നമുക്കിടയിൽ വേറെ ആരും വേണ്ട.”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞു ശ്യാമ വേഗം അമ്മയുടെ മരുന്ന് എടുത്തു കൊടുത്തു. പിന്നെ ഭക്ഷണം എടുക്കാൻ പോയി.
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അമ്മ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“മോള് ഇനി സ്കൂളിൽ പോകുന്നില്ലേ..?”
“ഇല്ല. ഇനി തിങ്കൾ മുതൽ പോകാം. ”
അപ്പോഴാണ് മാനേജർ സുന്ദരൻ വിളിച്ച കാര്യം ശ്യാമയ്ക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്.. ശ്യാമ വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തിരിച്ചു വിളിച്ചു.
“ഹലോ സാർ.. സാർ വിളിച്ചത് ഞാൻ കണ്ടില്ല. ഇപ്പോൾ ആണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്.. സാർ എന്തിനാ വിളിച്ചത്…?”
“ആ! ശ്യാമേ ഇന്ന് മുതലാളിമാർ സ്കൂളിൽ വന്നിരുന്നു. ശ്യാമയെ കുറച്ചു അന്വേഷിച്ചു. ഞാൻ ശ്യാമ അമ്മയേയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകേണ്ടത് കൊണ്ട് ലീവ് പറഞ്ഞിരുന്നു എന്നാ പറഞ്ഞത്. അല്ലാതെ സുധിയേയും കൊണ്ട് ഹോട്ടലിൽ ആണെന്ന് പറയാൻ പറ്റുമോ..?”
“അതിനെന്താ സാറെ സാർ അങ്ങനെ തന്നെ പറഞ്ഞോ.. എനിക്ക് പേടി ഇല്ല. പിന്നെ സാർ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ…”
“എനിക്ക് പേടിയൊന്നും ഇല്ല ശ്യാമേ. ഒരു പക്ഷെ നാളെ ഒരിക്കൽ ശ്യാമ എന്റെ ഭാര്യ ആയാൽ അന്നേരം അത് മോശം അല്ലെ. അതാ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..?”
“അത് അന്നേരം അല്ലേ സാറെ. അതിന് മുൻപ് എന്തെല്ലാം നടക്കാൻ ഇരിക്കുന്നു.. അപ്പോൾ വേറെ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ സാറെ ? ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചോട്ടെ..?”
“വെക്കല്ലേ.. തിങ്കൾ എങ്കിലും സ്കൂളിൽ വരുമോ..?”
“നോക്കട്ടെ സാറെ.. അദ്ദേഹം അനുവദിച്ചാൽ വരാം.. എങ്ങനെ എങ്കിലും പത്തൊൻപത് ലക്ഷം രൂപ വേണ്ട എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ട് പറയിക്കേണ്ടേ?.. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറയുന്നത് എല്ലാം കേൾക്കേണ്ടേ.. സാർ പറഞ്ഞ പോലെ തഞ്ചത്തിന് നിന്ന് അത് നടക്കുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ.?”
ശ്യാമ ദേഷ്യത്തോടെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചിട്ട് ബാത്റൂമിൽ പോയി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
അങ്ങനെ രണ്ടു ദിവസം കടന്നു പോയി സുധി ശ്യാമയെ വിളിച്ചതേ ഇല്ല. ശ്യാമ എത്ര വട്ടം വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കിട്ടിയുമില്ല. ശ്യാമയ്ക്ക് ആകെ എന്തോ പോലെ ആയി. ഒന്ന് വിളിച്ചു സംസാരിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. സുഖമാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു.
തിങ്കളാഴ്ച ശ്യാമ സ്കൂളിൽ പോയത് സുധിയുടെ സ്കൂട്ടർ എടുത്തു തന്നെയാണ്. താൻ ഇല്ലാത്ത സമയം ആരെങ്കിലും വന്നു സുധിയുടെ സ്കൂട്ടർ എടുത്തു കൊണ്ട് പോയാലോ എന്ന പേടി ആയിരുന്നു ശ്യാമയ്ക്ക്.
ശ്യാമ സ്കൂളിൽ എത്തി തന്റെ കേബിനിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്യൂൺ വന്നു പറഞ്ഞു.
“മേഡത്തെ മാനേജർ സാർ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടന്ന് പോയി കാണാൻ പറഞ്ഞു.”
ശ്യാമ പേടിയോടെ എങ്കിലും പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മാനേജർ സുന്ദരനെ കാണാൻ പോയി. അപ്പു ഏട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എതിരെ നിക്കുന്ന ആളെ ചിരിയോടെ നേരിടണം. എന്ന്. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവർക്ക് പേടി തോന്നും. തോറ്റു പോയാലും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നേരിടണം.
ശ്യാമ മാനേജർ സുന്ദരന്റെ കേബിനിൽ വന്നു. അകത്തു കയറിയ ഉടനെ ശ്യാമ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“സാർ എന്നെ വിളിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു
എന്താണ് സാർ കാര്യം..?”
“ശ്യാമയ്ക്ക് സുഖമാണോ…?” മാനേജർ സുന്ദരൻ സാർ ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് സുഖമാണ് സാർ. സാർ അത് അറിയാൻ ആണോ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചത്..? ”
മാനേജർ സുന്ദരൻ സാർ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
“ഒരിക്കലും അല്ല. ശ്യാമ ഇരിക്ക്. എനിക്ക് കുറച്ചു സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്.”
“ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യം ആണോ സാർ..? അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇത്തിരി തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.”
“ശ്യാമ ആദ്യം ഇരിക്ക്. എന്നിട്ട് പറയാം.”
“വേണ്ട സാർ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളാം. സാറിന് പറയാൻ ഉള്ളത് എന്താണ് എങ്കിലും പറഞ്ഞാട്ടെ. ”