“അനുസരിക്കാം സാർ. എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്നത് എന്തും ഞാൻ അനുസരിക്കാം..”
“എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ പണി വൃത്തിയായി ചെയ്തു താ. ബാക്കി ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിക്കെട്ടെ എന്നിട്ട് പറയാം.”
ശ്യാമ സുധിയുടെ കാലിൽ നന്നായി തടവികൊടുത്തു.. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇനി എന്താ സാർ വേണ്ടത്. ?”
“ഇനി പോയി ആ കൈയും മുഖവും നന്നായി ഒന്ന് കഴുകി വാ. എന്നിട്ട് പറയാം..”
ശ്യാമ പോയി കൈയും മുഖവും കഴുകിയിട്ട് വന്നു. സുധി പറഞ്ഞു.
” ശ്യാമ എന്നെ സാർ എന്നൊന്നും വിളിക്കേണ്ട.. ശ്യാമ ഇതുവരെ എന്നെ ഒന്നും വിളിച്ചിട്ടും ഇല്ല. ശ്യാമ എന്നെ സുധിയേട്ടാ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. ഒന്ന് വിളിച്ചേ സുധിയേട്ടാ എന്ന്. ഞാൻ ഒന്ന് കേൾക്കെട്ടെ.”
ശ്യാമയ്ക്ക് എന്തോ പോലെ ആയി. തന്റെ ഭർത്താവിനെ ശ്യാമ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്. ശ്യാമ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
“സുധിയേട്ടാ..”
“പോരാ പോരാ.. ഒച്ചയില്ല. കുറച്ചു കൂടെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കണം. ”
ശ്യാമ കുറച്ചു ഉച്ചത്തിൽ തന്നെ വിളിച്ചു.
“സുധിയേട്ടാ.”
ശ്യാമ അങ്ങനെ വിളിച്ചു വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
സുധി പറഞ്ഞു.
“ശ്യാമയ്ക്ക് അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ അമ്മ മാത്രം എന്നെ വിളിച്ചിരുന്ന ഒരു പേര് ഉണ്ട്. ‘അപ്പു ‘ ശ്യാമ എന്നെ ‘അപ്പുഏട്ടൻ ‘ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി. വിളിച്ചേ അങ്ങനെ.”
“അപ്പു ഏട്ടൻ” ശ്യാമ വീണ്ടും പതുക്കെ വിളിച്ചു.
“ശ്യാമേ ഇത് ശരിയാവില്ല. ഇത് ശരിയായില്ലെങ്കിൽ ഇനിയുള്ളത് എങ്ങനെ ശരിയാകും. ”
“ഞാൻ വിളിച്ചോളാം അപ്പുഏട്ടാ.” ശ്യാമ കുറച്ചു ഉച്ചത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു.
സുധി ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇനി പഴയ എന്തെങ്കിലും കാര്യം ആലോചിച്ചെന്നു പറഞ്ഞു കരഞ്ഞാൽ പിന്നെ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു കരയേണ്ടി വരും.”
“ഇല്ല ഞാൻ കരയില്ല. ഞാൻ പോയിക്കോട്ടെ…? എനിക്ക് സ്കൂളിൽ പോകണം.. ”
“അവിടെ എന്റെ മുന്നിൽ ഈ കട്ടിലിൽ തന്നെ ഇരിക്കെടോ.. ഞാൻ ശരിക്കും ഒന്ന് ശ്യാമയെ കാണട്ടെ. എന്നിട്ട് ഇനിയും നമുക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടല്ലോ..?”
“അപ്പു ഏട്ടാ.. അത് ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോയി വന്നിട്ട് സംസാരിച്ചാൽ പോരെ. ഇല്ലെങ്കിൽ അയാൾ ഓരോന്ന് പറയും..”
“ആര്? എന്ത് പറയും..?”
ശ്യാമ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ച് ഇരുന്നു.
“പറ. ശ്യാമേ ആര് എന്ത് പറയും..”
“ഒന്നും ഇല്ല. അപ്പു ഏട്ടാ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം. അപ്പു ഏട്ടന് ഇനി എന്താ സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത് എന്ന് വെച്ചാൽ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.” ശ്യാമ അവിടെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“എന്റെ ശ്യാമേ.. നി ആദ്യം പറഞ്ഞു വന്ന കാര്യം പറ. എന്നിട്ട് ഈ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയാൽ മതി.”
സുധിയുടെ ശബ്ദം ഗൗരവം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ശ്യാമ സുധിയെ നോക്കി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
” അപ്പുഏട്ടാ അയാൾ പറയും ആ മേനേജർ സുന്ദരൻ സാർ…”
“സുന്ദരൻ സാറോ…? സുന്ദരൻ സാർ എന്ത് പറയും…”
“അത് അത്.. ഞാൻ ഞാൻ.. അപ്പു ഏട്ടന്റെ കൂടെ തഞ്ചത്തിന് നിന്നിട്ടാണ് വരുന്നതെന്ന്. അയാൾ ഒരു വൃത്തികെട്ടവൻ ആണ്..”
“തഞ്ചത്തിന് നിന്നിട്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ… എന്റെ കൂടെ കിടന്നിട്ട് ആണ് വരുന്നതെന്നോ..?”
ശ്യാമ കണ്ണുനിറച്ചു കൊണ്ട് മൂളി.
“മ്.”
സുധി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
” അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ. അതേ ഞാൻ അങ്ങനെ തഞ്ചത്തിന് നിന്നിട്ടാണ് വരുന്നത് എന്നും ഇനിയും അങ്ങനെ നിൽക്കും എന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്.”
ശ്യാമ കരഞ്ഞു.
“എനിക്ക് അങ്ങനെ പറയാൻ ഒന്നും കഴിയില്ല സാർ. അങ്ങനെ നിൽക്കാനും.”
“അങ്ങനെ നിൽക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നത് പിന്നത്തെ കാര്യം.. ഇപ്പോൾ അയാൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ കൃത്യമായി പറയണം. അതേ ഞാൻ സുധിയുടെ കൂടെ കിടന്നിട്ടാണ് വരുന്നത് എന്ന്. അതിന് സാറിന് എന്താ?… ”