നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 27 18അടിപൊളി  

ഇനി ഒരടി മുന്നോട്ടുവെക്കണമെങ്കിൽ, സ്വന്തം ചോരകൊണ്ട് ഈ വഴിയിൽ ഒരു പുഴ തീർക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. വരാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ യുദ്ധം എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നു!

ആ വലിയ വ്യൂഹത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നുപോയ എന്റെ സിരകളിലേക്ക് പെട്ടെന്നാണ് ആ മാറ്റം ഇരച്ചുകയറിയത്.

എന്റെ നെറ്റിയുടെ മധ്യത്തിലായി വല്ലാത്തൊരു ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അത് വെറുമൊരു ചൂടായിരുന്നില്ല, ശരീരത്തിലെ രക്തം മുഴുവൻ തിളച്ചുമറിയുന്നതുപോലെയുള്ള അസാധാരണമായ ഒരു ഊർജ്ജം.

അതെ, എന്റെ നെറ്റിയിലുള്ള ആ’രുധിരമണി’തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു!

ഇരുട്ടിനെയും കോടമഞ്ഞിനെയും വകഞ്ഞുമാറ്റിക്കൊണ്ട്, കടുംചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ആ പ്രകാശം എന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് പ്രവഹിച്ചു തുടങ്ങി. ആ വെളിച്ചം എന്റെ ചുറ്റും വല്ലാത്തൊരു പ്രഭാവലയം തീർത്തു.

അതുവരെ യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ, ഇമവെട്ടാതെ നിന്നിരുന്ന ആ വലിയ കൊലയാളിപ്പടയുടെ നോട്ടം പെട്ടെന്ന് എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവരുടെ ആ നൂറുകണക്കിന് കണ്ണുകൾ ഒരേസമയം എന്റെ ശിരസ്സിലേക്ക്, ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ രുധിരമണിയിലേക്ക് തറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

ഇത്രയും നേരം മരണത്തിന്റെ തണുപ്പുമായി നിന്ന അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ, ആ ചുവന്ന പ്രകാശം കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യമായി ഒരു ഞെട്ടൽ മിന്നിമറയുന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ആ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു. ഒരു ഉൾവിളിയോടെ എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു… അതെ, ഞാൻ എന്തിനെയാണ് ഭയക്കേണ്ടത്? എന്തിനാണ് എന്റെ കാലുകൾ പിന്നോട്ട് വലിയുന്നത്?

ഇത്രയും കാലം ജീവൻ പണയം വെച്ച് ഞാൻ നേടിയെടുത്ത പരിശീലനങ്ങളെല്ലാം വെറുതെയാകാനാണോ? ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിൽ, മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട് ഞാൻ ചെയ്ത ആ കഠിനമായ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ ഈയൊരു നിമിഷത്തിൽ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നോ? ഒരിക്കലുമില്ല! എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ ജ്വലിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഈ രുധിരമണി വെറുമൊരു അടയാളമല്ല. അതെന്റെ സിരകളിലെ പോരാളിയുടെ രക്തമാണ്.

ഈ നിധിമല കാക്കാൻ പ്രകൃതി എനിക്ക് നൽകിയ വലിയൊരു നിയോഗമാണത്.

എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം അഗ്നിയായി മാറി.

ഇതാണെന്റെ അവസരം. ഇതിന് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇത്രയും ദൂരം സഞ്ചരിച്ചെത്തിയത്. ഇനി ഭയന്നോടാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല, എനിക്ക് ജയിച്ചേ മതിയാകൂ! എനിക്ക് പിന്നിൽ, മരണത്തെ ഭയന്ന് കഴിയുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുണ്ട്… എന്നെ മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്ന എന്റെ കൂട്ടുക്കാരുണ്ട്….

അവർക്ക് വേണ്ടി, അവരുടെ ജീവന് വേണ്ടി എനിക്ക് ഈ മരണക്കോട്ട തകർത്തേ മതിയാകൂ. അതിനി എത്ര വലിയ ഇരുട്ടിന്റെ ശക്തികളോട് പോരടിക്കേണ്ടി വന്നാലും ശരി, ഞാനിത് സാധ്യമാക്കും!

എന്റെ മുഷ്ടികൾ വരിഞ്ഞുമുറുകി. നെറ്റിയിലെ രുധിരമണിയുടെ പ്രകാശം ഒന്നുകൂടി തീവ്രമായി. സിരകളിൽ തിളക്കുന്ന രക്തത്തിന്റെ ആവേശത്തോടെ, വരാൻ പോകുന്ന ആ വലിയ കുരുതിക്കായി ഞാൻ എന്റെ കാലുകൾ മുന്നോട്ട് വെച്ചു.

എന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

നെറ്റിയിലെ രുധിരമണിയുടെ പ്രകാശം സർവ്വത്ര വ്യാപിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളടച്ച് വലതുകൈ വായുവിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.

തക്ഷകൻ എനിക്ക് പകർന്നുനൽകിയ ആ അത്യുജ്ജ്വലമായ മന്ത്രമായ ‘രുധിരാസ്ത്ര മന്ത്രം’ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അതിവേഗം ഉരുവിടാൻ തുടങ്ങി.

