ഇതുവരെ താൻ നേരിട്ടുകാണാത്ത സാം ഫോണിൽ കൂടി പറയുന്നത് നതാഷ അതേപോലെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…
അവൾ തന്റെ വിരൽ പൂവിലേക്ക് കയറ്റിയപ്പോൾ അവിടെ നനഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു… വളരെ കാലത്തിനു ശേഷം ആണ് ഇതെന്ന് അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു അനുഭവം…
“ആഹ്.. സാ. സാം…നീ എന്നെ എന്താ ചെയ്യുന്നേ….”
“നിന്നെ ഞാൻ സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ എത്തിക്കും നതാഷാ… ഇപ്പോൾ നിന്റെ കൈയിലെ രണ്ടു വിരലുകൾ പൂവിനകത്തേയ്ക്ക് കയറ്റൂ…നീ ഇതുവരെ കാണാത്ത എന്റെ ആയുധം നിന്റെ പൂവിൽ കയറി ഇറങ്ങുന്നതിനെ പറ്റി ആലോചിക്കൂ….ആഹ്ഹ്ഹ്… നാതാഷാ…ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്റെ പൂവിൽ എന്റെ ആയുധം ചലിപ്പിക്കുകയാണ്…”
അവന്റെ സംസാരം അവളെ കൂടുതൽ പരവേശ ആക്കി….ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചു….
“സാം… ആഹ്.. ആഹ്.. എനിക്ക്… വരാറായി…സാം…ആഹ്.. സാം..പ്ളീസ്….”
നതാഷയുടെ വിറയൽ കൂടി വന്നു. സാമിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വശ്യത അവളെ ഒരു മാന്ത്രിക ലോകത്തെത്തിച്ചു. മാത്യുവിനോടുള്ള പ്രതികാരവും സാമിനോടുള്ള തൃഷ്ണയും ചേർന്ന് അവളിൽ ഒരു വലിയ പ്രളയം സൃഷ്ടിച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ കിടന്ന്
സ്വയം ഭോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. രതിമൂർച്ഛയുടെ ആ അന്തിമ നിമിഷത്തിലേക്ക്, പ്രകാശത്തിന്റെ ആ ഉച്ചിയിലേക്ക് അവൾ എത്താറായ നിമിഷം…
“ആഹ്.. സാം…നീ… നീയെന്താ…ഒന്നും…. പറയാതെ…… അആഹ്.. സാം….”
പെട്ടെന്ന്, മറുപുറത്ത് ഫോൺ നിശബ്ദമായി. സാം കോൾ കട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
നതാഷ ഞെട്ടിപ്പോയി. കൊടുമുടിയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണതുപോലെ അവൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
അപൂർണ്ണമായ ആ നിമിഷം അവളെ കൂടുതൽ പരവശയാക്കി. അവൾ ആ സോഫയിൽ നിന്നും നിരങ്ങി മുട്ടുകാലിൽ തറയിൽ ഇരുന്നുപോയി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു സന്ദേശം മിന്നി. സാമിന്റേതായിരുന്നു അത്:
”അയാളുടെ ആ തണുത്ത മരവിപ്പിൽ നീ നീറുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് നതാഷാ. നിന്റെ ശരീരം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ചൂട് നൽകാൻ ആ സർജന്റെ വിരലുകൾക്കോ ലിംഗത്തിനോ കഴിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ… ഞാൻ നിനക്കായി പൂത്തുനിൽക്കുകയാണ്. ഇത്രയേറെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും നിനക്ക് കിട്ടാത്ത ആ സ്വർഗ്ഗം എന്റെ കൈകളിലുണ്ട്. നാളെ നിന്റെ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് ഞാൻ അത് നിനക്ക് നൽകും.”
നതാഷ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.
നാളെ… നാളെ തന്റെ ക്യാബിനിൽ സാം നേരിട്ട് വരുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ഭയത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
അവൾ സാമിന്റെ വശ്യവലയിൽ പൂർണ്ണമായും കുടുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ,നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും മാറി, വിജനമായ ഒരു മലഞ്ചെരിവിനോട് ചേർന്ന പഴയ വാടകവീട്ടിലായിരുന്നു സാമിന്റെ താമസം..
ഒറ്റത്തടി….
അയാൾ തന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും കുടുംബവീടും ഒക്കെ വിട്ട് അവിടെക്ക് വന്നിട്ട് വർഷങ്ങൾ ആവുന്നു…
35 വയസ്സിനോട് അടുത്ത പ്രായം. ജിമ്മിൽ പോയി രൂപപ്പെടുത്തിയ, ഉരുക്കുപോലെയുള്ള ഉറച്ച ശരീരം അവന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും പ്രകടമായിരുന്നു.
സാം ഒരു ചിത്രകാരനായിരുന്നു.
അവന്റെ വീട്ടിലെ ചുവരുകളിലുടനീളം പകുതി പൂർത്തിയായ വലിയ ഓയിൽ പെയിന്റിംഗുകൾ നിരന്നു കിടന്നു.
അതിലേറെയും സ്ത്രീരൂപങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള വശ്യതയെ കുറിക്കുന്നതായിരുന്നു.
മനുഷ്യരോട് അധികം അടുപ്പം കാണിക്കാത്ത പ്രകൃതം.
അവന്റെ ഏക സുഹൃത്ത് മുറ്റത്ത് ഇരിക്കുന്ന കറുത്ത റോയൽ എൻഫീൽഡ് ഹിമാലയൻ ബൈക്ക് മാത്രമാണ്.
ഒറ്റപ്പെട്ട യാത്രകളോടായിരുന്നു അവന് പ്രണയം.
പലപ്പോഴും ആ ഹിമാലയനിൽ അവൻ മലനിരകളിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമാകും.
ആ യാത്രകളിൽ നിന്നായിരുന്നു അവൻ തന്റെ കാൻവാസിനുള്ളിലെ നിറങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നത്.
അന്ന് രാവിലെ സാം തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ ഒരു പുതിയ ചിത്രത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. അത് നതാഷയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത മേനിയുടെ വടിവുകൾ ഓയിൽ പെയിന്റിലൂടെ അവൻ കാൻവാസിൽ പകർത്താൻ തുടങ്ങി.
ഇടയ്ക്ക് ബ്രഷ് മാറ്റി വെച്ച് അവൻ ആ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വിചിത്രമായ ചിരി ചിരിച്ചു.