“എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി. ഇവിടുത്തെ സാർ തന്നെ. ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ്. ”
ശ്യാമ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.
” എന്റെ എന്റെ ഭർത്താവോ..? ”
“ഈ ചേച്ചിയെന്താ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്. ചേച്ചിയുടെ കിളി പോയോ..? എന്റെ ചേച്ചി ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് തന്നെ. ഞാൻ അല്ലേ അന്ന് നിങ്ങളെ രണ്ടാളെയും ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നു വിട്ടത്. ഒരു ദിവസം ഇവിടെ നിന്ന്
കൂട്ടി പോകുകയും ചെയ്തല്ലോ..? എന്നിട്ടും ചേച്ചി എന്താണ് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്കുന്നത്..?”
അപ്പു ഏട്ടന്റെ കാര്യം തന്നെ യാണ് ഇയാൾ പറയുന്നത് എന്ന് ശ്യാമയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ശ്യാമ ചോദിച്ചു.
“അപ്പു ഏട്ടനെ നിങ്ങൾ എവിടുന്നാ കണ്ടത്..? ”
“അത് നല്ല ചോദ്യം.. ഞാൻ ഒരാളെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയത് ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് സാറിനെ കണ്ടത്. സാറിന്റെ കൂടെ ഒരു പെണ്ണിനേയും കണ്ടല്ലോ..? ആരാ ചേച്ചി അത്..?”
“എനിക്ക് അറിയില്ല. വല്ല കൂട്ടുകാരും ആയിരിക്കും. ആളെ ഞാൻ കാണാതെ ആരാണെന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും..’
“ആ അതും ശരിയാ. സാറിന്റെ കാലിലെ കെട്ട് അഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ വേറെ ഒരു കെട്ട് ഉണ്ട് കാലിന് കെട്ടിയിട്ട്. അന്ന് വെളുത്ത തൂണി കൊണ്ടാണ് എങ്കിൽ ഇന്ന് ബ്രൗൺ കളർ ആണെന്നെ ഉള്ളൂ..”
“അതേ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എന്തിനാ വന്നത് അത് പറഞ്ഞേ…?”
ശ്യാമയ്ക്ക് ചെറുതായി ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി. തന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ഏതോ ഒരു പെണ്ണിന്റെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. ശ്യാമ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു.
“എന്റെ ചേച്ചി. ചേച്ചി ഇത് കാണുന്നില്ലേ..? ഇരുപത്തിയഞ്ചു കിലോ ആണ് ഭാരം. ഒരു ചാക്ക് അരി. അരിക്കൊക്കെ ഇപ്പോൾ എന്താ വില. വേറെയും കുറേ സാധനങ്ങൾ സാർ വാങ്ങി തന്നു വിട്ടതാ എന്നെ. സാറിന് വേറെ എവിടെയോ പോകാൻ ഉണ്ട് വരുമ്പോൾ വൈകും അതുകൊണ്ടാ എന്റെ കൈയിൽ തന്നു വിടുന്നത്. എന്നാ സാർ പറഞ്ഞത്. ചേച്ചി വേഗം ഒന്ന് വന്നേ..”
ശ്യാമ അവിടെ കൊണ്ട് വെച്ച ചാക്കിൽ നോക്കി. പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാളുടെ പിറകെ ഇറങ്ങി നടന്നു ഓട്ടോയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
ഓട്ടോയിൽ കുറേ പച്ചക്കറികളും പലചരക്കു സാധനങ്ങളും, പിന്നേയും പിന്നേയും എന്തൊക്കെയോ സാധനങ്ങൾ ഓരോ വലിയ കവറുകളിലായി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
“എന്റെ ചേച്ചി ഇതൊക്കെ എടുത്തു ഒന്ന് രണ്ടു തവണ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഞാൻ നടക്കണ്ടേ..? അതുകൊണ്ടാ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചത്. ഇതൊക്കെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വന്നു തരണം എന്നാ സാർ പറഞ്ഞത്.”
അയാൾ ഒന്ന് രണ്ട് കവറുകൾ എടുത്തു ശ്യാമയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. ബാക്കിയുള്ളത് അയാളും എടുത്തു വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. എല്ലാം വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വെച്ചിട്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചി സാറിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്കണേ സാധനം മുഴുവൻ കിട്ടിയെന്ന്. എന്നാ ഞാൻ പോട്ടെ ചേച്ചി.”
“കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വേണോ..?”
“ഒന്നും വേണ്ട ചേച്ചി കുടിക്കാൻ ഉള്ളത് കൂടെ സാർ എനിക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ഇങ്ങനെ ഒരു സാറിനെ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് ആയി കിട്ടിയത് ചേച്ചിയുടെ ഭാഗ്യം ആണ്. ഇന്നാ സാറിനെ ശരിക്കും മനസ്സിൽ ആയത്. ആൾ വെറും ഒരു പാവം ആണ്. മുൻ ശുണ്ടിയും കോപവും എല്ലാം മുഖം മൂടി മാത്രം ആണ്.”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞു അയാൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി. ശ്യാമ ഓടി ചെന്ന് ഫോൺ എടുത്തു സുധിയെ വിളിച്ചു. പലവട്ടം ശ്രമിച്ചു നോക്കി . വീണ്ടും പഴയ പല്ലവി തന്നെ. ശ്യാമ ദേഷ്യം പിടിച്ചു ഫോൺ കിടക്കയിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. കിടക്കയിൽ കിടന്നു കരഞ്ഞു.
പിന്നെയും ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
ഒരു ദിവസം ശ്യാമ സുധിയുടെ സ്കൂട്ടർ എടുത്തു പോകുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറയെ അവളുടെ അപ്പു ഏട്ടൻ ആയിരുന്നു. ഒന്ന് വിളിക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത ദേഷ്യം. കാണാത്തത്തിൽ ഉള്ള നിരാശ. എന്തായി എന്ന് അറിയാത്തത്തിൽ ഉള്ള ആകുലത. ആ പെണ്ണ് സുചിത്ര ആരാണെന്ന് അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംഷ. ഒക്കെ നിറഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു.