അതിനടുത്ത് എയർപോർട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ സമയം ഒരുപാട് സ്റ്റുഡൻസ് യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനാൽ എനിക്ക് അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഏജൻസിയാണ് പറഞ്ഞത് ലണ്ടനിൽ ചെന്നിട്ട് അവിടുന്ന് ട്രെയിനിൽ പോകാം എന്ന്. ഞാൻ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ ഏകദേശം ഏഴെട്ടു മണിക്കൂർ യാത്ര അവിടെ.
അവിടേക്ക് പോകാനുള്ള ടിക്കറ്റും കാര്യങ്ങളും എല്ലാം തന്നെ ഏജൻസി ശരിയാക്കി തന്നിരുന്നു. അങ്ങനെ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ഒരു സ്ത്രീയും മൂന്ന് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയുമായി എൻറെ സീറ്റിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് നിന്നത്. സീറ്റ് നമ്പർ നോക്കി ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം ക്യാബിനിൽ ലഗേജ് വെച്ചിട്ട് എന്നോട് ഒന്ന് മാറി തരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവർക്കായി വഴിയൊരുക്കി. എനിക്ക് കണ്ണാടിയുടെ അടുത്തിരിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു ചെക്കൻ വിൻഡോ സീറ്റ് കൈക്കൽ ആക്കി. വിൻഡോ സീറ്റ് കിട്ടാത്തതിന്റെ വിഷമം ആ സ്ത്രീയിൽ ഞാൻ കണ്ടു.
പക്ഷേ കുട്ടികളോട് വാശി വെച്ച് സ്വയം നാണം കെടണ്ട എന്ന് കരുതി അവർ എനിക്ക് അടുത്തുള്ള സീറ്റിലിരുന്ന.
എയർഹോസ്റ്റേഴ്സ് വന്ന് കുഞ്ഞിന് എക്സ്ട്രാ ബെൽറ്റ് ഒക്കെ നൽകി അവരുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവിടെ നിന്നും പോയി. കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞതും ഫ്ലൈറ്റ് എടുത്തു കഴിഞ്ഞു. ഫ്ലൈറ്റ് മുകളിൽ എത്തിയതും ചെക്കൻ ബഹളം തുടങ്ങി. ആ ചേച്ചി ഒരുപാട് ഒക്കെ അവനെ ഒക്കെ ആക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ചെക്കൻ വീഴുന്ന ലക്ഷണമില്ല.
സമാധാനമായി ഉറങ്ങണമെന്ന് എൻറെ ആഗ്രഹം സമാധിയായി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോഴേക്കും ഫുഡുമായി എയർഹോസ്റ്റസ് വന്നു. തരക്കേടില്ലാത്ത ഭക്ഷണമായിരുന്നു ഫ്ലൈറ്റിൽ നിന്നും കിട്ടിയത്.
ആ ചേച്ചി ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ഇരുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഞാൻ അവരെ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും അവർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ഭക്ഷണം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നുള്ള എൻറെ ചോദ്യത്തിന് വയർ സുഖമില്ല എന്ന് പുള്ളിക്കാരി ഉത്തരം തന്നു. അത് ഞങ്ങളുടെ മൗനങ്ങളുടെ അവസാനമായിരുന്നു.
ഞാൻ: എൻറെ പേര് അജു. ട്രിവാൻഡ്രം ആണ് സ്ഥലം. ഇപ്പോ യുകെയിൽ പഠിക്കാൻ പോവാണ്.
ചേച്ചി: ഞാൻ അഞ്ജന ഇത് വൈഭവ്, ഹസ്ബൻഡ് അവിടെ നേഴ്സ് ആണ് ഇപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളുടെ വിസ ശരിയായത്. ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാ നാട്ടിൽ നിന്നൊക്കെ മാറി താമസിക്കാൻ പോകുന്നത് അതിൻറെ ഒരു ടെൻഷൻ ഉണ്ട്.
ഞാൻ: ഞാനും ആദ്യമായിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത്. പക്ഷേ നാട്ടിൽ ഞാൻ ഡിഗ്രി ചെയ്തത് ഹൈദരാബാദ് ആണ്. അതുകൊണ്ട് മാറി നിന്ന ശീലം ഒക്കെയുണ്ട്.
ചേച്ചി: ആണോ അപ്പൊ ഇനിയിപ്പോ മാസ്റ്റർസ് ചെയ്യാനാണ പോകുന്നത്.
ഞാൻ: അതെ ചേച്ചി.. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ജോലി ചെയ്യാൻ പോകുന്നു എന്ന് പറയാം. പിന്നെ ജോബ് വിസ കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് സ്റ്റുഡൻറ് വിസ എടുത്തു പോകുന്നു.
ചേച്ചി: ആ നാട്ടിലെ പിള്ളേരെല്ലാം ഇപ്പോൾ പുറത്തോട്ടൊക്കെയല്ലേ പോകുന്നത്. എൻറെ വീടിൻറെ അടുത്തുള്ള കുട്ടിയും ജർമ്മനിയിൽ എങ്ങാണ്ടാണ്. എനിക്ക് ഇത്രയും യാത്ര ചെയ്യുന്നത് തന്നെ മടുപ്പായി തോന്നുവാ.
ഇനി അവിടെ എത്തിയിട്ട് ട്രെയിൻ കയറി പോകണമെന്ന് ചേട്ടൻ ഇന്നലെ വിളിച്ചാ പറയുന്നത്. പുള്ളിക്കാരൻ വിളിക്കാൻ വരുമെന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത് പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് ഡ്യൂട്ടി മാറ്റിയിട്ട് പോലും. ഞങ്ങൾ മറ്റേ സ്ഥലത്തെത്തുമ്പോൾ തന്നെ ചേട്ടൻ അവിടെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഇത്ര കേരളസായ ഒരുത്തൻ ആണോ ഭർത്താവ് എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു. ഇല്ലെങ്കിൽ ആദ്യമായിട്ട് പുതിയൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് വരുന്ന ഭാര്യയെയും കൊച്ചിനെയും ഒറ്റയ്ക്ക് ട്രെയിൻ കയറി വരാൻ പറയുമോ.
ഞാൻ: ചേച്ചി ഏതു സ്ഥലത്താ പോകുന്നത്.
ചേച്ചി: *********” എന്ന സ്ഥലത്താ പോകേണ്ടത്.
അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക്സന്തോഷമായി കാരണം ഞാനും അങ്ങോട്ടേക്കാണ് പോകുന്നത്. (സ്ഥലങ്ങൾ പറയാത്തത് സേഫ്റ്റിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം)