”ഹലോ ഗായത്രീ…
ടൗണിൽ ഒരു ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിന് വന്നതാ. അപ്പോൾ നിന്നെക്കൂടി ഒന്ന് കണ്ടേക്കാം എന്ന് കരുതി,” വിക്രം വളരെ സ്വാഭാവികമായി, എന്നാൽ തന്റെ കാന്തികശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
”വിക്രം… നിങ്ങൾ… ഇവിടെ?” ഗായത്രിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
തലേദിവസം രാത്രി തന്റെ വസ്ത്രധാരണത്തെക്കുറിച്ചും ശരീരത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇതേ പുരുഷനോടാണ് താൻ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചതെന്ന ചിന്ത അവളെ വല്ലാതെ നാണിപ്പിച്ചു. നാണം കൊണ്ട് അവൾ കൈകൾ കെട്ടി നെഞ്ചിന് കുറുകെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിക്രമിന്റെ നോട്ടം അവളെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.
”നിന്റെ കൂട്ടുകാരികളാണോ? ഹലോ… ഞാൻ വിക്രം,” അവൻ അഞ്ജനയ്ക്കും മേഘയ്ക്കും കൈകൊടുത്തു. വിക്രമിന്റെ ആ സ്മാർട്ട് പെരുമാറ്റത്തിൽ അവരും വീണുപോയി.
”ഗായത്രീ, നിനക്ക് കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പതുക്കെ പുറത്തുപോയി ഒരു ചായ കുടിച്ചാലോ? എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്,” വിക്രം അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
ആ നോട്ടത്തിൽ തലേ രാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ പ്രണയത്തിന്റെ സൂചനകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
”ശരി… ഞാൻ വരാം,” ഗായത്രി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ വിക്രമിന്റെ കാറിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.
കാറിനുള്ളിലെ ആ തണുത്ത എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ അന്തരീക്ഷവും വിക്രമിന്റെ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണവും അവളെ വീണ്ടും ആ പഴയ ലഹരിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തതും വിക്രം കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് മാറ്റി അവളുടെ ആ ഇറുകിയ ടോപ്പിലേക്ക് നോക്കി.
”ഫോണിൽ പറഞ്ഞതിനേക്കാൾ sexy ആണല്ലോ നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ… ഞാൻ വാങ്ങിത്തന്ന ഈ വൈറ്റ് ടോപ്പ് നിന്റെ ശരീരത്തിന് കൃത്യമായി ഇണങ്ങുന്നുണ്ട് ഗായത്രീ…” വിക്രം ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ ഗായത്രിയുടെ ശരീരം വീണ്ടും തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി. വിക്രം അവളെയും കൊണ്ട് നഗരത്തിലെ വലിയൊരു ആഡംബര ഹോട്ടലിലേക്കാണ് വണ്ടി ഓടിച്ചത്..
നഗരത്തിലെ ആഡംബര ഹോട്ടലിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലായുള്ള ഒരു പ്രൈവറ്റ് ഫാമിലി ക്യാബിനിലേക്കാണ് വിക്രം ഗായത്രിയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്.
മങ്ങിയ വെളിച്ചവും ശാന്തമായ സംഗീതവും നിറഞ്ഞ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ഗായത്രിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പരിഭ്രമം പടർന്നു.
വിക്രം ഓർഡർ ചെയ്ത ജ്യൂസ് മേശപ്പുറത്ത് വന്നിട്ടും ഗായത്രി അത് തൊട്ടിരുന്നില്ല.
അവളുടെ വിരലുകൾ പരസ്പരം കോർത്തുപിടിച്ച് അവൾ പതുക്കെ തലതാഴ്ത്തി ഇരുന്നു.
കോളേജിൽ പോകാൻ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ഇറുകിയ വെളുത്ത ടോപ്പിനുള്ളിൽ അവളുടെ 38 സൈസ് മാറിടങ്ങൾ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നുതാഴുന്നത് വിക്രം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ സോഫയിൽ അവളോട് അല്പം ചേർന്നാണ് ഇരുന്നത്.
”എന്താ ഗായത്രീ… ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? ഇന്നലെ ഫോണിൽ സംസാരിച്ച ആ ധൈര്യമൊന്നും ഇപ്പോൾ കാണുന്നില്ലല്ലോ,” വിക്രം ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
”അത്… വിക്രം… നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ…” അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
”എന്തോ പോലെയോ? ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നീ സങ്കല്പിച്ചു നോക്കിയിരുന്നോ?” വിക്രം ചോദിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ വലതുകൈ പതുക്കെ സോഫയുടെ പുറകിലൂടെ അവളുടെ തോളോട് ചേർത്തു വെച്ചു.
അവന്റെ കൈയുടെ ചൂട് തന്റെ തോളിൽ തട്ടിയതും ഗായത്രി ഒന്ന് ഞെട്ടി.
ടോപ്പിന്റെ മുകളിലൂടെ
വിക്രമിന്റെ ശക്തമായ വിരലുകൾ അവളുടെ വെളുത്ത തോളിൽ പതുക്കെ അമർന്നു.
”വിക്രം… ആരെങ്കിലും കാണും…” അവൾ പതുക്കെ ചുറ്റും നോക്കി.
”ഇത് പ്രൈവറ്റ് ക്യാബിനാണ് മോളേ, ആരും വരില്ല,” വിക്രം ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളുടെ കാതോരം പറഞ്ഞു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതിച്ചപ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് ശരീരം തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി.