അവൻ തോക്ക് പുറത്തെടുത്തു. ഇരുട്ടിലേക്ക് അവൻ കാലെടുത്തു വെച്ചു.
അകത്ത് നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഒരു ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നു. ആരോ ശ്വാസമടക്കി
നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം.
“ഞാൻ എത്തി.”
ആദിയുടെ ശബ്ദം ആ വലിയ ഹാളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
മറുപടിയായി ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടു. അത് മുകളിൽ നിന്നായിരുന്നു.
ആദി മുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ, ഇരുട്ടിൽ ഒരു രൂപം നിന്നു.
“സ്വാഗതം ആദികേശവ്. നിന്റെ വേഗത എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.”
ആദി തോക്ക് ഉയർത്തി.
“നിന്റെ സമയം അവസാനിച്ചു.”
“അവസാനിപ്പിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ? അതോ നീയും ഈ വലയിൽ കുടുങ്ങുമോ?”
ആ രൂപം ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ആദി വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് ഓടി.
ഓരോ പടിയും കയറുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. പക്ഷേ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ ചുവടും ശ്രദ്ധയോടെ വെച്ചു.
മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ കണ്ടത് ഒരു വലിയ കണ്ണാടിയാണ്. അതിൽ രക്തം കൊണ്ട് എഴുതിയിരുന്നു.
‘തിരിഞ്ഞു നോക്കൂ.’
ആദി പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. പകരം, ഒരു ചെറിയ ബോംബ് ടിക് ടിക് എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ഇരിക്കുന്നു.
ആദി ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് ചാടി.
ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കെട്ടിടത്തിന്റെ ആ ഭാഗം തകർന്നു വീണു. പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ ആദി ശ്വാസം മുട്ടി.
അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. വസ്ത്രങ്ങളിലെ പൊടി തട്ടിക്കളഞ്ഞു.
അവൻ ചിരിച്ചു. ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
“നല്ല ശ്രമം. പക്ഷേ ഇത് മതിയാവില്ല.”
അവൻ താഴേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ വ്യക്തത ഉണ്ടായിരുന്നു. കൊലയാളി വെറുമൊരു ക്രിമിനൽ അല്ല. അയാൾക്ക് ആദിയെക്കുറിച്ച് എല്ലാം അറിയാം.
കാറിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അവൻ ശിവന്യയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു.
“ശിവന്യ… നീ ആരാണ്?”
അവൻ ഫോണെടുത്ത് അവളുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.
“ഹലോ, ശിവന്യ?”
“ഈ സമയത്ത് ഡിസിപി സാർ എന്നെ വിളിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പരിഹാസമുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ എവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ?”
“എന്റെ വീട്ടിൽ, അടുത്ത വാർത്താ റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുന്നു. എന്തേ, എന്തെങ്കിലും പുതിയ സൂചന കിട്ടിയോ?”
“കിട്ടി. പക്ഷേ അത് നിന്നോട് പങ്കുവെക്കണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.”
“എനിക്ക് സത്യം അറിയാൻ താല്പര്യമുണ്ട്, സാർ. പ്രത്യേകിച്ച്, ആ കൊലയാളി നിങ്ങളെ വെല്ലുവിളിച്ച രീതി.”
“നീ എന്താണ് എന്നെക്കുറിച്ച് വിചാരിക്കുന്നത് ശിവന്യ?”
“നിങ്ങൾ ഒരു മിസ്റ്ററി ആണ്, ഡിസിപി. 27 വയസ്സിൽ ഈ പദവിയിൽ എത്തിയത് വെറുതെയായല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. അത് പുറത്തുവരാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു അഗ്നി പോലെയാണ്.”
ആദി ഒന്ന് നിശബ്ദനായി.
“നിന്റെ നിരീക്ഷണം ശരിയാണ്. പക്ഷേ ആ അഗ്നി ആരെ ദഹിപ്പിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.”
“ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.”
ഫോൺ വെച്ച ആദി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവൻ കൊച്ചി നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിലേക്ക് വീണ്ടും ഇറങ്ങി.
ഇനി അന്വേഷണം കേവലം തെളിവുകളിൽ ഒതുങ്ങില്ല. ഇത് മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഒരു യുദ്ധമാണ്.
അവൻ തന്റെ ഡയറി തുറന്നു. അതിൽ ഒരു പേര് എഴുതിയിരുന്നു.
‘നരേഷ്’.
നരേഷിന്റെ മരണം വെറുമൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു. ഇതിനു പിന്നിൽ വലിയൊരു ശൃംഖലയുണ്ട്. ആ ശൃംഖലയുടെ ഓരോ കണ്ണിയും പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ, സത്യം പുറത്തുവരും.
ആദി കാർ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു. റോഡിലെ
തെരുവുവിളക്കുകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് നിഴലുകൾ തീർത്തു.
“നീ വിചാരിക്കുന്നത് ഞാൻ നിന്റെ കൈപ്പാവയാണെന്നാണോ? ഞാൻ നിന്നെ വേട്ടയാടും. നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും.”
അവൻ തന്റെ ഫോണിൽ ഒരു ലൊക്കേഷൻ മാപ്പ് തുറന്നു. കൊച്ചിയിലെ ചില പ്രത്യേക പോയിന്റുകൾ അവൻ മാർക്ക് ചെയ്തിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ പോയിന്റ്: പഴയ തുറമുഖം.
രണ്ടാമത്തെ പോയിന്റ്: ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലെ ഒരു പഴയ ഗോഡൗൺ.
മൂന്നാമത്തെ പോയിന്റ്: മറടയിലെ ഒരു വിജനമായ കെട്ടിടം.
ഇവ മൂന്നും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധമുണ്ട്. ആ ബന്ധം കണ്ടെത്തിയാൽ കൊലയാളിയുടെ അഡ്രസ്സ് ലഭിക്കും.