”നാൻസി…” തോമസ് അവളെ തൊടാൻ ആഞ്ഞു.
”എന്നെ തൊടരുത്!” നാൻസി അലറി. “നിങ്ങൾ കണ്ടല്ലോ… നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ സമാധാനമായല്ലോ? എന്റെ മാനവും ആത്മാവും വിറ്റ് നിങ്ങൾ വാങ്ങിയ ആ സുഖം ഉണ്ടല്ലോ… അത് മതിയാകില്ലേ നിങ്ങൾക്ക്?”
തോമസ് തകർന്നുപോയി. അയാൾ ആ പള്ളിമുറ്റത്ത് മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു കരഞ്ഞു. “ക്ഷമിക്ക് നാൻസി… എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റി. ആ പുസ്തകവും ആ ചിന്തകളും എന്നെ വഴിതെറ്റിച്ചതാണ്. എനിക്ക് നീ വേണം നാൻസി… പഴയപോലെ.”
നാൻസി പള്ളിയിലെ കുരിശിന് മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ദൈവത്തോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു. തോമസ് അവളുടെ അടുത്തെത്തി കൈ പിടിച്ചു. “നമുക്ക് പോകാം നാൻസി, നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്. അവിടെ ഇനി ചാക്കോച്ചനോ അച്ചനോ ഉണ്ടാകില്ല. നീയും ഞാനും മാത്രം.”
ആ രാത്രികൾ തോമസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായി മാറാനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടേതായിരുന്നു. എങ്കിലും, ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും ആ പുസ്തകം കത്തിച്ചു കളഞ്ഞെങ്കിലും, അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ആ വിചിത്രമായ കൗതുകം പൂർണ്ണമായും കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല. പുറമെ എല്ലാം സാധാരണ നിലയിലായെന്ന് തോന്നിച്ചെങ്കിലും, ആ വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി പള്ളിമേടയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ തോമസിനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
നാൻസി ജനലുകൾ അടച്ച് തിരി തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവൾ തന്റെ പഴയ വെളുത്ത നൈറ്റിയിലായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ആ പ്രസന്നത പൂർണ്ണമായും തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല. കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ ചെറിയ കറുത്ത പാടുകൾ വീണിരിക്കുന്നു. പള്ളിമേടയിലെ ആ സംഭവം അവൾക്ക് നൽകിയ ആഘാതം അത്രമേൽ വലുതായിരുന്നു.
തോമസ് കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് അവളെ നോക്കി. അയാൾക്ക് അവളോട് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അച്ചൻ അവളെ എങ്ങനെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്തത് എന്നറിയാനുള്ള ഒരു ആസക്തി അയാളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
“നാൻസി… ഇവിടെ അടുത്തൊന്നു വന്നേ,” തോമസ് പതുക്കെ വിളിച്ചു.
നാൻസി വന്ന് കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. തോമസ് അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “നാൻസി… എനിക്കറിയാം നീ വലിയ വിഷമത്തിലാണെന്ന്. പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിന് ഒരു സമാധാനം കിട്ടാൻ എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ അറിയണം. അന്ന്… അന്ന് ആ മുറിയിൽ അച്ചൻ നിന്നെ എങ്ങനെയാണ്…”
നാൻസി ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ തന്റെ കൈകൾ വലിച്ചെടുത്തു. “ഡാഡി… എന്തിനാണ് വീണ്ടും പഴയ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നത്? ഞാൻ അത് മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശാപമായിരുന്നു ആ നിമിഷങ്ങൾ.”
“സാരമില്ല മോളേ… അതൊന്നു തുറന്നു പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭാരം കുറയും,” തോമസ് നുണ പറഞ്ഞു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അയാൾക്ക് വേണ്ടത് ആ വിവരങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോഴുള്ള ഉത്തേജനമായിരുന്നു.
നാൻസി ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ ഓരോന്നായി ഓർത്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
“അച്ചൻ ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു ഡാഡി. നിങ്ങൾ പുറത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ അച്ചൻ എന്നെ ഒരുപാട് ഉമ്മ വെച്ചു. എന്റെ സാരി അഴിച്ചു മാറ്റുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബലം പ്രയോഗിച്ചാണ് അച്ചൻ എന്റെ ബ്ലൗസ് പൊട്ടിച്ചത്. ആ തണുപ്പിലും അച്ചന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു.”
തോമസ് ആവേശത്തോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. “എന്നിട്ട്…?”
നാൻസി വിറയലോടെ തുടർന്നു. “അച്ചൻ എൻ്റെ ശരീരത്തെ പിച്ചിച്ചീന്തുകയായിരുന്നു. തന്റെ വായ കൊണ്ട് ആർത്തിയോടെ കടിച്ചു. നിങ്ങൾ മൃദുവായിട്ടാണ് ചെയ്യാറുള്ളത്, പക്ഷേ അച്ചൻ വേദനപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ അച്ചൻ പല്ലുകൾക്കിടയിലിട്ട് ഞെരിച്ചു. ഞാൻ വേദന കൊണ്ട് കരഞ്ഞു, പക്ഷേ അച്ചൻ അത് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. വലിയ പഴുത്ത മാമ്പഴം തിന്നുന്നതുപോലെ അച്ചൻ എന്റെ മുലകളിൽ ആഞ്ഞു ചപ്പി.”
തോമസിന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. “എന്നിട്ട്… അച്ചന്റെ ആ സാധനം? അത് കാണാൻ എങ്ങനെയായിരുന്നു? വലുതായിരുന്നോ?”