“…ഏട്ടൻ എന്താ ഞാൻ വിളിച്ചാൽ ഫോൺ എടുക്കാത്തെ. എന്താ എന്നിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നെ…” തേജസിന് ഒന്നും പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“… ഒരു പെണ്ണായാ ഞാൻ ആദ്യം ചേട്ടനെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തത് കൊണ്ടാണോ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു വിലയില്ലാത്തവളായി കണ്ട് അവോയ്ഡ് ചെയ്യുന്നത് 🥺…”
“…ദേവു ഈ റിലേഷൻ വർക്ഔട് ആവും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല…”
“… അതെന്താ വർക്ക്ഔട്ട് ആവാത്തെ. ചേട്ടന് എന്നോട് അങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ട്ടം തോന്നിയിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രം പറയരുത് ഞാൻ ആ കണ്ണിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട് എന്നോടുള്ള പ്രണയം…” വളരെ വിഷമത്തോടെ ദേവു ചോദിചിട്ടും തേജസ് മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“… എത്ര നാളായി ഞാൻ ഏട്ടന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നു. വീട്ടിൽ എന്നെ കെട്ടിച്ചു വിടാൻ നോക്കാണ്. എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല…” ദൈനീയ അവസ്ഥയിൽ ദേവു പറഞ്ഞു.
“… നിനക്ക് നല്ലത് എന്ന് തോന്നുന്നത് ചെയ്തോ…”
“… എന്ന് വച്ചാൽ…” മനസ്സിലാവാതെ ദേവു ചോദിച്ചു.
“… വീട്ടുകാർ നിനക്ക് നല്ലത് മാത്രമേ ചെയ്യൂ. അവർ പറയുന്ന നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടമുള്ള പയ്യനെ നീ കെട്ടിക്കോ…”
അത് കേട്ടതും ദേവു ഓടിവന്ന് തേജസിന്റെ കവിളിൽ ഒന്ന് കൊടുത്തു. ശേഷം അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കുത്തിന് പിടിച്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
“… ഞാൻ നിങ്ങളെ എന്ത് മാത്രം സ്നേഹിച്ചെന്നോ… എത്രമാത്രം വിശ്വസിച്ചെന്നോ… എന്നിട്ടും നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാവുന്നില്ലേ…” ദേവു വിതുമ്പി.
“…നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ട്ടാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ അത് മറയ്ക്കുന്നെങ്കിൽ അതിനൊരു കാരണം കാണും. അത് എന്താന്ന് പറ… പറ… പറ…” ദേവു കരഞ്ഞു തളർന്നു എന്നിട്ടും അവളെ ഒന്ന് അശ്വസിപ്പിക്കാനോ ചേർത്ത് പിടിക്കാനോ ആവാതെ ശീലപോലെ അങ്ങനെ നിന്നു.
ഇനി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ലെന്ന് മനസിലായിത്തോടെ. തകർന്ന മനസുമായി ദേവു അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി.
“…ദേവു ഈ രാത്രി ഒറ്റക്ക് പോണ്ട ഞാൻ കൊണ്ട് ആക്കാം…”
“… ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആരും അല്ലല്ലോ പിന്നെ ഞാൻ ചത്താലും ജീവിച്ചാലും നിങ്ങൾക്ക് എന്താ ചേതം…”
തന്നിൽ നിന്നും നടന്നകലുന്ന ദേവുവിന്റെ പിന്നാലെ തേജസ് ഓടി. അവളെ ഒറ്റക്ക് വിടാൻ മനസ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ബസിൽ കയറി വീട് എത്തുവരെ കുറച്ചു ഡിസ്റ്റൻസിൽ തേജസ് അവളെ പിന്തുടർന്ന്.
ആഴ്ചകൾ കടന്നു പോയി അതിനു ശേഷം ദേവു തേജസിനെ വിളിക്കനോ കാണാനോ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ദേവു എന്നാ വികാരം അവനെ വേട്ടയാടികൊണ്ടിരുന്നു. ഇടക്ക് ഒരു ദിവസം ദേവൻ തേജസിനെ വിളിച്ച് അവന്റെ അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ മോനുമായി ദേവുവിന്റെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചെന്നും നിച്ഛയത്തിന് മുന്നിൽ തന്നെ തേജസ് ഉണ്ടാവണം എന്നും പറഞ്ഞു. ദേവുവിന്റെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചെന്ന് അറിഞ്ഞതും തേജസിന് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി.
“…ആശാനേ നാളെയല്ലേ ദേവു ചേച്ചിയുടെ നിച്ഛയം…” പണി ചെയ്തോണ്ടിരുന്ന ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.
“… നമുക്ക് നാളെ അങ്ങോട്ട് പോണ്ടേ…”
“… ഞാൻ ഇല്ലടാ…” എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല… ”
“… നമ്മുടെ ദേവു ചേച്ചിടെ നിച്ഛയം അല്ലെ. പോരാത്തതിന് ദേവേട്ടൻ ചെല്ലാൻ വിളിച്ചിട്ട് നമ്മൾ പോയില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെയാ…” അവസാനം കിച്ചു പറയുന്നതാ ശെരിയെന്നു തോന്നിയപ്പോ പോകാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോ എനിക്ക് പോകാൻ തോന്നിയില്ല മുറിയിൽ തന്നെ ചടഞ്ഞുകൂടി ഇരുന്നു. ദേവൻ ആണെങ്കിൽ നിർത്താതെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ കാൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തില്ല. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോ കിച്ചു വന്ന് എന്നെ നിർബന്ധിച്ച് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി. ദേവുവിന്റെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു നിച്ഛയം ഒരുപാട് ആളുകൾ ഒന്നും ഇല്ല രണ്ട് കൂട്ടരുടെയും ബന്ധുക്കളും കൂട്ടുകാരും മാത്രം. ഞങ്ങൾ എത്തിയപ്പോൾ ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു. ബൈക്കും പാർക്ക് ചെയ്ത് ദേവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കവേ ദേവൻ നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.