“…ആരാടാ വിളിച്ചത്…” അമ്മയുടെ മടിയിൽ നേരെ കിടന്നുകൊണ്ട് അമ്മയെ നോക്കിയപ്പോ കക്ഷി ഇച്ചിരി കലിപ്പിലാണ്.
“… ങേ… ആരുമില്ല. എനിക്ക് വിശക്കുന്നു അമ്മ വല്ലതും വിളമ്പിയെ നമുക്ക് കഴിക്കാം…” വിഷയം മാറ്റാൻവേണ്ടി ചെയ്തതാ.
“… അവിടെ കിടക്കട. നിന്റെ പ്രായം കഴിഞ്ഞ ഞാനും വന്നത് മര്യതിക്ക് സത്യം പറഞ്ഞോ…” അമ്മയുടെ മടിയിൽ നിന്നും എഴുനേൽക്കാൻ ശ്രെമിച്ച എന്നെ പിന്നെയും അവിടെ തന്നെ പിടിച്ച് കിടത്തി.
“… അത് കോളേജിലെ എന്റെ ജൂനിയർ കൊച്ച. എന്നെ വലിയ ഇഷ്ട്ട എനിക്ക് അവളെയും…” ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ അമ്മയെ നോക്കി ഞാൻ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
“…എടാ ആണുങ്ങൾ ആയാൽ ആര് ചോദിച്ചാലും ഇതാണ് ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണ് എന്ന് ചങ്കുറപ്പോടെ പറയാൻ കഴിയണം. ഇത് ഒരുമാതിരി. അതൊക്കെ നീ നിന്റെ അച്ഛനെ കണ്ട് പഠിക്കണം…” ഒരു സൈഡിൽ കൂടി എന്നെ അടിച്ചമർത്തി മറു സൈഡിൽ കൂടി അച്ഛനെ പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.
“…ഓ ഞാൻ മറന്നു സഖാവ് കൃഷ്ണനും ജാനകിയും പഴയ പ്രണയജോടികൾ ആയിരുന്നല്ലോ…” അമ്മയുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കികൊണ്ട് ഞാൻ പുന്നാരിച്ചു.
“… പോടാ അവിടെന്ന്…” കലിപ്പ് മൂഡ് ആയിരുന്ന അമ്മക്ക് നാണം വന്നു ആ കവിളൊക്കെ ചുവന്നു തുടുത്തു.
“… എവിടെ ആ കൊച്ചിന്റെ ഫോട്ടോ ഒന്നും നിന്റെ കൈൽ ഇല്ലേ…”
“… ഉണ്ടല്ലോ…” ഗാലറിയിൽ നിന്നും ഞാനും തനുവും നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോസ് അമ്മക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.
“… ഈ കൊച്ച് കൊള്ളാലോട. നിനക്ക് നന്നായി ചേരും…”ഫോട്ടോ സൂം ഒക്കെ ചെയ്ത് നോക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു.
“… അതൊക്കെ ശെരിയ. പക്ഷെ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ തമ്മിൽ ചേരുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. അവളുടെ വീട്ടുകാർ ഒക്കെ വിദേശത്തൊക്കെയായി നല്ല പണക്കര നമ്മളോ…” മടിയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് അമ്മയുടെ അടുത്തായി ഇരുന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“… മോനെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീടോ പട്ടുമെത്തയോ വേണ്ട ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കാൻ കഴുയുന്ന രണ്ട് ഹൃദയം ഉണ്ടായാൽ മതി…” അമ്മ എന്നെ ആശ്വാസിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതാ.
“…വിപ്ലവസിംഹത്തിന്റെ ഭാര്യ അല്ലെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലെ അത്ഭുതം ഉള്ളു…”
“… പോടാ അവിടെന്ന്. ചുമ്മാ ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൂട്ടാതെ വന്നേ നീ. ഞാൻ കഴിക്കാൻ ചോർ എടുക്കാം…” അമ്മ അതുംപറഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി കൂടെ ഞാനും.
“…helo… ഏട്ടൻ എന്നാ ചെയ്യാ…” ഒരുദിവസം എന്നത്തെയുംപോലെ രാത്രി തനു വിളിച്ചു.
“…എന്താ മോളെ പതിവില്ലാതെ ഒരു സ്നേഹം ഒക്കെ…”
“…ഏയ്യ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.ചുമ്മാ ഇരുന്നപ്പോ ഏട്ടനെ വിളിക്കാൻ തോന്നി…”
“… വെറുതെ കിടന്ന് ഉരുളാതെ മോളെ. നീ വിളിച്ച കാര്യം പറയ്…”
“…അതെ നാളെ ഏതാ ദിവസം എന്ന് അറിയോ…”
“… നാളെ വെള്ളിയാഴ്ച…”
“… അതല്ല നാളത്തെ ദിവസത്തെ പ്രേത്യേക അറിയോന്ന്…”
“… നാളെ ഇപ്പൊ എന്താ പ്രേത്യേകത ഗാന്ധി ജയന്തി അല്ല ശ്രീകൃഷ്ണ ജയന്തി അല്ല പിന്നെ എന്താ പ്രേത്യേകതാ…” ഓരോ വിശേഷ ദിവസവും ചിന്തിച്ചെടുത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“… അതൊന്നും അല്ല. നല്ലപോലെ ആലോചിച്ചു നോക്ക്…” ആകാംഷയോടെ തനു ചോദിച്ചു.
“… വേറെ… ആഹ് നാളെ ബന്ദ് വല്ലതും ആണോ…”
“… ബന്ദ് അല്ല കുന്ത്😡…” ദേഷ്യത്തോടെ തനു ഫോൺ കട്ട് ആക്കിയതും തേജസിന്റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“…അല്ലെങ്കിലും എല്ലാ ആണുങ്ങളയും ഇങ്ങനെയാ നമ്മളുടെ കാര്യം ഒന്നും അവർക്ക് അറിയണ്ടല്ലോ… “ഫോൺ കട്ട് ആക്കി ദേഷ്യത്തോടെ തനു റൂമിലെ തന്റെ ഓരോ ഡ്രസ്സ് അടുക്കി വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.