സിന്ദൂരരേഖ – 28 4അടിപൊളി  

നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് മെല്ലെ ജനലിന്റെ ഡോർ പയ്യെ തുറന്നു കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അത് കണ്ട് തെള്ളി പോയി. അകത്തു അഞ്‌ജലി ടീച്ചർ ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നു ഒപ്പം മന്ത്രി വിശ്വനാഥൻ സാറും. അഞ്‌ജലി ജനൽ ഉള്ള സൈഡിലേക്ക് ആണ് ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് അത് കൊണ്ട് ടീച്ചറുടെ നഗ്നത നല്ല വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അവരുടെ തുടയുടെ മുകളിൽ കൂടി എന്തോ ഒരു ദ്രാവകം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നുണ്ട്. പൊതുവെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ സെക്സ് കാര്യങ്ങൾ പറയാർ ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ അവൾ മാറി ഇരിക്കുമായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ പലപ്പോഴും കൂട്ടുകാരികൾ പോൺ വിഡിയോകൾ പരസ്പരം ഷെയർ ചെയ്യുമ്പോൾ അവളോടും വേണോ എന്ന് ചോദിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അന്നെല്ലാം അവൾക്ക് അതിൽ തീരെ താല്പര്യം തോന്നിയിരുന്നില്ല. ഇന്ന് കണ്മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു വിങ്ങൽ. കണ്ണുകൾ മെല്ലെ ദൃഷ്ടി മാറ്റി അവൾ തിരിച്ചു പോയാലോ എന്ന് കരുതി. എന്നാൽ എന്തോ ഒന്ന് അവളെ അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തും പോലെ തോന്നി. അവൾക്ക് എന്തോ ഒന്ന് കാണാൻ വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം അവൾ വീണ്ടും ജനലിൽ കൂടി എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി. വിശ്വനാഥന്റെ അരയിൽ തളർന്നു തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന ആ പൗരുഷത്തെ അവൾ കുറച്ചു നേരം നോക്കി കണ്ടു എന്നിട്ട് അവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു ഫോട്ടോകൾ പകർത്താൻ ആയി തുടങ്ങി. സത്യത്തിൽ സെക്സിനു ജീവിതത്തിൽ അത്രയും താല്പര്യം അവൾക്ക് അതുവരെ തോന്നിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. ടീച്ചർ അപ്പോൾ വൈശാഖൻ സാറിനെ നന്നായി തേച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിൽ ആയി. വെറുതെ അല്ല ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിട്ടും കൂട്ടിനു പോലും ആരും വേണ്ട എന്ന് കരുതി വിളിക്കാതെ ഇരുന്നത്. രണ്ട് നഗ്നശരീരങ്ങൾ അങ്ങനെ കണ്ടു നിന്നത് കൊണ്ട് ആകാം അവളുടെ മേൽ ചുണ്ടിനു മുകളിൽ ആയി വിയർപ്പിന്റെ കണങ്ങൾ മെല്ലെ പൊടിഞ്ഞു വന്നു. അവളുടെ കൈകളും ശരീരവും എല്ലാം വല്ലാതെ വിറയൽ പിടിച്ചു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവൾ അവരെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. തിരിച്ചു പോയാലോ എന്ന് കരുതി

അവൾ മനസ്സില്ല മനസോടെ പയ്യെ പിറകിലേക്ക് നടന്നു. കുറച്ചു മുൻപേ വന്നിരുന്നു എങ്കിൽ അവർ ചെയ്യുന്നത് എല്ലാം കാണാമായിരുന്നു. താമസിച്ചു വന്നതിൽ അവൾക്ക് വല്ലാതെ നിരാശ തോന്നി. മെല്ലെ അവൾ ഇടിവെട്ട് ഏറ്റ പോലെ ആണ് ഉമ്മയായ അൻഷിദയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്.

അൻഷിത :എന്താ മോളെ..

പെട്ടന്ന് അവൾക് സല കാല ബോധം തിരിച്ചു വന്നു.

റെനീഷ :അ അത് ഒന്നുമില്ല ഉമ്മാ നമുക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ട പോകാം… വാ

അൻഷിദ :പോകാം എന്നോ… എങ്ങോട്ട്? അപ്പോൾ ടീച്ചർ അവരെ കണ്ടില്ലേ…

റെനീഷ :ഇല്ല ഉമ്മാ അവര് ഉറങ്ങി കാണും.. നമ്മൾ വെറുതെ വിളിച്ചു ഉണർത്തേണ്ട..

അൻഷിത :അതെന്ത് ഉറക്കം.. അങ്ങനെ എങ്കിൽ ഒന്ന് കാണണമല്ലോ….!

റെനീഷ:ഉമ്മ ഇവിടെ പോകുന്നു..

അൻഷിത :പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക്…

റെനീഷ :ഉമ്മ അങ്ങോട്ട് എങ്ങും പോകേണ്ട….

അൻഷിത :നിനക്ക് ഇതെന്താ പിരാന്ത് പിടിച്ചോ..

റെനീഷ :അ പിരാന്ത് ആണ് അവിടെ നടക്കുന്നത് ഒന്നും ഇപ്പോൾ ഉമ്മ കണേണ്ട അത്ര തന്നെ…

അൻഷിത :എന്ത് നടക്കുന്നത്!? എന്ത് കണേണ്ട എന്ന്….!

റെനീഷ :അത് ഉമ്മ…. ടീച്ചർ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഒരു സ്ത്രീ അല്ല…

അൻഷിത :പിന്നെ…

റെനീഷ :അകത്തു ഒരാളുടെ കൂടെ കാണേണ്ടാത്ത രീതിയിൽ ഞാൻ ടീച്ചറെ കണ്ടു…

അൻഷിത :എന്റെ റബ്ബേ ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞാൽ അടിച്ചു ചെവിട് പൊട്ടിക്കും ഞാൻ..

റെനീഷ : ഉമ്മ ഞാൻ എന്റെ ഈ രണ്ട് കണ്ണ് കൊണ്ടും കണ്ടത് ആണ്, മന്ത്രി വിശ്വനാഥൻ സാർ ആണ് ടീച്ചറുടെ കൂടെ ബെഡിൽ കിടക്കുന്നത്…

അൻഷിത :സത്യം ആണോ മോളെ…?

റെനീഷ :അതെ ഉമ്മ… സത്യം ആണ്. ഞാൻ കണ്ടത് ആണ്. ഓർക്കു രണ്ടാൾക്കും തുണി ഒന്നുമില്ല…

അൻഷിത :ചീ ഇവർ ഇങ്ങനത്തെ സ്ത്രീ ആണോ ഭർത്താവ് മോളും വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ആളെ വിളിച്ചു വീട്ടിൽ കയറ്റാൻ ഇവർക്ക് നാണമില്ലേ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *