നിരഞ്ജൻ പണിക്കരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു:
“പണിക്കർ… അവർ അവളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു എന്ന് തന്നെയാണോ ഇപ്പോഴും പറയുന്നത്? അതോ അവിടെ മറ്റെന്തെങ്കിലും നടന്നോ?”
പണിക്കർ ഒന്ന് വിയർത്തു.
“സാർ… അവിടെ നടന്നത് അവർ പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു റേപ്പ് അല്ല എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ആ ബസ്സിനുള്ളിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്നു .
ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മുണ്ട് മുറുക്കി ഉടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നടന്നടുത്തു. അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി അവളെ ബസ്സിന്റെ ഏറ്റവും പുറകിലെ ലോങ്ങ് സീറ്റിലേക്ക് അവളെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.”
നിരഞ്ജൻ പണിക്കരുടെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നായി മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടു. പണിക്കർ ആ രാത്രിയിലെ ദൃശ്യം വിവരിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ അമ്പരപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
”സാർ… ഡ്രൈവർ ആവേശം മൂത്ത് അവളുടെ മുന്നിലെത്തി അവളുടെ ആ ടൈറ്റ് ടി-ഷർട്ട് ഒരൊറ്റ വലിക്ക് മേലേക്ക് ഊരിയെടുത്തു. പക്ഷേ ആ ടി-ഷർട്ട് മാറിയതും കണ്ട കാഴ്ച അവരെ തരിച്ചുപോകുന്നതാക്കി. ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ വലിയ മുലകൾ രണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു കിടക്കുകയായിരുന്നു. വെറുതെയല്ല… ആരോ മണിക്കൂറുകളോളം ആ മുലകളിൽ ക്രൂരമായി ഉടച്ചതും കടിച്ചു പറിച്ചതുമായ പാടുകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുലക്കണ്ണുകൾ പോലും വിങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.”
പണിക്കർ ഒന്ന് നിർത്തി നിരഞ്ജനെ നോക്കി.
“അവർ രണ്ടുപേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. അവൾ ബസ്സിൽ കയറുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് മറ്റാരോ അവളെ വന്യമായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് അപ്പോൾ മനസ്സിലായി.”
“പക്ഷേ അതുകൊണ്ടും തീർന്നില്ല സാർ. കണ്ടക്ടർ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ ആ ചെറിയ സ്കർട്ട് താഴേക്ക് ഊരി മാറ്റിയപ്പോൾ അവർ കണ്ടത് അതിലും വലിയൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. അടിവസ്ത്രം ഒന്നും ധരിക്കാത്ത അവളുടെ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ രണ്ടും ചുവന്നു പഴുത്തു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ആ വെളുത്ത മാംസളമായ ചന്തികളിൽ ആരോ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു തല്ലിയതുപോലെ ചുവന്ന പാടുകൾ വരിവരിയായി കാണാമായിരുന്നു. ഒരു മാരകമായ ഭോഗം കഴിഞ്ഞ് വന്നവളെപ്പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ ശരീരം. പക്ഷേ സാർ… അപ്പോഴും അവൾ അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. തന്റെ ശരീരം ആർക്കോ വിട്ടുകൊടുത്തതിന്റെ ആ ലഹരിയിൽ അവൾ അവരെ അങ്ങോട്ട് വെല്ലുവിളിക്കുകയായിരുന്നു.”
നിരഞ്ജൻ തന്റെ താടിയിൽ ഒന്ന് തടവി.
“അതായത് പണിക്കർ… ആ ബസ്സിൽ വെച്ച് ആ രണ്ടുപേർ അവളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൾ മറ്റൊരു ക്രൂരമായ ലൈംഗിക വേഴ്ചയ്ക്ക് വിധേയയായിരുന്നു എന്നാണോ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?”
പണിക്കർ തലയാട്ടി.
“അതെ സാർ. ആ ചുവന്ന പാടുകൾ കണ്ട് ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും ആദ്യം ഒന്ന് ഭയന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ ആ ലഹരി പിടിച്ച കിടപ്പും, ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന ആണുങ്ങളുടെ പാല് മണവും അവരെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. തങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആരോ അവളെ ആസ്വദിച്ചതിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം പൂർത്തിയാക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.”
പണിക്കർ ഇത് വിവരിക്കുമ്പോൾ, ആ പഴയ ബസ്സിലെ ആ ‘കണ്ടക്ടർ’ നമ്മുടെ ശിവൻ തന്നെയാണോ എന്ന സംശയം നിരഞ്ജന്റെ ഉള്ളിൽ ബലപ്പെട്ടു.
:
”സാറേ… ആ ബസ്സിനുള്ളിൽ അന്ന് രാത്രി നടന്നത് മനുഷ്യത്വമില്ലാത്ത ക്രൂരതയായിരുന്നു. ആ ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും ആവേശത്തോടെ അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത ശരീരത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞുകയറി. പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുമ്പോൾ, ആ ബസ്സിനുള്ളിൽ ലയയുടെ നേർത്ത കരച്ചിലും ആണുങ്ങളുടെ വന്യമായ കിതപ്പും മാത്രം. പുലരുന്നത് വരെ അവർ അവളെ മാറി മാറി ഭോഗിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ അവയവത്തിലും അവർ തങ്ങളുടെ മുദ്രകൾ പതിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ രാവിലെ വെട്ടം വീണപ്പോൾ, അവളെ ആ വിജനമായ പറമ്പിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ ബസ്സുമായി കടന്നുകളഞ്ഞു.”