കൂട്ടുകാരനെ വിളിച്ചിട്ട് സാധനം ഒപ്പിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു..
ഉച്ച കഴിഞ്ഞൊരു 4 മണിയൊക്കെ ആയപ്പോളാണ് ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ ആ ഇരട്ട കുരുപ്പുകളുടെ കരച്ചിൽ മുഴങ്ങിയത്.. വയസ്സ് 4 ആണെങ്കിലും 40 തിന്റെ
കുന്തളിപ്പാ രണ്ടിനും..
റൂമിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോ കണ്ടത് രണ്ടും കൂടെ വേധുവിന്റെ മൊബൈലിനു തല്ല് പിടിക്കുന്നതാ..
“ വിടടി…. ഇതെനിക്ക് വേണം.. “
“നീയല്ലേ ഇത്ര നേരം കളിച്ചേ.. ഇനി ഇനിക്ക് വേണം.”
“നീയും കളിച്ചില്ലേ.. മേമാ…തരാൻ പറ മേമാ…”
അതുങ്ങൾ രണ്ടും അടിയുടെ വക്കിൽ ആയിരുന്നു. അതൊക്കെ കണ്ട് എന്റെ പാവം ഭാര്യ ബെഡിലും ഇരിക്കുന്നു…
“ചിന്നു.. അത് കൊടുക്ക് മോളെ..
അവളും കുറച്ചു നേരം കളിക്കട്ടെ.”
വേദു അവിടെ ഇരുന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ പിള്ളേർ എവടെ കേൾക്കുന്നു.
ചിന്നു മിന്നു എന്ന രണ്ട് കുരുപ്പ്.. ഇതുങ്ങള് വയറ്റിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നപ്പോ തന്നെ പരസ്പരം കഴുത്തിനു പിടിച്ചാണ് കിടന്നിരുന്നത് എന്ന് വിഷ്ണു അളിയൻ മുമ്പ് കണ്ടപ്പോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
അത് തെറ്റിയില്ല.. വേദു മിന്നുവിന് ഫോൺ കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞതും ചിന്നു അതെടുത്ത് ഒറ്റ ഏറു..
ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഞെട്ടിപ്പോയി..
റൂമിന്റെ ചുമരിൽ ചെന്ന് വീണ മൊബൈലിന്റെ ഡിസ്പ്ലെ സ്പോട്ടിൽ ചിലന്തി വല പോലായി..
അതോടെ പിള്ളേരും കരച്ചിലായി.. ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഇളിഭ്യരായി പരസ്പരം നോക്കി..
കരച്ചിൽ കേട്ട് വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യ രമ്യ അവിടേക്ക് ഓടി എത്തി. പിന്നെ കാണുന്നത് താഴെ വീണു പൊട്ടിയ വേധുവിന്റെ ഫോൺ ആണ്.
“എന്റെ ഭഗവാനെ…
പൊട്ടിച്ചോ നിങ്ങളത്.. കുരുപ്പുകൾ രണ്ടിനേം ഞാനിന്ന്.. ഇങ്ങോട്ട് വാടി…”
എന്നും പറഞ്ഞു രമ്യ അവരെ പൊതിരെ തല്ലാൻ തുടങ്ങി. കണ്ടിട്ട് പാവം തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഇടയിൽ കേറി അവരെ തടഞ്ഞു..
“എന്റെ പൊന്ന് രമ്യേ പിള്ളേരല്ലേ വിട്ടേക്ക്..”
“എന്റെ പൊന്ന് ശ്യാമേ നീ കണ്ടതല്ലേ ഇവര് ചെയ്തത്…
എന്ത് കിട്ടിയാലും നശിപ്പിച്ചോളും.. “
“ഒരു ഫോണല്ലേ.. അത് നേരെ ആക്കാലോ..
നീയത് വിട്ടേ എന്റെ രമ്യേ..”
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“എടാ എന്നാലും..
ഞാൻ ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞിട്ട് പുതിയതൊന്നു വാങ്ങാൻ പറയാ…”
അവർ അല്പം വിഷമം മുഖത്ത് കാണിച്ച് പറഞ്ഞു.
“അതിന്റെ ആവശ്യമൊന്നും ഇല്ല. നീ തല്ക്കാലം ഇത് അളിയനോട് പോയി പറയോന്നും വേണ്ട.
അവരിനി ആവർത്തിക്കില്ല.
അല്ലെ പിള്ളേരെ…”
ഞാനവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഇനിയും തല്ല് കിട്ടോന്ന് പേടിച്ചാണോ എന്തോ.. അവർ ഒരേ സ്വരത്തിൽ
“ ഹാാാ….. ചെയ്യൂല മാമ…”
എന്ന് പറഞ്ഞു.. അതോടെ രമ്യ ഒന്ന് അടങ്ങി. അവൾ പിള്ളേരേം വലിച്ചു മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ നിലത്ത് വീണു കിടന്ന മൊബൈൽ എടുത്ത് നോക്കി. എന്തായാലും ജീവനില്ല..
പക്ഷെ ഇതൊക്കെ നോക്കി വേദു ഇരിപ്പുണ്ട്..
“ ഇതിന്റെ കാര്യത്തിൽ തീരുമാനം ആയി.
നിനക്കെ.. വേറെ നല്ലതൊന്നു വാങ്ങി തരാ.. “
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“അതൊക്കെ അവടെ ഇരിക്കട്ടെ.
എന്റെ കെട്യോനിപ്പോ കുട്ടികളോടൊക്കെ നല്ല ഇഷ്ട്ടം ആണല്ലോ.”
അവളൊരു
ചിരിയോടെ ചോദിച്ചപ്പോ ഞാൻ പതിയെ ചെന്ന് അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് നുള്ളി.
“ അത് പിന്നെ ഇല്ലാതെ ഇരിക്കോ.
ദേ അകത്ത് കിടക്കുന്ന ആളൊന്നു പുറത്തോട്ട് വന്നോട്ടെ.. ഇതിനേക്കാൾ ഒക്കെ ഇരട്ടിയുടെ ഇരട്ടി സ്നേഹം ഞാൻ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.. “.
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“അപ്പൊ ഞാൻ പുറത്തായോ..?
എന്നേ വേണ്ടേ?”
അവൾ കുശുമ്പോടെ ചോദിച്ചു.
“അതെങ്ങനെ നിന്നെ ഒഴിവാക്കും.
നീയെന്റെ ജീവനല്ലേ.. അതേയ്..
ഇങ്ങനെ ചുമ്മാ കിടക്കാതെ ചെറുതായി നടക്കാൻ ഒക്കെ നോക്ക്. ഞാൻ വിഷ്ണു അളിയന്റെ അടുത്തോട്ടു പോകട്ടെ..”
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“പോകുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാ..
അധികം കുടിക്കാൻ പോവണ്ട ട്ടോ..”
അവൾ പറഞ്ഞു..
“ഇല്ലെടി…കുറച്ചേ കുടിക്കു…”
ഞാനതും പറഞ്ഞു വിരുന്ന് സൽക്കാരം വെടിപ്പാക്കി…
ഇടക്ക് ഒഴിവ് കിട്ടിയപ്പോ സൈറ്റിൽ കേറി കഥയുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ എടുത്ത് നോക്കി. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല. കഥക്ക് 600 ഇൽ കൂടുതൽ ലൈക് 50 തോളം കമന്റ്.
എല്ലാവർക്കും എന്റെ കഥ ഇഷ്ട്ടമായിരിക്കുന്നു.