മുൻപ് ദേവൻ അവളെ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഇട്ട് അടിച്ചുകയറ്റിയ ആ രംഗങ്ങൾ എന്റെ കൺമുന്നിൽ ഒരു ചലച്ചിത്രം പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
അമ്മ :- നീയിത് എവിടെ പോയി കിടക്കായിരുന്നടാ? അതും ഇത്ര രാവിലെ?
ശ്യാം :- ഞാൻ… ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതാ അമ്മേ. ചെറിയൊരു ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ :- ഇങ്ങനെ തെണ്ടി നടക്കാതെ അവളെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ നോക്ക്. ഇന്നാ അവളുടെ ചെക്കപ്പിന് പോകേണ്ട ദിവസം.
ശ്യാം :- ഇന്നാണോ? ഇന്നലെ ഒന്ന് പറയണ്ടേ അമ്മേ?
അമ്മ :- ഇതൊക്കെ ഓർത്തു വെച്ച് സമയത്തിന് കൊണ്ടുപോകേണ്ടത് നീയാണ്, ഞാനല്ല. കെട്ടി കൊച്ചു വരാൻ പോകുന്നു, എന്നിട്ടും ചെറുക്കന്റെ കുട്ടിക്കളി മാറിയിട്ടില്ല. ഇനിയെങ്കിലും കുറച്ചൊരു ഉത്തരവാദിത്തം കാണിക്ക് ശ്യാമേ.
അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഒരു ചമ്മലോടെ ചിരിച്ചു. കൂടുതൽ ഉപദേശം കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ നേരെ റൂമിലേക്ക് കയറി. വേദു എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള മറുപടിയും, അവൾ എഴുതിവെച്ച ആ വന്യമായ കഥയുടെ ലഹരിയും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് മണിയോടെയാണ് ഞങ്ങൾ ചെക്കപ്പിനായി ടൗണിലെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. വഴിയിലുടനീളം ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ എസി തണുപ്പിൽ വേദു എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
വേദു :- ഏട്ടാ…
ശ്യാം :- ആഹ്… പറ വേദൂ.
വേദു :- അല്ല… കഥ വായിച്ചിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല? രാവിലെ തൊട്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്, ഏട്ടൻ അത് വായിച്ചോ അതോ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ഒഴിവാക്കിയതാണോ?
ശ്യാം :- അതൊന്നും ഓർമ്മിപ്പിക്കല്ലേ എന്റെ വേദൂ…
വേദു :- (മുഖം ചെറുതായൊന്ന് ഇരുണ്ട്) അതെന്താ ഏട്ടാ? ഇഷ്ടമായില്ലേ? അതോ ഏട്ടനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന പോലെ എന്തെങ്കിലും അതിലുണ്ടായോ?
ശ്യാം :- അതൊന്നുമല്ല പൊന്നേ… നിന്റെ ആ എഴുത്തും അതിലെ വിവരണങ്ങളും വായിച്ചിട്ട് എന്റെ കുണ്ണ താഴ്ത്താൻ പറ്റുന്നില്ല പൊന്നുമോളേ! . കുറച്ചു റെസ്റ്റ് ഒക്കെ വേണ്ടേ അതിന്?
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വേദു തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് വായ പൊത്തി പൊട്ടിപ്പട്ട ചിരിച്ചു. അവളുടെ നാണം കലർന്ന
ആ ചിരിയിൽ എന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും പാന്റ്റിനുള്ളിൽ വലിഞ്ഞുമുറുകി.
വേദു :- ഓരോന്ന് കേട്ടേ പറ്റൂ എന്ന് വാശി ആയിരുന്നില്ലേ? ഇപ്പോൾ കണ്ടില്ലേ അവസ്ഥ! എന്നെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് എഴുതിപ്പിച്ചിട്ട്..
ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിലെത്തി. ഒപിയിൽ അത്യാവശ്യം തിരക്കുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ചു സമയം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഡോക്ടർ പുഞ്ചിരിയോടെ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചു. വേദുവിന്റെ ആരോഗ്യനിലയും രക്തസമ്മർദ്ദവുമെല്ലാം പരിശോധിച്ചു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അവളുടെ ശരീരത്തിലുണ്ടായ അമിതമായ ഉന്മേഷവും മാറ്റങ്ങളും ഡോക്ടർ പ്രത്യേകം എടുത്തുപറഞ്ഞു.
ഡോക്ടർ :- വെരി ഗുഡ് ശ്യാം. വൈഫിനെ വളരെ നന്നായി കെയർ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അവളുടെ ഹെൽത്ത് കണ്ടിഷൻ വളരെ മികച്ചതാണ്. ഈ സമയത്ത് കൊടുക്കുന്ന മാനസിക സന്തോഷവും ഫിസിക്കൽ ആക്റ്റിവിറ്റിയുമാണ് ഒരു സ്ത്രീയെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയും ആരോഗ്യവതിയുമാക്കുന്നത്. യു ആർ ഡൂയിംഗ് എ ഗ്രേറ്റ് ജോബ്!
ഡോക്ടറുടെ പ്രശംസ കേട്ടപ്പോൾ വേദു എന്നെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. എന്നാൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയലായിരുന്നു.
അടുത്തത് സ്കാനിംഗ് റൂമിലേക്കായിരുന്നു. തണുത്ത ജെൽ അവളുടെ വയറ്റിൽ പുരട്ടി സ്കാനിംഗ് പ്രോബ് വയറിലൂടെ ഇളക്കുമ്പോൾ മോണിറ്ററിലേക്ക് നോക്കിയ ഡോക്ടറുടെ മുഖത്ത് അല്പം അത്ഭുതം തെളിഞ്ഞു.
ഡോക്ടർ :- ശ്യാം… വേദൂ… ഐ ഹാവ് എ ബിഗ് സർപ്രൈസ് ഫോർ യൂ.
ശ്യാം :- എന്ത് പറ്റി ഡോക്ടർ?
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?
ഡോക്ടർ :- കുഴപ്പമല്ല, ഇരട്ടി സന്തോഷമാണ്! കുഞ്ഞ് ഒന്നല്ല… രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ട്. ഇരട്ടക്കുട്ടികളാണ്