ഓരോ വരികൾ പിന്നിടുമ്പോഴും എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള കാറ്റിന് വേഗത കൂടിവന്നു. വായുവിലെ തന്മാത്രകൾ പോലും എന്റെ മന്ത്രോച്ചാരണത്തിൽ വിറകൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന്, എന്റെ ഉള്ളംകയ്യിൽ വല്ലാത്തൊരു ചൂട് അനുഭവപ്പെട്ടു. ശൂന്യതയിൽ നിന്നും ഒരു ചുവന്ന മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ ആയുധം എന്റെ കൈകളിലേക്ക് അവതരിച്ചു…

എന്റെ വാൾ! നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ള, ഇരുമ്പും മാന്ത്രികതയും സംയോജിച്ച ആ വലിയ വാളിന്റെ പിടിയിൽ എന്റെ വിരലുകൾ മുറുകിയപ്പോൾ, സിരകളിലൂടെ വല്ലാത്തൊരു ഊർജ്ജം ഇരച്ചുകയറുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

1 Comment

Add a Comment
  1. താങ്കളുടെ കഥ എങ്ങനെ മറക്കാനാണ് അതിന്റെ ഓരോ വരിയും നമുക്ക് ഹൃദിസ്ഥമാണ് അത്രയും മനോഹരമായിട്ടാണ് താങ്കൾ അതിനെ കൊണ്ടുപോയത് രചന പാടവം സർഗ്ഗവാസന ഇത് രണ്ടും താങ്കളിലുണ്ട് താങ്കൾക്ക് എത്ര ബിസി ആയാലും ഇത് താങ്കളിൽ നിന്ന് ഈ രണ്ടു ഗുണങ്ങൾ താങ്കളിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റാൻ പറ്റുമോ എന്ന കാര്യം സംശയമാണ് 27 അധ്യായങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു താങ്കൾക്ക് അത് കണ്ടിന്യൂ ചെയ്തേ മതിയാവുമെന്ന് അറിയാം കാരണം താങ്കളുടെ താങ്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നുര പതയും പോലെ നമ്മൾ നുര പറയുന്നു ഒരു ഗ്ലാസ് വായന എടുത്തു വെച്ചിട്ട് ഈ നുര എപ്പോൾ തീരും എന്ന് നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ അത് തീരത്തില്ല ഗ്ലാസ് ഒന്ന് അനക്കി കൊടുത്താൽ ആ നുര വീണ്ടും വരും വീണ്ടും അതിന് ചെറിയ അനക്കം വരും ആ സമയത്ത് വീണ്ടും നുര പൊങ്ങും ഇതല്ലേ താങ്കളുടെ മനസ്സ് അത് താങ്കൾക്ക് എങ്ങനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സാധിക്കും അതാണ് പ്രശ്നം താങ്കൾ എത്ര സമയം എടുത്തു എന്നുള്ളതല്ല ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ചന്ദ്രമണത്തിൽ നമ്മൾക്ക് പലപ്പോഴും നിർത്താൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ ഓട്ടം അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതത്തിന്റെ വളരെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ചലിക്കുമ്പോൾ താൽക്കാലികമായെങ്കിലും പലതും നിർത്തി വയ്ക്കേണ്ടതായി വരും അറിയാം പക്ഷേ താങ്കളുടെ ഉള്ളിൽ കിടക്കുന്ന താങ്കളുടെ മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ കിടക്കുന്ന ഇതുപോലുള്ള തായ് അനുഗ്രഹങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല ഈ കഥ ഒരു ഇറോട്ടിക് കഥയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോലും അതിന്റെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉള്ള ഇറോട്ടിക് എക്സോട്ട് ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം ഇതുപോലെ തന്നെ തുടങ്ങിവെച്ച മറ്റൊന്നാണല്ലോ താങ്കളുടെ ലവ് ബൈക്ക് അതും ആ ചങ്ക്രമണ പാതയിൽ ഒന്ന് pause ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ വായിച്ചില്ല പക്ഷേ വായിക്കുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ താങ്കളുടെ നീതിയുടെ കാവൽക്കാരൻ വന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഹൃദയം തുറന്ന് എഴുതണമെന്ന് തോന്നി അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ എഴുതിയത് നമ്മളുടെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ എഴുതുന്നത് മറ്റുള്ളവരെ നമ്മളെ സ്ലാഹിക്കുമ്പോൾ നമുക്കിവിടെ മനസ്സിൽ ഒരു സന്തോഷം തോന്നും വായിക്കുന്ന പലരും ഒരു ലൈക്ക് ഇടാൻ പോലും ചെയ്യാതെ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോകുന്ന എത്രയോ പേർ നമ്മുടെ മലയാളികൾ ആയ ആൾക്കാർ ഉണ്ട് അവരുടെ സ്വഭാവം അതാണ് സുഹൃത്തേ നല്ലതിന് നല്ലതൊന്നും അല്ലാത്തതിനെ കൊള്ളില്ല എന്നും പറയാനുള്ള തന്റേടം നമ്മുടെ മലയാളികളായ സുഹൃത്തുക്കൾക്കില്ല വേണമെങ്കിൽ രണ്ട് തെറി വേണമെങ്കിൽ എടുത്തു. എന്നാലും വേണ്ടിയില്ല ആ തെറി ഒരുതരം പ്രോത്സാഹനമാണ് താങ്കളെപ്പോലുള്ളവർക്ക് no matter what please continue to write whenever you feel it just put it in the paper find a little bit time put in the paper then all this actors come into your mind they deliver some important part of their life put it in the paper then consolidated and put it for us we will be the happiest of people not too many like this very rare

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *