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്നത് തോമസ് കണ്ടു.
ജനലടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന സംസാരം തോമസിനെ തറപ്പിച്ചുനിർത്തി. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നാൻസിയുടെ ശബ്ദം, പക്ഷേ അതിൽ വല്ലാത്തൊരു കുസൃതിയും കൊഞ്ചലും കലർന്നിരിക്കുന്നു. തോമസ് ജനലിലെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കാഴ്ച അയാളുടെ രക്തയോട്ടം വേഗത്തിലാക്കി.
മുറിക്കുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചം മാത്രം. ആ വെളിച്ചത്തിൽ, നാൻസി പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കട്ടിലിൽ ഫാദർന്റെ മുകളിൽ കിടക്കുന്നു. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം തറയിൽ ചിതറിക്കിടപ്പാണ്. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് റോസ് നിറത്തിലുള്ള പാന്റി മാത്രമായിരുന്നു. നാൻസിയുടെ ആ വെളുത്ത, കൊഴുത്ത ശരീരം അച്ചന്റെ കരുത്തുള്ള നെഞ്ചിൽ അമർന്നു കിടക്കുന്നു. അവളുടെ വലിയ മുലകൾ അച്ചന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്ന് പരന്നിരിക്കുന്നത് തോമസ് വിറയലോടെ കണ്ടു.
നാൻസി അച്ചന്റെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും ആവേശത്തോടെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അച്ചന്റെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു: “അച്ചാ… രണ്ടാഴ്ച മുൻപ് ഡാഡി ഉറങ്ങിയ ശേഷം നിങ്ങൾ വന്ന ആ രാത്രി ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. എന്തു തണുപ്പായിരുന്നു അന്ന് പുറത്ത്. പക്ഷേ നിങ്ങൾ എന്റെ നൈറ്റിക്കുള്ളിലേക്ക് കൈകൾ കടത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം വെണ്ണപോലെ ഉരുകുകയായിരുന്നു.”
അച്ചൻ അവളുടെ തടിച്ച കുണ്ടികളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എനിക്കും ഓർമ്മയുണ്ട് മോളേ… നിന്റെ ആ വലിയ വെളുത്ത മുലകൾ എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ചൂട്. അന്ന് നീ ഒട്ടും പേടിക്കാതെയാണ് എന്നെ സ്വീകരിച്ചത്.”
നാൻസി ഒന്ന് ചിരിച്ചു, അവളുടെ കൈകൾ പതുക്കെ അച്ചന്റെ ലിംഗത്തിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. “പിന്നല്ലാതെ… ഡാഡിയുടെ ആ അഞ്ചര ഇഞ്ചുകാരൻ എന്നെ മടുപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു അച്ചാ. നിങ്ങൾ അന്ന് എന്റെ പാവാട ഉയർത്തി ആ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് മുഖം അമർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും സ്വർഗ്ഗം കണ്ടു. ഡാഡി തൊട്ടടുത്ത് കിടന്നു ഉറങ്ങുമ്പോഴാണ് നമ്മൾ ആ കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്ത് ഇരുന്ന് അത് ചെയ്തത്. ആ പേടിയും ആവേശവും… അതൊക്കെ എനിക്ക് തന്ന സുഖം വലുതാണ്.”