ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം.
തോമസ് ഉറങ്ങി. നാൻസി മമ്മി സാരി അഴിച്ച് നൈറ്റി ഉടുത്ത് അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ജോണി വരാന്തയിൽ നിന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി. നൈറ്റിയുടെ മുൻഭാഗം അല്പം തുറന്നിരുന്നു. വിയർപ്പ് കാരണം നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു. മാറിടത്തിന്റെ വക്രത വ്യക്തമായി കാണാം. ജോണി ശ്വാസം കിട്ടാത്ത പോലെ. കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന വെള്ളം ഗ്ലാസ് പതിയെ താഴ്ത്തി. മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം കത്തുന്നു. “എത്ര സുന്ദരി… ഇപ്പോഴും… ദൈവമേ…”
അദ്ദേഹം പതിയെ അടുത്ത് ചെന്ന്.
“ വെള്ളം വേണോ മമ്മി?” എന്ന് സാധാരണം പോലെ ചോദിച്ചു.
നാൻസി തിരിഞ്ഞു ചിരിച്ചു. “വേണ്ട, അല്ല എന്നെ ഇപ്പോൾ എന്താ വിളിച്ചത്? മമ്മി എന്നോ ?അതെന്താ അങ്ങനെ വിളിച്ചത് ?എന്നെ മക്കളും ഡാഡിയും മാത്രമാണ് അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്”
ജോണി പറഞ്ഞു: എനിക്കെന്തോ മമ്മി എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ശരി എന്ന് തോന്നി, അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചതാണ്. വിഷമമായെങ്കിൽ സോറി.
നാൻസി പറഞ്ഞു : അതു കുഴപ്പമില്ല, മമ്മി എന്നു തന്നെ എന്നെ വിളിച്ചോളൂ. എനിക്കും അതുതന്നെയാണ് ഇഷ്ടം.
അവരുടെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ ജോണിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഉരുകി. പക്ഷേ പുറമെ ഒന്നും കാണിക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
രാത്രി ജോണിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല.
അദ്ദേഹം തന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് കണ്ണടച്ച് ആ രൂപം ഓർത്തു. കൈ പതിയെ താഴേക്ക് പോയി. “നാൻസി…” എന്ന് മനസ്സിൽ വിളിച്ചു. ലജ്ജ തോന്നി. പക്ഷേ ആഗ്രഹം അടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അമ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സുള്ള ഒരു സ്ത്രീ… പക്ഷേ അവരുടെ സൗന്ദര്യം അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്തനാക്കി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തോമസിനെ കുളിപ്പിക്കുമ്പോൾ ജോണിക്ക് നാൻസി മമ്മി അടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ ആഗ്രഹം. അവർ വരുമ്പോൾ അല്പം കൂടെ സമയം എടുത്ത് ജോലി ചെയ്യും. നാൻസി മമ്മി കുനിഞ്ഞ് സോപ്പ് എടുക്കുമ്പോൾ… നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ബ്രീസറിനുള്ളിൽ തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുലകൾ കാണുമ്പോൾ… ജോണിന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെ ഉടക്കും. പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തിരിക്കും.
ജോണി ദിവസവും നാൻസി മമ്മിയെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ, വളരെ മര്യാദയോടെ.
രാവിലെ ചായ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുവരും.
“ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതാ… ഒന്ന് രുചി നോക്കിയേ…”
നാൻസി ചിരിച്ച് കുടിക്കും.
“നല്ല രുചിയുണ്ട് ജോണി, എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ പഠിച്ചു?”
അദ്ദേഹം നാണത്തോടെ തല കുനിച്ച് ചിരിക്കും.
“മിലിട്ടറിയിൽ ക്യാമ്പിൽ ഞങ്ങൾ തന്നെ പാചകം ചെയ്യുമായിരുന്നു…”
ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞാൽ തോമസിനെ കിടത്തി വന്നിട്ട് നാൻസിടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കും.
“ഇന്ന് സ്കൂളിൽ കുട്ടികൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്തൊക്കെയാ ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പുതിയ സംഭവങ്ങൾ വല്ലോം ഉണ്ടായോ?”
നാൻസി മമ്മി ചിരിച്ച് കഥ പറയും. അദ്ദേഹം കണ്ണും ചെവിയും മാത്രമാക്കി കേൾക്കും. പക്ഷേ കണ്ണുകൾ പതിയെ അവരുടെ ശരീരത്തിലൂടെ നടക്കും.
നാൻസി പ്രായം അമ്പത്തിയഞ്ചായെങ്കിലും ശരീരം ഇപ്പോഴും നല്ല ചടുളം. വയറ്റിൽ അല്പം തടി, ഇടുപ്പ് നല്ല വീതിയിൽ, കാലുകൾ തടിച്ചു തുടുത്ത്, മാറിടവും വയറും ചെറുതായി തൂങ്ങിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ഉറപ്പുള്ളത്. സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ അരക്കെട്ടിൽ മടക്ക് കൂടുമ്പോൾ ആ തടി കാണാം. ജോണിക്ക് അത് കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഇക്കിളി.
അവർ വീട്ടിൽ നൈറ്റി ഉടുക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ കാണാം. നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കും. മാറിടത്തിന്റെ വലുപ്പവും വയറ്റിന്റെ മൃദുലതയും വ്യക്തമായി കാണാം. ജോണി പതിയെ നോക്കി നോക്കി ഇരിക്കും. പക്ഷേ മുഖത്ത് ഒരു മാറ്റവും വരുത്തില്ല.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ജോണി മാലിന്യം കത്തിക്കാൻ പോയി. അവിടെ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ വിസ്പർ പാഡിന്റെ കവർ കണ്ടു. ചുവന്ന നിറം. പുതിയത്. അദ്ദേഹം ഒന്ന് ഞെട്ടി. കൈയിൽ എടുത്ത് നോക്കി. മനസ്സിൽ ചോദ്യം.
“ഇത് ആരുടേതാ…?
നാൻസിയുടേതാണോ…?
അമ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സായെങ്കിലും ഇപ്പോഴും വരുന്നുണ്ടോ…?