വേലിക്കപ്പുറത്തെ ലോകം – 2

[ TheOne ]

[ Previous part ] [ www.kambi.pw ]

---

ശാലിനിയെ പെട്ടെന്ന് മാറ്റിയെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വിക്രമിന് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. അതിനു കുറെ കാലം കഷ്ടപ്പെടണമെന്ന് വിക്രമിന് നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു…

അവളുടെ അമിത ഭക്തിയും ഭർത്താവിന്റെ വിയോഗവും കാരണം അവൾ തന്നിൽ നിന്നും ഒരു അകലം പാലിക്കുന്നുണ്ട് ഇന്ന് വിക്രമിന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് വിക്രം അതിൽ നിന്നു അവളെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുവരണമെന്നുള്ള പ്ലാനിങ് തുടങ്ങി…

വിശ്വാസം പോയാൽ എല്ലാം തകരുമെന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്  വിക്രം വിശ്വാസത്തിന്റെ കൂടെ തന്നെ അവളെ മാറ്റണമെന്ന്  വിക്രം മനസിലാക്കി….

ശാലിനി ഇപ്പോഴും പഴയപോലെ വസ്ത്രം ധരിച്ച് വലിയ മാറ്റങ്ങളില്ലാതെ തന്നെയാണ് നാട്ടിൽ തുടർന്നത്.

എന്നാൽ വിക്രമിന്റെ യഥാർത്ഥ ശ്രദ്ധ ദൂരെയുള്ള ഗായത്രിയിലായിരുന്നു.

ശാലിനിയുടെയും രാമചന്ദ്രന്റെയും കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഗായത്രിക്ക് വിക്രമിനോട് വലിയ കടപ്പാടുണ്ടായിരുന്നു.

ടൗണിൽ വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ വിക്രം ഗായത്രിയെ കാണാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തിത്തുടങ്ങി.

ഗായത്രിയുടെ ഹോസ്റ്റൽ….

ഗായത്രിയുടെ റൂംമേറ്റ്സ് രണ്ടുപേരും നല്ല ലുക്കുള്ള, മോഡേൺ ലൈഫ്‌സ്റ്റൈൽ നയിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു—അഞ്ജനയും മേഘയും.

ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ നല്ല അടിപൊളി ചരക്കുകൾ.

അഞ്ജന നല്ല വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരപ്രകൃതിയുള്ളവളായിരുന്നു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടവും വടിവൊത്ത ശരീരവും എടുത്തുകാണിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ടോപ്പുകളും ഷോർട്ട് സ്കർട്ടുകളുമായിരുന്നു അവളുടെ സ്ഥിരം വേഷം.

മേഘയാകട്ടെ, നല്ല ഉയരമുള്ള, ഇരുനിറത്തിലുള്ള ഒരു സുന്ദരിയായിരുന്നു.

നല്ല ഷേപ്പുള്ള ആകൃതിയും വിരിഞ്ഞ നിതംബവുമുള്ള അവൾ അധികവും ധരിച്ചിരുന്നത് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ജീൻസുകളും ക്രോപ്പ് ടോപ്പുകളുമായിരുന്നു.

അവർ രണ്ടുപേരും മുറിക്കുള്ളിൽ പോലും വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ ആകർഷകവുമായ മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങളിലാണ് നടന്നിരുന്നത്.

​ഹോസ്റ്റലിലെ ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്ന അഞ്ജനയുടെയും മേഘയുടെയും ഇടയിൽ ഗായത്രി പതുക്കെ ഒറ്റപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ അവർ ഇരുവരും വിലകൂടിയ ബ്രാൻഡഡ് വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ്, പെർഫ്യൂമും പൂശി, വലിയ മാളുകളിലേക്കും സിനിമകൾക്കും പോകുമ്പോൾ, കൈയിൽ പണമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഗായത്രിക്ക് ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു.

​”ഗായത്രീ, നീ വരുന്നില്ലേ? ഞങ്ങളൊക്കെ ടൗൺ വരെ പോവുകയാണ്” എന്ന് അഞ്ജന തന്റെ ടോപ്പ് ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിക്കുമ്പോൾ, “ഇല്ല, എനിക്ക് കുറച്ചു പഠിക്കാനുണ്ട്” എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ് അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറും.

എന്നാൽ മേഘയും അഞ്ജനയും പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആ വിജനമായ മുറിയിലിരുന്ന് അവൾ ഒരുപാട് കരയുമായിരുന്നു. തന്റെ ദാരിദ്ര്യവും, അച്ഛനില്ലാത്ത അവസ്ഥയും, നാട്ടിലെ പ്രാരബ്ധങ്ങളും അവളെ കടുത്ത ഡിപ്രഷനിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.

കൂട്ടുകാരികളുടെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ചിത്രങ്ങളും അവരുടെ ചിരികളും കാണുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരുതരം അപകർഷതാബോധം വളർന്നു.

സ്വന്തം ജീവിതത്തോടും തന്റെ ലളിതമായ നാടൻ വസ്ത്രധാരണത്തോടും ഒക്കെ അവൾക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം പതിവുപോലെ അഞ്ജനയും മേഘയും പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ്, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ പൂശി ടൗണിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

മുറിയിൽ തനിച്ചായ ഗായത്രി ജനലിലൂടെ അവരുടെ പോക്കും നോക്കി നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തന്റെ 18-ാം വയസ്സിൽ ആസ്വദിക്കേണ്ട ജീവിതം ഈ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഹോസ്റ്റൽ ഭക്ഷണവും കഷ്ടപ്പാടുകളുമായി തീരുകയാണല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവളെ വല്ലാതെ അലട്ടി.

അമ്മ നാട്ടിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് പണം ചോദിക്കാനും അവൾക്ക് മടിയായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. സ്ക്രീനിൽ വിക്രമിന്റെ പേര് തെളിഞ്ഞു വന്നു. കണ്ണീർ